Olivier Plancke
Anderlecht kijkt al vooruit, ook in het doel. Colin Coosemans doet het uitstekend, maar paars-wit wil voorbereid zijn. Dat zet stilaan iets in beweging achter de schermen.
LEES OOK: STVV bevestigt fraaie transferslag, OHL laat aanvaller gaan
Ook in doel wil Anderlecht toeslaanDe zoektocht naar een spits en een centrale verdediger trekken de headlines, maar achter de schermen broeit iets minstens zo gevoelig: de strijd om wie straks achter – en misschien vóór – Colin Coosemans mag gaan staan. Coosemans, 33 intussen, leverde een ijzersterk seizoen af en werd zelfs Speler van het Jaar bij de club. Maar Anderlecht denkt in cycli. Wie nu komt, moet rust brengen maar ook ambitie. Drie namen liggen op tafel.
De JPL-naam die meteen opvalt
Tobe Leysen is de naam die het hardst blijft hangen. Niet toevallig. De 23-jarige doelman van OH Leuven draagt nog altijd het etiket ‘keepersfabriek’ mee van KRC Genk, en dat is in België een kwaliteitslabel. Trainers en keepercoaches omschrijven hem als modern, rustig in de voeten en opvallend snel in zijn voetenwerk. In Leuven viel hij op door zijn durf: hij blijft hoog staan en kiest vaak voor de korte opbouw, ook onder druk. Dat past bij Anderlecht, dat zijn doelman steeds vaker als eerste spelmaker ziet.
Leysen scoort hoog in ‘goals prevented’ ten opzichte van het gemiddelde in de Jupiler Pro League en zit bij de betere keepers in passing accuracy. Analisten wezen dit seizoen meermaals op zijn reflexen bij lage schoten en zijn timing bij één-tegen-éénsituaties. De keerzijde is zijn prijs. Met een marktwaarde rond de vier miljoen euro en een contract tot 2027 is hij geen tussenoplossing. Wie Leysen haalt, haalt meteen een project. Dat maakt hem aantrekkelijk, maar ook riskant: kan een 23-jarige meteen leven met de rol van nummer twee in het Lotto Park, waar elke fout wordt uitvergroot?
De veilige optie uit Mechelen
Nacho Miras kwam in alle stilte naar België, overleefde het faillissement van SK Deinze en groeide bij KV Mechelen uit van doublure tot onbetwiste nummer één. Coaches spreken over zijn ‘mentale hardheid’: een keeper die niet kraakt na een fout en die wedstrijden kan lezen. Miras is geen voetballende showkeeper, maar hij maakt zelden de verkeerde keuze. Hij blijft langer op de lijn, vertrouwt op positionering en straalt rust uit in de zestien.
Zijn savepercentage is stabiel hoog, vooral bij afstandsschoten. In cross-claiming en hoge ballen scoort hij degelijk, al is hij minder dominant dan Leysen. In de opbouw kiest hij vaker voor zekerheid dan voor risico, iets wat bij Anderlecht soms problemen kan geven met de spelopvatting. Maar net daar zit ook zijn kracht: Miras brengt balans. Met een marktwaarde rond 1,2 miljoen euro en een contract tot 2027 is hij financieel haalbaar en sportief klaar. Wie hem haalt, koopt geen belofte, maar zekerheid.
De outsider die stilletjes duwt
Dan is er Marcos Peano, misschien wel de meest onderschatte naam. De Argentijn van RAAL La Louvière dwong vorig seizoen promotie af en staat dit jaar plots tussen de beste keepers van de reeks qua clean sheets. Acht keer de nul, evenveel als Coosemans en Kjell Scherpen, dat dwingt respect af. Analisten roemen zijn explosiviteit en zijn dominantie in de zestien. Peano speelt met emotie, met bravoure zelfs, en dat werkt aanstekelijk op een ploeg.
Cijfermatig blinkt hij uit in reddingen in de zestien en in het neutraliseren van rebounds. Zijn ‘goals prevented’ ligt hoog, maar hij neemt meer risico in zijn interventies. In de opbouw is hij de minst verfijnde van de drie, wat bij Anderlecht vragen kan oproepen. Toch heeft hij iets wat de anderen minder hebben: honger. Op 27-jarige leeftijd voelt hij dat dit misschien zijn enige kans is op een toptransfer. Met een marktwaarde rond 1,5 miljoen euro en nog twee jaar contract is hij bovendien betaalbaar. Maar is zijn plafond hoog genoeg voor een club die Europees denkt?
Wie past het best in Anderlechts plan?
Als je alles afweegt – sportief, financieel en menselijk – komt één naam bovendrijven. Anderlecht moet durven investeren in zijn volgende cyclus. Dat maakt Tobe Leysen de meest logische keuze. Niet omdat hij vandaag beter is dan Coosemans, wel omdat hij het potentieel heeft om hem straks op te volgen. Miras blijft een uitstekend alternatief als Anderlecht voor zekerheid kiest, Peano een intrigerende outsider. Maar paars-wit heeft vandaag geen nood aan een tijdelijke oplossing, maar wel aan een direct inzetbare back-up voor Coosemans, die op termijn de rol van nummer één moeiteloos kan overnemen.
