Olivier Plancke
Alsof er één ding is waar Anderlecht géén zin in heeft, dan is het nog eens een half seizoen zonder vuurwerk op de flank. Precies daar ruiken ze nu een stunttransfer die tegelijk prikkelt én pijn doet: een ex-JPL-ster met een megasalaris.
LEES OOK: Gheysens drijft Anderlecht tot kookpunt met Kindermans-farce
Aantrekkelijke stunt ruikt lekker, maar salaris van 1,3 miljoenAnderlecht wil z’n flank opnieuw laten ontploffen, en in de context valt de naam van Kazeem Olaigbe (22, Trabzonspor). De Belgische winger staat volgens buitenlandse berichten opnieuw op de radar in eigen land, met RSCA en Club Brugge als genoemde pistes, terwijl ook de naam van Kasimpasa (huur) de ronde doet.
🚨🆕 #Trabzonspor 🇧🇪
— Ekrem KONUR (@Ekremkonur) December 18, 2025
Trabzonspor allow Kazeem Olaigbe to leave!
📌 Kasimpasa want him on loan, Club Brugge & Anderlecht also interested. pic.twitter.com/8fIrBu7SSj
En daar zit het conflict. Trabzonspor haalde Olaigbe nog maar net binnen, het betaalde vorige zomer 5 miljoen euro aan Rennes, heeft een fors loon en een vijfjarig contract, en lijkt nu alweer op een kruispunt in zijn carrière te staan. Want Olaigbe heeft er op z’n 22ste al een onorthodoxe route in z’n carrière opzitten.
Van Anderlecht tot Cercle: waarom RSCA hem wil
Opgeleid bij Anderlecht, vroeg naar Engeland getrokken (Southampton), via uitleenbeurten in Schotland en in Engeland terug geland in België bij Cercle Brugge, waar hij brokken maakte met zijn grote snelheid en werkkracht. Het is ook die versie die scouts doen kwijlen: een rechtsvoetige linksbuiten die ruimte en het duel opzoekt, en met één versnelling een blok kan openbreken. Olaigbe floreert in één-tegen-één acties en brengt explosiviteit.
Hij is geen klassieke dribbelaar die tien keer kapt om uiteindelijk terug te spelen; hij wil vooruit, liefst zo snel mogelijk. Dat verklaart waarom Rennes hem in de vorige wintermercato binnenhaalde voor een stevige som.De officiële website van Ligue 1 legde zelfs de link met Jérémy Doku: niet als “de nieuwe Doku”, wél als hetzelfde type type dat met pure versnelling en drang naar diepte een wedstrijd kan kantelen.
Olaigbe kwam bij Rennes niet als een grote ster, maar als een project die bij momenten impact kon brengen. Hij kwam aan 10 Ligue 1-wedstrijden en vooraleer hij zich helemaal kon aanpassen, klopte Trabzonspor vorige zomer aan. En ook dit is belangrijk voor Anderelcht. In de officiële communicatie staat dat Trabzonspor 5 miljoen euro betaalt én dat Rennes recht heeft op 15% van een toekomstige meerwaarde (na aftrek van de betaalde som).
Daarbovenop tekende Olaigbe een contract voor vijf jaar, met een oplopend gegarandeerd loon van 1,3 miljoen euro in 2025/26 tot 1,6 miljoen euro in 2029/30. Met andere woorden: dit is een investering die Trabzonspor niet graag na een paar maanden met verlies doorverkoopt.
Precies dát maakt het Brusselse dilemma zo groot
En toch zit daar een vreemd gevoel: sportief heeft Olaigbe nog niet overtuigd. In de Süper Lig staat hij na 941 minuten op 0 goals, met 1,49 xG en 1,30 xA. Dat klinkt weinig, maar het zegt niet dat hij onzichtbaar is. Hij kwam aan 25 schoten (waarvan 12 van buiten de zestien), creëerde 11 kansen en dwong 18 fouten af — signalen dat hij wél in de zone geraakt waar hij kan dreigen.
Omgerekend is dat ongeveer 2,39 schoten en 1,05 gecreëerde kansen per 90 minuten, met 1,43 geslaagde dribbels per 90. Alleen: zijn dribbelrendement is voorlopig laag (rond 40%), en bij wingers is dat vaak hét verschil tussen “dreiging” en “output”.
Olaigbe speelt behoorlijk veel zonder dat hij beslissend is. Trabzonspor kocht hem in eerste instantie niet voor statistieken alleen. Ze haalden een speler die een back kan uitschakelen, een blok kan uit elkaar trekken en in de omschakeling meters kan maken — en dat zijn zaken die men in Turkije soms pas waardeert als clubs ze níét hebben.
Huurformule als sluiproute naar stunttransfer
Maar het risico voor Anderlecht is even duidelijk als de lokroep. Beslissende cijfers is een element waar topclubs uiteindelijk op afrekenen. Een winger met 0 competitiegoals kan je een goeie speler vinden, maar supporters willen beslissende momenten. En daar zit de kern van het Brusselse dilemma: kopen Olivier Renard & Co nu een speler die nog altijd aan het zoeken is naar cijfers, of koopt je vooral een arsenaal aan wapens— snelheid, agressie in de dribbel, diepgang — die de Jupiler Pro League kent?
De geruchten dat Trabzonspor hem mag laten gaan, maken dat spannender, want het opent de deur voor creatieve formules: huur met optie, of een deal waarbij RSCA minder op voorhand betaalt maar wel een doorverkooppercentage kan opnemen.
