Claudio Reulens
RSC Anderlecht won met 1-0 van Aris Saloniki, waar Luis Vazquez de enige treffer scoorde. VoetbalNieuws bekeek de partij. Daar vielen toch een aantal zaken uit te noteren. We geven jullie een update.
LEES OOK: Bruno speelt open kaart: vers bloed bij Anderlecht
Keita: nog meer lef tonenAnderlecht speelde zijn beste partij tot nu toe, wat geen verrassing was door de aanwezigheid van heel wat extra spelers. Zo speelde Jan-Carlo Simic zijn eerste oefenmatch aan de zijde van Zoumana Keita. Als beiden in de ploeg staan, dan weet je dat het een fysieke zware partij wordt. Twee krachtpatsers.
Simic vertrekt mogelijk nog, er is veel interesse. Als hij zou blijven, dan denken we niet dat het duo Simic-Keita veel samen zal spelen. Om één simpele reden: voetballend verloopt het dan iets te traag. Zo kwamen Enric Llansana en Yari Verschaeren dan laag de bal vragen, want beiden zijn geen uitblinkers in progressieve passes.
Keita verdedigt zeer secuur en laat op zich best wel een goede indruk achter, maar blijft voorlopig enkel korte passjes geven. Geen crosspasses, of passes tussen de linies. Aan de bal mag hij meer lef tonen. Simic probeert dit wel, maar dat is niet zijn allergrootste kwaliteit. Het is daarom zeker geen toeval dat Marco Kana veel speelt in de voorbereiding en dat wél doet. Anderlecht miste vorig jaar zo een type en ook Lucas Hey zou dit in principe moeten kunnen. Het is cruciaal om het spel vlot en sneller te laten gaan. Met Kana in de ploeg werden Verschaeren en Llansana vaak hoger aangespeeld.
Llansana bekoort
Op het middenveld was Llansana zeer goed. Hij laat zich gelden. De Nederlander coachte meteen, speelt altijd in een of twee tijden. Is vinnig, energiek, een echte bijter. De geluiden over hem vanuit Nederland zijn correct. Het klikte wel tussen Verschaeren, Stroeykens en Llansana. Die laatste ging ook de vuile meters maken wanneer ploegmaats een steek lieten vallen. Desnoods met een fout. Een goede binnenkomer van de middenvelder.
We haalden al regelmatig aan dat Anderlecht nood heeft aan aanvallende snelheid. Met Thorgan Hazard en Tristan Degreef op de flank, is dat er niet. Dan verloopt het spel te stereotiep, al hebben beiden wél diepgang. Maar het zijn zwervende spelers, geen pure wingers. Ibrahima Kanaté is dat wél. Hij zorgde met zijn snelheid, dribbels en lef aan de bal voor veel dreiging. Al hadden we ook wel wat Francis Amuzu-vibes. De laatste fase kan nog beter.
Anderlecht speelde zijn beste partij van de voorbereiding. En dan moeten er nog een aantal spelers bijkomen zoals Lucas Hey, Cesar Huerta, Nathan Saliba en Ilay Camara. RSCA maakt gestaag progressie, tot tevredenheid van Besnik Hasi.
