Claudio Reulens
RSC Anderlecht schakelt een versnelling hoger op de transfermarkt. Paars-Wit staat op het punt om twee verdedigers aan te trekken. Al moeten we toch een aantal opvallende constateringen doen. Bewijst dit ook deels het gelijk van Jesper Fredberg?
LEES OOK: Nieuwe publiekslieveling? "Blij dat RSCA-fans mij waarderen"
Dan toch geen ‘lap op geven’?Marc Coucke zei na de zomermercato het volgende. “Ik ben heel blij met de komst van Thomas (Foket) en Leander (Dendoncker). En Ludwig (Augustinsson) en Jan (Vertonghen) die blijven, et cetera. We hadden er graag creativiteit bijgehaald, maar ik begrijp dat ze de lat zeer hoog legden, uit vertrouwen in de bestaande spelers. Het zou een mooi seizoen kunnen worden. En anders geven we er in januari nog een lap op."
Wouter Vandenhaute zei bij de voorstelling van Olivier Renard dan weer dit. “Er waren middelen. Er is echter een aan- en verkoopbudget. Een sportieve directeur moet aan- en verkopen. Iedereen weet dat het daar fout is gelopen afgelopen zomer. Het arrest-Diarra heeft daarin meegespeeld. Het plan dat we gemaakt hadden, dat is niet uitgevoerd. Er waren budgetten opgemaakt: in en uit. We zijn echter geen rijke club. Dat weten de mensen binnen Anderlecht, maar Olivier Renard weet dit ook."
Onze redactie haalde altijd aan dat Fredberg in de zomer amper financiële middelen had. Paars-Wit moest eerst verkopen en dan kon wél een deel van dat geld geïnvesteerd worden. Maar het werd al snel duidelijk dat de mooie 20 miljoen euro die er binnenkwam niet voldoende was. In een ideaal scenario tikte men af op 30 miljoen euro, dan was er meer slagkracht geweest. Dat lukte niet. Fredberg moest dus op zoek gaan naar buitenkansjes en deed dit door Augustinsson en Foket gratis binnen te halen en Simic voor 2,7 miljoen euro weg te plukken bij AC Milan. Aan het eind van de mercato kwam Edozie er op huurbasis via zijn Deense connecties, Dendoncker werd gehuurd (mede dankzij Vandenhaute). Fredberg kreeg nadien snel zijn ontslagbrief. Hoogst bizar, want op twee jaar tijd werd RSCA sportief een stuk sterker.
Huerta leuke transfer
Enter Renard. Hij krijgt met de wintermercato dus een eerste examen. Huerta is de eerste transfer en de Mexicaan kostte 2 miljoen euro. Een toch wel mooie transfer voor Renard en zijn team, eentje toch op conto van de scouting. Net zoals Simic afgelopen zomer. De flankaanvaller zou wel eens een schot in de roos kunnen zijn. Een koopje, op het eerste zicht.
Achteraan heeft Anderlecht versterking nodig, maar wat valt op: Paars-Wit doet enkel en alleen maar huurvoorstellen. Adryelson, Van der Heyden, Mendy: allemaal wordt gewag gemaakt van huurdeals met aankoopoptie. Is er dan geen stevig budget? Opmerkelijk, maar geen verrassing. Op de Fanboard liet de club nog weten dat Anderlecht zonder verkoop in januari mogelijk licht rode cijfers kent bij de volgende balans. Verkopen is zeker geen must, maar één uitgaande goede transfer van pakweg iemand als Amuzu zou welkom zijn. De Europa League kan ook helpen.
Het zegt daarom ook alles over de beschikbare transfergelden. Zoals we al eerder verklaarden: Anderlecht moét ‘bonusgelden’ opstrijken om te kunnen investeren. De zomermercato en de Europa League leverden al 30 miljoen euro bruto op en dat kan nog stijgen. Het is wel een zegen voor RSCA dat er geen schulden meer moeten worden afbetaald. Alles wat na die 20 miljoen euro komt, kan deels geïnvesteerd worden. Dat was onder meer in de periode van Kompany heel anders.
Anderlecht is dus nog niet rijk. Daarvoor heeft het nog een aantal goede ‘bonusjaren’ (uitgaande transfers en Europese gelden) nodig. Renard weet dus dat hij weinig budget heeft. In januari kan hij geen transfers van 5 miljoen euro afronden, dat lijkt duidelijk te zijn. In de zomer kan dat wel, want dan horen wij al vallen in de makelaarswereld dat er véél gaat gebeuren in Brussel. Het kan dan wel eens een zeer drukke mercato worden in het Lotto Park… Of dat een goede zaak is, dat wordt afwachten. Stabiliteit is toch dé sleutel tot succes als er al iets staat.
Verdedigers zonder al te veel ritme
Maar eerst de wintermercato en bij de defensieve opties mogen er toch vragen worden gesteld. Met iemand als Adryelson krijgen we toch Herman Van Holsbeeck-vibes. De verdediger speelde bij Lyon welgeteld 51 minuten en daarnaast was hij enkel actief in Brazilië en de Verenigde Arabische Emiraten. Er is een aankoopoptie van 5 miljoen euro. Lyon betaalde 3,6 miljoen euro en ook al faalde hij daar compleet, toch zou RSCA voor een 27-jarige verdediger dan méér moeten betalen in de zomer? Hoogst opmerkelijk.
Adryelson is bovendien geen verdediger die uitblinkt inzake voetballende en technische kwaliteiten, maar wel iemand die er zijn kop voor legt. Het is iemand die kort op de man zit, goed anticipeert en een zeer goede detente heeft. Dat hij in oktober 2023 eens een keer opgeroepen werd voor Brazilië, zegt bitter weinig. In Europa heeft hij nog niks bewezen. Anderlecht is dus een belangrijk moment voor hem. Het is daar slagen of de Europese droom lijkt opgeborgen mogen worden. Wat ook opvalt: in 2024 werd de verdediger ook enkele maanden terug uitgeleend aan Botafogo, waar Lyon hem wegplukte, en daar startte hij 9 keer maar bleef hij ook 8 keer op de bank, en viel de speler 1 keer in. Daardoor speelde hij op een jaar tijd welgeteld 932 minuten… Bijzonder weinig. Het equivalent van iets meer dan 10 matchen, al speelde hij in november en december 2024 nog vijf keer als basispion in Brazilië. Er was daarin dus beterschap, maar voordien kwam hij tien maanden lang amper aan de bak.
Daarnaast zijn er de dossiers van Van der Heyden en Mendy. Van der Heyden speelde in anderhalf jaar tijd 713 minuten (equivalent van 8 duels) en heeft amper tot geen ritme. Mendy speelde dit seizoen 419 minuten bij Real Betis, met daarin 180 minuten voor de eerste ploeg. Renard heeft dus voorlopig drie profielen op het oog van spelers die toch zonder al te veel ritme in de benen naar Lotto Park zouden afzakken. Zij gaan sowieso dus tijd nodig hebben om hun allerbeste niveau te halen.
Het doet ons denken aan de tijden onder Van Holsbeeck, toen er januari ook heel vaak spelers zonder al te veel of soms zelfs geen ritme naar Anderlecht kwamen. Dat was vaak geen succes, doet Renard beter? Op papier ogen deze spelers best goed, maar kunnen zij dat gebrek aan ritme snel wegwerken? Het is de gok die Anderlecht in zijn situatie moet nemen.
