Claudio Reulens
RSC Anderlecht kende zijn slechtste seizoen in 86 jaar. Paars-Wit zag over het Kanaal dat Vincent Kompany dan weer geschiedenis schreef bij Burnley, waar hij vanavond de titel kan pakken op het veld van grote rivaal Blackburn. Onze redactie legt uit waarom de trainer Kompany uit Anderlecht toch vooral dezelfde is gebleven in Burnley.
Onze redactie was in september in Burnley. We spraken daar met mensen binnen de club en daar waren ze bijzonder enthousiast over diens aanpak. Vanuit Anderlecht werden door bepaalde kanalen anoniem aangegeven dat Kompany een ‘koude aanpak’ hanteerde, maar als we met spelers spraken die met hem werkten in Brussel (ook jongens die niét vaak speelden) bleek daar weinig van te merken. Kompany reageerde zelfs op berichten van ex-spelers die hem raad vroegen. In Burnley pakte Kompany iedereen snel in met zijn persoonlijkheid.
We lazen onlangs in Belgische media dat de Kompany die nu schittert bij Burnley niet de Kompany is die vertrok bij Anderlecht. Ook niet volledig correct. Het klopt dat ‘Vince the Prince’ een grote fout maakte om speler-trainer te worden in het Lotto Park. Dat eerste seizoen viel daardoor wat in het water, maar nadien was er heel veel progressie. Het eerste seizoen was met een povere kern echter meer dan geslaagd met een 4de plaats. Dat was zelfs een stuntje met die spelerskern, die bijvoorbeeld zeker niet beter was dan de huidige. Vorig jaar werd Anderlecht knap 3de met een betere spelerskern. Het blijft vreemd dat Kompany werd afgerekend op die bekerfinale. We zijn er zeker van dat als Anderlecht die barslechte bekerfinale, van beide teams, met strafschoppen had gewonnen de perceptie heel anders was. Ook al deed dat niets af van het niveau dat er die dag werd gehaald.
De trainer Kompany hanteert grotendeels dezelfde aanpak in Burnley. Net als bij Anderlecht vertrekt hij er vanuit een bepaalde visie. De spelers kregen de eerste maanden heel veel informatie mee, net als in Brussel, en hij begon er ook met een compleet nieuwe kern. Het is dan geen toeval dat Kompany al drie jaar op rij een moeizame start kent bij zijn teams. De spelers moeten heel erg wennen aan de tactische aanpak, zeker een spelersgroep die drie jaar op rij (bij Anderlecht en Burnley) een complete metamorfose doormaakt.
Bij Burnley was de start wisselvallig met een 17 op 30 en amper 4 zeges in 10 matchen. Nadien ging de bal echter aan het rollen en ging Burnley steeds vaker winnen. Ze werden een echte machine. Kompany haalt het in zijn toespraken telkens aan: dat het maanden zal kosten, maar dat ze nadien een machine zullen worden waarin spelers exact weten wat ze moeten doen. Al drie jaar op rij heeft Kompany gelijk. Bij Burnley was dit zo, maar ook bij Anderlecht. Zo was het laatste deel van de reguliere competitie in zijn eerste seizoen als hoofdtrainer sterk met een 20 op 30. Anderlecht haalde daardoor de top 4 en PO I. Met die spelerskern was dat een enorm succes.
Vorig jaar ging Anderlecht – met een kwalitatief betere kern – draaien vanaf speeldag 16. Voordien ging het met vallen en opstaan. In die laatste 19 speeldagen werd bij de Brusselaars een zeer sterke 42 op 57 (73,37% van de punten) geboekt. Enkel Club (45 punten) en Union SG (43 punten) deden beter. In de play-offs was Anderlecht na Club Brugge zelfs de tweede beste ploeg van het land. Anderlecht was de laatste 25 speeldagen samen met Union SG de nummer 2 in België met 50 op 75. Eén bekerfinale zorgde toen voor een zeer vreemde en kortzichtige analyse bij bepaalde waarnemers.
Kompany is ook een coach die zich niet vasthoudt aan 1 systeem. De 37-jarige trainer van het jaar in de Championship vertrekt vanuit een visie. Dat is voetballen van achteruit en de ruimtes vinden. Het klinkt simpel, maar er zit een heel plan achter. Bij Anderlecht speelde hij in 2 jaar tijd een 4-2-3-1 (of 4-3-3) en 4-4-2. Bij Burnley greep hij terug naar een 4-2-3-1. Er is één constante: de twee backs mogen zeer hoog spelen en de twee centrale middenvelders moeten vooral defensief belangrijk zijn. Zij zijn het slot op de deur en moeten het centrum dichthouden. Ook daarin is de aanpak bij Burnley en Anderlecht dus hetzelfde.
Alleen kijkt Kompany vooral naar zijn aanvallende profielen, hoe zij het best fungeren. Bij Burnley had hij twee sterke targetspitsen, waardoor er dus met 1 diepe spits werd gespeeld. Bij Anderlecht had hij maar één aanvaller toen Lukas Nmecha er was. Nadien veranderde hij dat door Christian Kouamé en Joshua Zirkzee aan elkaar te koppelen. Nog een gelijkenis: Kompany verliest relatief weinig in een seizoen. Hij weet bij mindere prestaties vaak toch vaak nog een punt te halen, wat erop duidt dat er een bepaalde stabiliteit inzake niveau is. Bij Anderlecht verloor hij in 80 competitiewedstrijden 16 keer. Ter illustratie: dit seizoen alleen al verloor RSCA 14 keer. Bij Burnley staat de teller op 3 nederlagen in 43 competitieduels.
Nog een rode draad: net als bij Anderlecht werkt Kompany bij Burnley graag met jong talent, alleen hebben zij geen academie zoals Neerpede. De Belg haalde met Ian Maatsen (21), Taylor Harwood-Bellis (21), Ameen Al-Dakhil (21), Jordan Beyer (22), Darko Churlinov (22), Lyle Foster (22), Anass Zaroury (22) en Michael Obafemi (22) heel wat jonge twintigers in huis. Ook daarin trekt hij die lijn dus door in Engeland. Uiteraard zal Kompany evolueren als trainer en bij Burnley bepaalde zaken iets anders aanpakken. Toch is de trainer Kompany bij Burnley echt niet zoveel anders als de trainer Kompany bij Anderlecht. Er zijn héél veel raakpunten, zoals hierboven aangegeven.
We zijn alleen benieuwd hoe Kompany het gaat doen als hij een kern grotendeels kan samenhouden én kan versterken. Dat heeft hij drie jaar op rij niet kunnen doen, want hij moest telkens van 0 beginnen met een nieuwe samengestelde kern. Kompany heeft bewezen dat hij alles uit een team kan halen op 1 seizoen. We zijn benieuwd of de bijzonder talentvolle coach ook de volgende stap kan zetten. Kan Kompany de machine volgend seizoen al van speeldag 1 op volle toeren laten draaien? We kijken nu al uit naar de passage van Kompany in de Premier League.
Claudio Reulens
LEES OOK: Druk op Clement en Hayen neemt nu al toe
