Arne Decraene
De weg naar een derde titel op rij ligt weer open voor Club Brugge. Althans, daar lijkt het op nu de landskampioen met nog twee speeldagen te gaan voor de play-offs naderde tot op vijf punten van koploper Union. Het resultaat van een fraaie 18 op 18, met de zege tegen KRC Genk van afgelopen weekend voorlopig als climax. We mogen dus gerust stellen dat Alfred Schreuder het juiste recept eindelijk beet heeft op Jan Breydel. Al is toch niet iedereen het daar helemaal mee eens.
Zondag, 14u15. Na een matige eerste helft duikt Club met een 1-1 tussenstand de kleedkamer in. Op sociale media is Brandon Mechele de gebeten hond. Niet alleen liet de 29-jarige verdediger zich bij de Genkse gelijkmaker eenvoudig aftroeven door Junya Ito, ook in balbezit bleek hij andermaal de zwakke schakel bij Blauw-Zwart. Nochtans slaagde Mechele, wiens passing weliswaar inderdaad af en toe te wensen overlaat, er enkele keren in om Charles De Ketelaere en co doorheen de linies te loodsen. Alleen liep het bij de voortzetting mede dankzij de prima pressing van de bezoekers, die door de numerieke minderheid na de pauze gestaag afnam, nadien telkens verkeerd. Toch blijft het inspelen nog altijd een werkpunt voor Mechele, iets wat de drievoudig Rode Duivel – zopas gepasseerd door Roberto Martinez – zelf ook beseft.
TIMMY SIMONS LIGHT
Ondanks de pogingen om vooruitgang te boeken op dat vlak, zijn die beperkingen bij de tegenstander eveneens maar al te goed bekend. Bernd Storck is lang niet de eerste die Mechele vrij aan de bal laat in de Brugse opbouw. Logisch, want Clinton Mata en vooral Stanley Nsoki beschikken over veel meer vista én betere voeten. De overige pionnen vastzetten, en Mechele de eerste pass laten trappen: het blijft dé tactiek om Club het voetballen te beletten. Zeker wanneer er ook nog eens een mannetje op Hans Vanaken, die de boel vaak dan maar wat lager in gang probeert te trekken, wordt geplakt. Noa Lang, tegenwoordig bankzitter, kan het alvast niet meer forceren. Zondag koos ook Genk dus voor die aanpak, met andermaal een aantal passes over de zijlijn en gevaarlijk balverlies tot gevolg. Een doorn in het oog van heel wat supporters.
Nochtans zijn zowel de kwaliteiten als gebreken van Mechele na 318 optredens in het Blauw-Zwarte shirt – netjes verdeeld over Michel Preud'homme, Ivan Leko en Philippe Clement, die dus toch stuk voor stuk in hem geloofden – geen geheim. Mechele is een klassieke mandekker, die zich overeind houdt tegen elk soort spits. Zijn snelheid lijkt wel wat afgebot, maar dat compenseert de op en top prof – een brok graniet van één meter 90 – met zijn slim positiespel. Bommen ontmantelen voor ze ontploffen is zijn specialiteit. Niet alleen omwille van zijn werkijver en trouw aan de club wordt Mechele dan ook de light-versie van Timmy Simons, die weliswaar een betere pass in de benen had, genoemd. Alleen in het uitvoetballen schiet hij tekort. Een van de redenen waarom een centrale positie in een achterhoede met drie hem als gegoten zit.
PADEL MET SCHREUDER
Een ontdekking van Leko, toen beiden nog bij STVV vertoefden. Mechele kan zich zo concentreren op zijn defensieve taken, en hoeft zich minder te bekommeren om het trappen van lastige (cross)passes. Die laat hij aan zijn meer getalenteerde maats over, in dit geval Nsoki en Mata – allebei veel betere opties. Nu zij continu vastgezet worden, is het echter toch aan Mechele om de opbouw te verzorgen. En komen diens mankementen dus weer aan de oppervlakte. Helaas voor het Club-icoon in wording, die vastligt tot medio 2023 in Westkapelle en liefst zijn hele carrière doorbrengt bij zijn eerste liefde, wordt dan telkens ook op die minpunten gefocust. Of toch door de buitenwereld. Om de gedachten tijdens de interlandbreak te verzetten speelden de overgebleven Bruggelingen dinsdag een potje padel. Mechele vormde een duo met … Schreuder.
Intern blijft hij dus het vertrouwen genieten, en staat de verdediger blijkbaar nog op een goed blaadje bij de nieuwe coach. Nochtans koos hij na zijn intrede als middelste pion aanvankelijk voor Jack Hendry, lang beschouwd als de enige geslaagde zomeraankoop. Een rol die intussen door Nsoki, onder Clement nog volledig op een zijspoor, werd overgenomen. Week na week behoort de Fransman achterin tot de absolute uitblinkers, en dat nadat hij voor nieuwjaar alom beschimpt en bejegend werd. Een opmerkelijke evolutie, die duidelijk gepaard gaat met een aantal knopen die Schreuder doorhakte. Zo schakelde de Nederlander vrij vlug opnieuw over naar een driemansdefensie, waarin Nsoki zich net zoals Mechele én Mata als een vis in het water voelt. Vervolgens werd Hendry het slachtoffer van zijn rode kaarten tegen Standard en AA Gent.
KLIK MET NSOKI
Tegenwoordig zit de deadline-aanwinst van vier miljoen, voor de winterstop vaste titularis, naast Lang, Ruud Vormer, Bas Dost en Éder Balanta op de bank. Wie had dat enkele maanden geleden durven voorspellen? Schreuder beklaagt zich zijn keuze evenwel niet, want sinds hij het roer overnam slikte Club in 11 competitieduels slechts acht goals. En dat met twee offensieve flanken. Vijf keer hield Simon Mignolet de nul, alleen Standard en AA Gent konden hem meer dan eenmaal verschalken. De voorbije weken kreeg de doelman steevast Mata, Mechele en Nsoki voor zijn neus. Een complementair trio, waarbij die eerste twee al op elkaar ingespeeld zijn. Nsoki maakt het plaatje compleet. Hoewel hij eerder reeds in Clement zijn systeem én met Hendry naast zich furore maakte in Europa, is het geen toeval dat de linkspoot nu beter tot zijn recht komt.
Dat valt niet louter aan de gewijzigde formatie, maar tevens aan de klik met Mechele – die voorheen verder van hem weg speelde – te wijten. Als een volleerd vangnet voorziet hij steeds dekking wanneer Nsoki, net als Mata niet bevreesd om zowel in balbezit als balverlies enig risico in zijn spel te leggen, agressief hapt. Bij beide spelers behoort het tot hun sterktes, maar het helpt dat Mechele de bijhorende ruimtes in hun rug beheerst. Het overzicht bewaren en de boel op slot houden dus, iets wat Hendry minder onder de knie heeft. Voorts blijkt de eeuwig rustige Bredenaar op mentaal gebied de ideale partner voor de chaotische Nsoki. "Bij een verkeerde bal moet hij zijn hoofd niet laten hangen", klonk het na diens wanprestatie tegen Union. Advies dat Mechele, bij wie de paniek soms evenzeer toeslaat na een paar mislukte acties, zelf ook mag opvolgen.
PECH VOOR HENDRY
Toch is de opmars van Nsoki deels aan zijn werk in de schaduw te danken, om nog te zwijgen van de voortdurende coaching die de nonchalante klasbak vereist. Mechele doet het minder opvallend, maar schijnbaar beter dan Hendry. Andersom compenseert de Fransman samen met Mata aan de overkant voor diens eigen tekortkomingen. Niet enkel in de opbouw, ook door aanvallers die in de diepte spurten terug te halen met hun onnavolgbare snelheid. Of door net te anticiperen en met messcherpe intercepties vóór hun man te komen. In dat opzicht kunnen we het tweetal haast tegenpolen noemen van de immer wijkende Mechele, wiens individuele kwaliteiten een pak minder in het oog springen. Op voetbaltechnisch vlak blijft hij alvast het zwakke broertje van de defensie, ook fysiek oogt de West-Vlaming minder imposant. Zelfs ten opzichte van Hendry.
Desalniettemin is Schreuder al de vierde coach die hem opvist, wat niet enkel te maken heeft met de twijfels omtrent de Schotse pechvogel. Hij deed recent ritme op bij Club NXT, en is hongerig om zich te bewijzen – zo getuigde zijn gretige doch vergeefse opwarmsessie zondag. Een deel van de fans hoopt dat de 26-jarige publiekslieveling snel die kans krijgt. Hendry liet voor zijn vormdip dan ook fraaie dingen zien in Jan Breydel, en heeft een aantal troeven in huis waarover zijn concurrent niet beschikt. Nog meer lengte en snelheid bijvoorbeeld, maar tevens betere voeten. Daarom gaan er stemmen op om hem terug de voorkeur te geven op Mechele, wiens parcours alsmaar meer aan dat van Olivier Deschacht bij Anderlecht doet denken. De ene na de andere komt hem vervangen, om zich uiteindelijk telkens opnieuw in de basis te knokken.
JACHT OP DESCHACHT
Niet unaniem op handen gedragen ook, en ondanks zijn status, verdiensten, hart voor de club en palmares geregeld kop van jut. Maar toch o zo belangrijk voor het collectief. Daar levert Mechele, die kanjers als Nsoki en Mata beter doet spelen, blijkbaar een grotere bijdrage dan Hendry. Iets wat Schreuder hoger in het vaandel draagt dan individueel talent, zo bleek al uit zijn uitleg rond de lagere rol van Vanaken. Precies daarom heeft Mechele een streepje voor op de intrinsiek betere Hendry, een keuze die niet louter gebaseerd is op een partijtje padel. Dit seizoen stond hij al 26 keer aan de aftrap, tot spijt van sommigen – Hendry incluis – zal daar op het moment van de waarheid geen verandering in komen. Never change a winning team is eveneens een credo waar Schreuder sterk in gelooft. Straks viert Mechele wie weet dus zijn vijfde landstitel als titularis. Nog vier te gaan dan om Deschacht te evenaren.
LEES OOK: Kassa kassa in JPL: 120 miljoen voor vier smaakmakers
