Anderlecht heeft aanvallend eindelijk weelde, ondanks vertrek van Roofe

RSC Anderlecht kende vorig seizoen aanvallend de nodige problemen. Dat was geen toeval, aangezien de voorbereiding werd begonnen met zeer veel spelers die weg moesten en er geen geld was om de hele kern te verfrissen. Deze mercato wordt daar wél werk van gemaakt.

Mede door het gebrek aan geld trok Anderlecht voluit de kaart van de jeugd en dat was een goede keuze. In het voetbal regeert vaak de waan van de dag, maar RSCA had nood aan een plan op de lange termijn en dat staat er sinds ruim een jaar. Al kwamen daar de afgelopen maanden wat aanpassingen door na de intrede van Karel Van Eetvelt en Peter Verbeke. Die laatste is voor een uitgebalanceerde kern aan het zorgen.

RSCA is aan jaargang twee bezig sinds de nieuwe start. Het eerste was vooral puin ruimen en nu volgt de tweede stap en dat is de kern een stuk competitiever maken. In de aanval gaat Anderlecht eindelijk veel meer opties hebben. Vorig jaar was het een enorm probleem als Nacer Chadli of Kemar Roofe niet konden spelen, wat te vaak gebeurde. Beiden zijn echter weg, maar toch is er meer weelde. Met Francis Amuzu, Jérémy Doku, Michel Vlap, Yari Verschaeren, Landry Dimata, Antoine Colassin, Mustapha Bundu (bijna rond) en Percy Tau is elke aanvallende positie dubbel bezet. Ilias Takidine en Anouar El Hadj zorgen nog voor wat extra concurrentie op de achtergrond, voor Zakaria Bakkali lijkt het verhaal over en uit te zijn.

Momenteel heeft RSCA voor de vier aanvallende posities acht spelers. Enkel diep in de spits mag er misschien nog iets bij, al kan Bundu – een gelijkaardig profiel als Chadli – daar als optie nummer drie in nood bijspringen. Het is niet zijn beste positie, dus daarom is een extra centrumspits geen overbodige luxe.

Wie de voorbereiding van RSCA volgde, zag dat Dimata een stuk sterker is geworden en meer als targetman en aanspeelpunt optrad. Een interessante evolutie. Colassin (door één stevige blessure kreeg hij al snel het overdreven label van blessuregevoelig) is de lopende spits met een goed positiespel, en heeft ook goede voeten. Beiden verkeren nog niet in topvorm en hebben nog extra wedstrijdritme nodig.

De snelheid komt vooral via de flanken, met Vlap als infiltrerende aanvallende middenvelder, via Doku en wellicht Bundu. Met Vlap, Dimata, Colassin en Bundu zijn er vier spelers die bewezen hebben dat zij een goed scorend vermogen hebben, een werkpunt voor jongens als Amuzu, Doku, Tau en Verschaeren. Paars-Wit lijkt defensief en aanvallend ondertussen gewapend om de top vier te bestormen, de titel lijkt met deze kern nog te hoog gegrepen. Te beginnen op het veld van KV Mechelen.