Van Genk naar Anderlecht: wie is Takidine?

Ilias Takidine. Het is een naam die niet meteen een belletje doet rinkelen bij de doorsnee Belgische voetbalfan. Toch werd de 19-jarige flankaanvaller zopas de eerste nieuwe transfer bij RSC Anderlecht met het oog op volgend seizoen. En dat niet voor de U21, maar wel meteen voor de A-kern. Daar moet hij de concurrentie aangaan met generatiegenoten Francis Amuzu en Jérémy Doku. Wij namen de kwaliteiten van de nieuwste Paars-Witte aanwinst onder de loep.

Een kleine, vinnige dribbelaar. Zo kan je de Takidine het best definiëren. Zijn speelstijl oogt dan ook erg attractief en kan van hem in het Lotto Park op termijn wel eens een heuse publiekslieveling maken. Sinds 2009 imponeerde de talentvolle winger met zijn groot arsenaal dribbels en dreigende acties alvast genoeg in de Genkse jeugdreeksen om in 2017 zijn eerste (semi-)profcontract te mogen tekenen. Een kans bij het A-elftal volgde echter nog niet, en dus speelde Takidine ook dit seizoen vooral rechts voorin bij de beloften.

Zijn bovenmatige techniek combineert Takidine met een fikse versnelling, een mix die al menig tegenstander een lastige avond bezorgde. Tegenover die snelheid en zuivere balbehandeling staat wel nog een gebrek aan pure fysieke kracht. Ook qua afwerking, een pijnpunt bij Anderlecht dit seizoen, kan hij zich nog bijschaven. De onvervalste kwaliteiten om een topspeler te worden zijn dus zeker aanwezig, maar een afgewerkt product kunnen we Takidine nog niet noemen. De progressiemarge is daarvoor nog te groot.

Dat vond men ook in Genk, dat hem zéker een grote voetbaltoekomst voorspelt maar nog niet klaar achtte voor het grote werk. Toch kon Takidine zich dit seizoen al eens tonen aan het grote publiek met enkele prima prestaties in de UEFA Youth League. De Genkse U19 nam het daarbij op tegen de leeftijdsgenoten van RB Salzburg, Napoli en Liverpool, waarbij de winger zeker in de smaak viel. Scoren of een assist geven lukte toen wel niet, maar zijn techniek, dribbels en gevaarlijke acties kon hij meer dan voldoende etaleren.

In een van de confrontaties met Napoli bijvoorbeeld dreef hij zijn rechtstreekse tegenstander tot wanhoop door vijf dribbels op te zetten, waarbij ook elke passeerbeweging telkens weer succesvol werd afgerond. Nog tegen de Zuid-Italianen bereidde Takidine tevens drie aanvallen voor, die er stuk voor stuk in slaagden om een ploegmaat in stelling te brengen. Een effectief doelpunt kwam daar dus niet uit voort, maar dat Takidine uiterst geschikt is om het voorbereidende werk tot een goed einde te brengen mag duidelijk zijn.

Een ruwe diamant die nog serieus moet worden bijgeschaafd: in zekere zin doet Takidine nu al denken aan zijn toekomstige concurrent Amuzu. Die bezit in principe eveneens de intrinsieke kwaliteiten om ooit een meerwaarde op te leveren in het Lotto Park, al zorgde de immense druk en vooral ook gestage ontplooiing van zijn capaciteiten tot dusver toch voor heel wat vertraging in zijn doorbraak. In de laatste weken voor de stop leek hij dan weer wel grote stappen te zetten. Een traject dat ook Takidine binnenkort zal volgen?

Het is namelijk nog maar de vraag hoe snel hij zich uit de slag zal kunnen trekken tussen de grote jongens van Paars-Wit, waar alles toch sneller gaat dan bij de U21 van Genk. Anderlecht geeft de jonge buitenspeler wel enorm veel vertrouwen door hem een vierjarig contract voor te schotelen, meteen ook een teken dat het nodige geduld zal worden gekoesterd met zijn ontwikkeling. Een financieel risico is Takidine trouwens evenmin, want allicht moet hoogstens een opleidingsvergoeding worden betaald. In die zin past hij alvast perfect in de Brusselse plannen.

In de jacht op talent steken Anderlecht en Genk elkaar graag de loef af. Zo kan de kaap van Takidine gezien worden als een reactie op de recente overstap van Mika Godts in de omgekeerde richting. Andersom plukte de recordkampioen tien jaar geleden ook al een 16-jarige Dennis Praet weg uit de Luminus Arena. Die groeide uit tot Gouden Schoen en ontpopte zich tot een van de vele talenten ‘van eigen kweek’ waar Paars-Wit terecht zo trots op is. Takidine weet dus reeds in welke voetsporen hij zal moeten treden.