Op 15 augustus spelen de Rode Duivels de 125ste Derby der Lage Landen tegen Nederland. In aanloop naar dit duel blikt
Voetbalnieuws terug op enkele legendarische duels tussen beide buurlanden. Vandaag aflevering twee en de terugwedstrijd van de barrages tussen Nederland en België, in aanloop naar het
WK 1986 dat plaats zal vinden in Mexico.
De Rode Duivels wonnen de heenwedstrijd in Brussel met 1-0, na een doelpunt van Franky Vercauteren. De terugwedstrijd stond een week later in een volgelopen Kuip geprogrammeerd. De Rode Duivels hadden genoeg aan een gelijkspel om zich te plaatsen voor het WK. De Nederlanders, met Ruud Gullit, Frank Rijkaard en Simon Tahamata in de basiself en geheime wapen John Van Loen op de bank, begonnen ondanks de nederlaag uit de heenwedstrijd als favoriet aan het tweede treffen met de Rode Duivels. Voor de Belgen was het kwestie van lang stand te houden en de 1-0 voorpsrong zo goed mogelijk te verdedigen.
De Belgen groeven zich zeker niet in en begonnen het best aan de wedstrijd. Philippe Desmet zette Jan Ceulemans voor de doelman, een verdediger hinderde echter dat de Caje in een goede positie kon komen waarop hij hoog over besloot. Even later werd Desmet diep gestuurd, die legde breed voor Vercauteren, een pegel belandde net naast het doel van Hans Van Breukelen. Dan kwam Nederland een eerste keer gevaarlijk opzetten. Een vrije schop van Tahamata aan de rand van de zestien meter belandde op het hoofd van Gullit, de botsende bal belandde recht in de handen van Jean-Marie Pfaff. Na een eerste helft zonder veel hoogtepunten gingen we rusten met 0-0, de Belgen waren op dit moment geplaatst.
Tijdens de eerste helft warmde de boomlange en gevaarlijke Van Loen al op, bij het begin van de tweede helft viel hij dan ook in om Michel van de Korput te vervangen. De reactie van bondscoach Guy Thys bleef niet lang uit, hij haalde er Leo Vander Elst af om Georges Grün in te brengen. Grün, ijzersterk in luchtduels, moest als mandekker dienen voor Van Loen en hem onschadelijk maken. Het plannetje van Thys bleek ook te werken, Grün won elk duel en Van Loen was nergens. Op het uur lieten de Nederlanders nog eens van zich horen. Eric Gerets miste de bal met een sliding waardoor Rob de Wit op links een vrijgeleide kreeg, die zette de bal voor en aan de tweede paal kon Peter Houtman de bal voorbij Pfaff koppen, 1-0 voor de onze Noorderburen en virtueel verlengingen.
De Kuip ontplofte en op het enthousiasme van de supporters ging Nederland door met aanvallen. Gullit, op dat moment nog geen wereldster, zette een knappe dribbel op op rechts en zette voor tot bij Rob De Wit, die controleerde de bal één keer op de borst en schoot hem dan enig mooi in de rechterbovenhoek, 2-0 en Nederland en niet België was op dit moment op weg naar Mexico. België werd twee maal koud gepakt want verder creëerden de Nederlanders weinig of geen doelkansen. De Kuip ging aan het feesten. De polonaise werd ingezet en in het stadion weerklonk luidkeels ‘Wij gaan naar Mexico’.
De Rode Duivels waren allesbehalve aangedaan van die twee tegendoelpunten en gingen opzoek naar de aansluitingstreffer, wat voldoende was voor kwalificatie. Op een hoekschop kopte wijlen Lei Clijsters al vallend de bal van dichtbij pal op Van Breukelen. België bleef de kansen opstapelen, dit keer stuurde Desmet Ceulemans diep, die onbesuisd naast besloot. Intussen waren we al in de laatste tien minuten en de Belgen drukten de Nederlanders tegen de eigen zestien, zonder enig groot gevaar. Elke bal die in de zestien gepompt werd, werd weggekopt door lange jongens zoals Spelbos en Van Tiggelen. Tot vijf minuten voor het einde. René Vandereycken vond Gerets op rechts, die de zoveelste bal in de zestien dropte. De mee opgeschoven Grün reageerde het meest gevat op de hoge boogbal en kopte de bal al duikend staalhard tegen de netten. 2-1, ‘daar is’m, daar is ‘m, we zijn alweer op weg naar Mexico!’. De Belgen verdienden deze aansluitingstreffer en waren nu dichtbij de kwalificatie voor de wereldbeker.
De Belgische supporters in Rotterdam maakten er op hun beurt een feest van. De laatste vijf minuten was het nagelbijtend afwachten tot het laatste fluitsignaal. De Nederlanders konden geen antwoord meer vinden op het late tegendoelpunt. Pfaff trapte een laatste keer uit en dan was het zover, België schakelt het grote Nederland uit in de laatste stap op weg naar het Wereldkampioenschap van 1986 in Mexico.
Bondscoach van Nederland, Leo Beenhakker, droop eenzaam en teleurgesteld af in de catacomben van De Kuip. Bij de Belgen niets dan lachende gezichten. De Rode Duivels kwalificeerden zich voor de tweede opeenvolgende keer voor een wereldbeker. De koffers konden gepakt worden voor een lange reis richting Zuid-Amerika, het zou een WK worden om als Belg nooit te vergeten.
Vrijdag deel drie in deze speciale reeks over legendarische duels tussen België en Nederland, in teken van de 125ste
Derby der Lage Landen. Dan blikken we terug op de wedstrijd tijdens de wereldbeker, die plaatsvond in de Verenigde Staten in 1994.
Opstelling Nederland: Van Breukelen; Wijnstekers (c), Spelbos, Van de Korput (46' van Loen), van Tiggelen; Valke, Rijkaard, Gullit, Tahamata (80' Silooy); Houtman, De Wit
Opstelling België: Pfaff; Gerets, Broos, Clijsters, De Wolf; L. Van der Elst, Vandereycken, F. Van der Elst, Vercauteren; Ceulemans (c), Desmet
Scoreverloop:
1-0 (60') Peter Houtman
2-0 (72') Rob De Wit
2-1 (85') Georges Grün
Bekijk hier nog eens de hoogtepunten uit de wedstrijd:
[youtube]https://www.youtube.com/v/1Ph80TGL64Y[/youtube]
LEES OOK:
Paspoortbom barst: Hoefkens midden in Nederlandse storm
Gregg Van Boeckel
