Het zal niemand zijn ontgaan dat FC Bayern München en Real Madrid afgelopen woensdag de tweede wedstrijd in de halve finale-strijd van de Champions League hebben gespeeld. Iedereen sprak na afloop over de verrassende zege van de Duitsers, maar ook over de geweldige eerste helft. Een geweldige eerste helft, dat zie je overigens niet meer vaak in het hedendaagse topvoetbal.
Hoewel bovenstaande twee zaken natuurlijk ook voor mij verrassend waren, was ik vooral onder de indruk van het geweldige voetbal van de Duitse
Rekordmeister. Voetbal gedragen door jonge Duitse voetballers als Toni Kroos, de middenvelder met de geweldige trap en het goede spelinzicht. Ook het spel van de jonge verdediger Holger Badstuber viel me alleszins mee. De centrale verdediger is zichtbaar gegroeid in zijn spel, de afgelopen seizoenen. De flitsende ontwikkeling van Thomas Müller is daarentegen enigszins vastgelopen, maar dat moge geen verrassing heten na zijn geweldige spel dat onder meer Duitsland in de halve finale van het
WK-voetbal bracht. De ontwikkeling van deze spelers, in combinatie met de revelaties van kampioen Borussia Dortmund en ervarener sterren als Bastian Schweinsteiger, maakt Duitsland volgende maand favoriet op het EK voetbal in Polen en Oekraïne.
Degene waarvan ik het meest onder de indruk was, was echter de jonge Oostenrijkse linksback David Alaba. Alaba maakte indruk als flitsende en atletische opkomende back. Natuurlijk speelt hij het liefste op het middenveld, maar ik ben ervan overtuigd dat hij als vleugelverdediger de komende jaren in het Europese topvoetbal zou kunnen blijven. Het halve seizoen dat hij op huurbasis bij Bundesliga-club 1899 Hoffenheim speelde, heeft zijn ontwikkeling in een stroomversnelling gebracht. Het behoeft geen verdere uitleg dat ik ervan overtuigd ben dat hij volgend seizoen wekelijks zal kunnen rekenen op een basisplaats in Zuid-Duitsland. De positie van linksback is immers niet de zwaarst bezette positie. Niet alleen in Oranje, maar ook bij FC Bayern.
Wanneer FC Bayern in de Bundesliga speelt, ben ik geen fan van de club. Ook in de hoogste Duitse voetbalcompetitie houd ik immers van outsiders. Feit blijft echter dat op het Europese podium de Beierse club de enige is die zich staande kan houden op het hoogste niveau. De selectie van Borussia Dortmund mist het benodigde sterrenpotentieel en de fysieke kracht om in de Champions League ver te komen. De overige Duitse clubs zijn niets meer dan subtoppers, die hooguit in de Europa League tot in de slotfase mee zouden kunnen strijden. FC Bayern heeft in Arjen Robben, Franck Ribéry en topspits Mario Gomez echter een dodelijk drietal, in Manuel Neuer een geweldige doelman en in Bastian Schweinsteiger een goede Duitse middenvelder.
Het is voor het Duitse voetbal daarom goed dat de recordkampioen zich dit seizoen nadrukkelijk laat zien. Met de finale in eigen stadion moet de verovering van de eerste Cup met de Grote Oren sinds 2001 ook tot de mogelijkheden behoren. Wanneer de club van Jupp Heynckes daarin slaagt, betekent dat de vijfde zege op het hoogste clubniveau. Met die vijfde Cup komt FC Bayern op gelijke hoogte met Liverpool, terwijl AC Milan en Real Madrid met respectievelijk 7 en 9 eindoverwinningen voorlopig nog buiten schotafstand blijven.
Het moge duidelijk zijn: FC Bayern is één van de traditionele grootmachten van het Europese voetbal en een nieuwe Champions League-zege is meer dan verdiend. Ik hoop echter niet dat het goede Duitse spel een voorbode zal zijn voor het Europese kampioenschap. Want de mannen van
Die Mannschaft zullen onder leiding van Jögi Löw in déze vorm vrijwel onklopbaar zijn.
Mart Waterval
