Voor Karl Vannieuwkerke leek het lange tijd een droom die simpelweg onbereikbaar was. De wereld van de sportjournalistiek was gesloten, bijna elitair, en voor een jonge student zonder connecties leek er geen enkele ingang. Toch zat die droom diep vanbinnen. Zo diep dat hij, ondanks alles, bleef sluimeren en uiteindelijk toch de bovenhand haalde.
LEES OOK: Ruben Van Gucht komt uit de kast… of toch bijna?
Van cassettebandjes tot grote dromenAl op jonge leeftijd stond zijn leven volledig in het teken van sport, zo onthult Vannieuwkerke bij Primo. Als achtjarige jongen was hij er bijna obsessief mee bezig. Met een cassetterecorder in de hand gaf hij commentaar bij alles wat hij zag, in zijn typische West Vlaams.
Zijn moeder besefte later hoe veelzeggend dat was. Wat toen speels leek, was eigenlijk het begin van iets groters. Toch koos hij niet meteen voor die richting. Na zes jaar Latijn Wiskunde leek een klassieke studie de logische stap. Hij begon zelfs aan geneeskunde, ver weg van de sportwereld.
De droom bleef echter aanwezig, al durfde hij die zelf amper serieus te nemen. Het idee dat hij ooit in die sector terecht zou komen, leek simpelweg te ver gegrepen.
De sprong naar een onbereikbare wereld
De realiteit bevestigde dat gevoel alleen maar. Krantenredacties zaten vol en bij de toenmalige BRT, vandaag VRT, was de sportredactie een bastion met aanzien waar je niet zomaar binnenraakte. Voor velen bleef het bij dromen, en ook Vannieuwkerke zag het lange tijd als iets dat voor anderen was weggelegd.
Maar passie laat zich niet onderdrukken. Hij besloot toch stappen te zetten en werkte aan zijn stem en uitspraak via dictielessen. Het was een bewuste keuze om dichter bij zijn doel te komen. Wat ooit onmogelijk leek, werd stilaan realistischer. En uiteindelijk bewees hij dat zelfs een onbereikbare droom werkelijkheid kan worden.
Ondertussen is Vannieuwkerke uitgegroeid tot het gezicht en de stem achter talloze sportprogramma's bij de openbare omroep, waaronder zowat alle grote evenementen.
Maarten Coenen