Maarten Coenen
Marc Coucke is een van de meest opvallende ondernemers van België. Als selfmade miljonair bouwde hij zijn fortuin op met het farmabedrijf Omega Pharma, dat hij later met grote winst verkocht. Toch schuilt er achter die zelfverzekerde man ook een groot persoonlijk drama.
LEES OOK: Van Gucht vs Vannieuwkerke: Pittige strijd brandt los
Ondernemer met pieken en dalenHoewel Coucke vaak wordt geassocieerd met succes, kende hij ook tegenslagen. Na de verkoop van Omega Pharma investeerde hij in verschillende projecten, niet allemaal even succesvol. Een van de meest besproken momenten was een investering die uitdraaide op een zwaar financieel verlies. Toch bleef hij zichzelf heruitvinden, met nieuwe initiatieven in onder meer toerisme, entertainment en gezondheidszorg. Die veerkracht typeert hem als ondernemer die risico’s niet schuwt.
Naast zijn zakelijke activiteiten groeide Coucke uit tot een mediapersoonlijkheid. Hij verschijnt geregeld in televisieprogramma’s en interviews, waar hij openhartig spreekt over zijn leven, successen en mislukkingen. Die openheid maakt hem voor velen herkenbaar en menselijk, ondanks zijn enorme rijkdom.
Persoonlijke verhalen op televisie
In een programma van VTM trok topchef Sergio Herman samen met Marc Coucke naar Emilia Romagna, de Italiaanse regio waar de ziel van de pasta ligt. Tijdens die reis ontstond een bijzonder intiem moment. In een klein kerkje ging Sergio een kaarsje branden voor zijn overleden zoontje Josha. “Een dag voor de geboorte is hij gestorven. Dat was één van de heftigste momenten in mijn leven”, vertelde hij zichtbaar geëmotioneerd.
Coucke reageerde daarop met een persoonlijk verhaal dat zelden zo publiek werd gedeeld. “Wij hebben ons eerste kindje verloren. De baby was niet levensvatbaar en is meteen na de geboorte gestorven”, zei hij. “We hebben een heel mooie begrafenis gedaan, met een klein wit kistje. Mijn vrouw en ik samen, dat was het. Wij hebben de muziek gekozen, de teksten gekozen. We wilden niet dat onze ouders dat beeld moesten meedragen. De vreugdes delen we graag, maar tegenslagen proberen we zelf op te vangen.”
Daarmee toonde Coucke een kwetsbare kant die het grote publiek niet vaak te zien krijgt.
