Maarten Coenen
Hugo Broos heeft in zijn carrière al zowat alles meegemaakt. Maar vanavond, wanneer Zuid-Afrika het WK opent tegen gastland Mexico, voelt het voor Hugo Broos anders. De voormalige trainer van Anderlecht en Club Brugge staat mogelijk voor zijn laatste grote voetbalavond. En net dan komen de gedachten aan thuis harder binnen dan ooit.
LEES OOK: Vlak voor WK: De Wever slaat voetbalfans met verstomming
Wat had zijn familie hiervan gevonden?Op de grootste momenten in zijn carrière denkt Broos vaak aan de mensen die er niet meer zijn, zo geeft hij aan bij Het Nieuwsblad. Zijn moeder maakte nog een groot deel van zijn trainersloopbaan mee, maar zijn vader overleed al voordat hij als jonge speler naar Anderlecht trok. Ook zijn broer stierf veel te vroeg. Het zijn verliezen die, zelfs op het hoogste podium van het voetbal, blijven nazinderen.
Tegelijk voelt de bondscoach zich gedragen door de familie die er wel nog is. Zijn zoon reist mee voor de openingswedstrijd en ook zijn schoonzoon zal later op het toernooi aanwezig zijn. De rest van de familie volgt vanuit België mee, in het bijzonder zijn acht kleinkinderen, die thuis massaal rondlopen in de groene Zuid-Afrikaanse shirts.
🚨BROOS’ RECORD 📊
— SoccerBeat (@SoccerBeatZA) June 11, 2026
Hugo Broos’ record after 55 games in charge of Bafana Bafana. 🇿🇦
What do you think the numbers will look like after the FIFA World Cup? 🤔#ForTheBettor #10BetBafana #ItWontLetYouDown #ShieldIsNowRexona pic.twitter.com/rS7F3XnyRO
Meer dan een sportief afscheid
Broos beseft dat een wereldkampioenschap op zijn leeftijd niet alleen om resultaten draait. Na een carrière langs België, Kameroen en Zuid-Afrika kijkt hij anders naar succes. Niet alleen de trofeeën of kwalificaties tellen, maar vooral de mensen met wie je die momenten deelt.
La cara de Hugo Broos al ver el estadio! 🤩
— Zaritzi Sosa (@zaritzisosa) June 11, 2026
Luego obvio se quiso llevar una foto 📸 del recuerdo. @TUDNMEX pic.twitter.com/ZgL0DjIlyR
Daarom raakt het hem dat zijn kinderen en kleinkinderen alles zo intens meemaken. Ze sturen berichten, volgen elke wedstrijd en leven mee vanop afstand.
Voor Broos is dat misschien wel de mooiste vorm van erkenning. Niet de roem van een WK, maar de wetenschap dat de mensen die hem het dichtst staan trots zijn op wat hij heeft opgebouwd.
