Mulder haalt uit naar bondscoach: "Om stil van te worden"

Jan Mulder weet nog altijd hoe hij een bal moet raken, maar tegenwoordig treft hij vooral met woorden. Sinds hij bij DPG opzij werd geschoven, lijkt zijn pen zelfs scherper geslepen. In zijn column voor Humo richt hij zijn vizier nu op een ander speelveld.

LEES OOK: Onzia legt meteen doelstelling bij Red Flames op tafel

Een sfeer om stil van te worden

Mulder is nog steeds een voetbaldier en daarbij toont hij ook steeds meer interesse voor... het vrouwenvoetbal. Daarbij is er één persoon die de Nederlander is opgevallen.

De persconferenties van nieuwbakken bondscoach (ondertussen al even aan de slag als opvolger van Serneels) Elísabet Gunnarsdóttir noemt hij klinisch en beklemmend, alsof elke vorm van spontaniteit zorgvuldig wordt geweerd. Vragen en antwoorden volgen elkaar op in een stroef Engels, zonder vonk, zonder humor.

Het beeld dat blijft hangen is dat van een afgesloten ruimte waarin voetbal zijn ziel lijkt te verliezen nog voor de bal rolt. Die sfeer sijpelt volgens hem ook door naar het veld. De recente wedstrijden tegen Schotland illustreren dat perfect: een overwinning die in de slotseconden uit handen glipt en een dominante partij zonder doelpunt. Het zijn niet alleen sportieve tekortkomingen, maar ook mentale.

"Hangt als een deken over het team"

Mulder suggereert dat de uitstraling van de coach, haar zichtbare ernst en gebrek aan lichtheid, als een deken over het team hangt. Daar wringt het voor Mulder. Hij gelooft niet dat Gunnarsdóttir onbekwaam is, wel dat ze gevangen zit in haar rol. Een bondscoach moet meer zijn dan een tacticus. Ze moet ook energie overbrengen, supporters meenemen en zelfs journalisten een beetje bespelen.

Een glimlach, een kwinkslag, een onverwachte opmerking kan volgens hem al wonderen doen. Zijn suggestie is even speels als scherp: vertel eens een grap, verzin een luchtig verhaal, maak de aanwezige journalisten wijs dat je dagelijks kookprogramma’s volgt en berichtjes stuurt naar bekende chefs. Zo klinkt het vol sarcasme richting één van de belangrijkste vrouwen in de Belgische voetbalwereld.