Olivier Plancke
Hij bleef jarenlang achtervolgd worden door fouten en het label van zondebok in de Belgische defensie. Toen Rudi Garcia in juni 2025 hard ingreep, leek de breuk met de Rode Duivels compleet.
LEES OOK: WK-kandidatuur voor Garcia: "Nog vrij in juni en juli"
Faes was al veel langer de zondebok bij de DuivelsDat Wout Faes opnieuw moet vechten voor krediet bij de nationale ploeg is opvallend. Onder de vorige bondscoach Domenico Tedesco was hij lange tijd een vaste waarde, zelfs een van de meest gebruikte verdedigers van België. Toch liep zijn publieke imago al langer achter op zijn status in de selectie. La Dernière Heure omschreef hem midden januari als de perfecte zondebok van een defensie die al langer wankelde. Volgens de krant bleef vooral het geheugen aan zijn fouten hangen, veel meer dan aan de wedstrijden waarin hij wel degelijk overeind bleef. Die reputatie woog door, ook al was hij op het EK 2024 nog een vaste basisspeler en behoorde hij zelfs tot de betere Belgen op dat toernooi.
In België klonk de kritiek tegelijk steeds luider. Hein Vanhaezebrouck noemde de defensie in Het Nieuwsblad opnieuw de probleemzone van de nationale ploeg en zei over Faes: “Op een bepaald moment speelt Wout Faes alle matchen. Terwijl ik altijd het gevoel had: ‘dat is het toch niet echt’.” Eerder had hij in dezelfde krant ook al gesteld dat de nieuwe bondscoach niet anders kon dan verder kijken, omdat de problemen blijven. Gert Verheyen zei in Het Laatste Nieuws dat Faes wel bereid was om verantwoordelijkheid te nemen, alleen heeft hij niet laten zien dat hij foutloos kan blijven bij de nationale ploeg.”Dat typeert goed hoe zijn profiel in België bekeken werd: inzet en présence stonden zelden ter discussie, betrouwbaarheid des te meer.
Garcia trok in juni 2025 zonder pardon een streep
De echte breuk met Garcia kwam er in juni 2025. Na de interlands tegen Noord-Macedonië en Wales werd de centrale as van de Rode Duivels opnieuw zwaar bekritiseerd. Het Laatste Nieuws schreef toen dat Debast en Faes grossierden in slordigheden én onzekerheid uitstralen, terwijl dezelfde krant scherp noteerde: “De defensie mist een leider die de boel kan aansturen. Faes is dat niet.” Ook La Dernière Heure was na Wales bijzonder streng. Volgens de krant had Faes zijn laatste kans mogelijk verspeeld en was het moeilijk nog te verantwoorden dat hij, ondanks zijn vele minuten sinds het vertrek van Roberto Martinez, de referentie in de achterhoede bleef. Het Nieuwsblad verwachtte daags voor Wales al dat vooral Faes uit het team zou verdwijnen, omdat hij iets te veel individuele fouten maakte. Sinds juni 2025 werd hij dan ook niet meer opgeroepen.
Die sportieve terugval viel samen met een erg moeilijke clubsituatie. Bij Leicester City was Faes na degradatie uit de Premier League op een zijspoor beland in de Championship. 2025 was een dramatisch jaar voor hem: degradatie, bankzitter en verlies van zijn plaats bij de Rode Duivels. De conclusie werd almaar logischer. Garcia had bovendien al laten verstaan dat het moeilijk was een speler uit de Engelse tweede klasse opnieuw op te nemen in zijn plannen als er alternatieven op hoger niveau beschikbaar waren. AS Monaco werd daarom niet zomaar een transfer, maar een reddingsboei. Toen de Monegasken hem half januari huurden met aankoopoptie, lag de link met de nationale ploeg open en bloot op tafel.
“Natuurlijk heb ik het WK in mijn achterhoofd, elke speler denkt daaraan”, zei Faes bij zijn persvoorstelling. “Ik was erbij op het EK van 2024 en een tijdlang onbetwiste basisspeler. Daarna werd het moeilijker door de situatie bij Leicester, maar voor mij is het duidelijk dat dit een extra motivatie is.” Ook Sébastien Pocognoli, zijn trainer in Monaco, sprak toen erg positief over hem. Hij noemde Faes een jongen met een stevige persoonlijkheid, iemand die als leider beschouwd werd in de kleedkamer van Leicester en een grote impact kan hebben op het spel met de bal. Faes zelf zei dat Pocognoli’s speelstijl bij hem past en dat er meteen een klik was.
Monaco moest Faes redden, maar Garcia zag hem ook worstelen
De eerste weken in Monaco gaven hem inderdaad terug wat hij in Engeland verloren had: minuten, continuïteit en een topcompetitie. Faes had zich na zijn komst snel ontpopt tot een vaste waarde bij Monaco, zowel in de Ligue 1 als in de Champions League. In dezelfde periode sprak hij ook openlijk zijn wens uit om na het seizoen te blijven. “Hier speel ik regelmatig en ben ik een betrouwbare speler, wat ik als speler erg waardeer.” Alleen: sportief verliep die herstart niet zonder problemen.
Zijn Champions League-debuut tegen PSG midden februari was bijzonder moeilijk. Hij maakte een dubbele fout bij de penaltyfase en over een avond waarop het tempo van PSG hem geregeld te veel werd. L’Équipe gaf hem een 3 op 10, het laagste cijfer van alle spelers. La Meuse schreef expliciet dat die wedstrijd zijn positie bij Rudi Garcia zeker niet zou verbeteren. Ook Sudinfo bleef terughoudend: Faes speelde opnieuw, maar was in Monaco verre van een rots in de branding. Daar kwam nog bij dat Rudi Garcia hem net in die wedstrijd ook persoonlijk was komen bekijken.
Toch is het beeld de voorbije dagen opnieuw genuanceerder geworden. In de competitiematch tegen PSG zette hij, ondanks de tegenstand, een overtuigende prestatie neer, met name in de lucht. “Ik speel voor een geweldige club, in een geweldige competitie en ik krijg elk weekend de kans om te spelen. Daarna is het aan de bondscoach om te beslissen. Maar ik denk dat ik weer in aanmerking kom; dus het is aan mij om te blijven presteren”, zei Faes.
Faes ruikt zijn kans, alleen maakt Garcia nu andere keuzes
Rudi Garcia zit met een structureel probleem centraal achterin. Arthur Theate is out met een meniscusblessure, Zeno Debast sukkelt met een knie, en de vraag richting de stage in de Verenigde Staten is niet langer wie Garcia verkiest, maar vooral wie hij überhaupt beschikbaar én betrouwbaar acht. Het Nieuwsblad noemde de spoeling begin maart wel erg dun. Dat creëert een opening voor Faes, maar tegelijk maakt het de concurrentie extra scherp. Garcia zoekt geen symbolische comeback, hij zoekt een duo dat hem richting WK niet opnieuw in verlegenheid brengt.
Daarom zijn de prestaties van Nathan Ngoy en Koni De Winter zo belangrijk. Ngoy is de revelatie van het moment. Bruno Génésio zei over hem: “Je ziet nooit iets aan hem. Of hij nu speelt of niet, of hij titularis is of op de bank zit, hij gedraagt zich altijd perfect.” De coach voegde daar nog aan toe dat Ngoy bovengemiddelde technische vaardigheden heeft voor een centrale verdediger, terwijl zijn cijfers ook indrukwekkend zijn: top twintig in de Ligue 1 voor onderscheppingen en de jongste verdediger van Lille die tegelijk de meeste minuten maakt in de competitie.
Le Vif ging nog verder en stelde dat zijn opkomst precies op het juiste moment komt voor Garcia, omdat de wisselvallige prestaties van Wout Faes in Monaco Ngoy de kans geven om derde keus te worden, misschien zelfs om een plek in de basiself te veroveren. Ook De Winter staat intussen verder in zijn ontwikkeling dan Faes had gehoopt. Hij is bij AC Milan meer dan ooit basispion, terwijl hij sinds begin dit jaar een duidelijke stap vooruit heeft gezet in rust, passing en duelkracht.
La Dernière Heure verwacht zelfs dat De Winter eind maart, gezien de blessures van Theate en de onduidelijkheid rond Debast, een basisplaats onder Garcia kan claimen. In de huidige hiërarchie dreigt Faes daardoor zelfs naar de vierde plaats te zakken, achter De Winter, Mechele en Ngoy.
