Anderlecht duwt door voor een nieuwe coach, maar het dossier-Schreuder zit muurvast. Al-Diriyah FC kan elke poging blokkeren en dat maakt de situatie stilaan ongemakkelijk. Achter de schermen houdt RSCA daarom andere pistes warm — zonder ze prijs te geven.
LEES OOK: Saudi’s verstommen: Anderlecht plant brutale Schreuder-coup
Schreuder muurvast: Anderlecht móét doorpakkenDrie weken na het ontslag van Besnik Hasi blijft het trainersdossier bij Anderlecht vastzitten op één hoofdspoor: Alfred Schreuder. Alleen botst die piste op een harde realiteit: zijn club Al-Diriyah FC wil hem niet lossen en kan, door de machtsverhoudingen in het Saudische project, in principe elke poging van Anderlecht blokkeren. Maar de cruciale vraag die nu boven het Lotto Park hangt, is: bestaat er een geloofwaardig plan B met het aanstellen van een andere, nieuwe coach?

Het plan B leeft bij Anderlecht. Alleen is plan B tegelijk ook fragiel: de lijst kandidaten is de voorbije weken uitgedund, de timing werkt tegen en Anderlecht wil vermijden dat een alternatieve coach meteen het label van tussentijdse oplossing krijgt.
Nieuwe naam klaar? Plan B wordt plots serieuzer
Le Soir schreef expliciet dat Anderlecht de aanstelling van een andere hoofdtrainer niet uitsluit als de deal met de Nederlander niet doorgaat. Daarmee laat Anderlecht een bewuste opening: de club wil voor het grote publiek niet de indruk wekken dat ze volledig afhankelijk is van één dossier. De Franstalige krant koppelt dat wel meteen aan een waarschuwing: nu verschillende pistes zijn afgehaakt of gepasseerd, is de lijst met coaches die aan de eisen van de clubleiding voldoen aanzienlijk kleiner geworden.
Ook Het Laatste Nieuws stuurt aan op die dubbele boodschap. Schreuder is dé prioriteit, maar in hetzelfde verhaal bestaan ook alternatieve scenario’s. En nog opvallender: HLN schrijft dat Anderlecht benadrukt dat het nog andere ijzers in het vuur heeft liggen. Die formulering is typisch voor een club die haar onderhandelingspositie wil beschermen: als Anderlecht zegt dat ze geen andere opties hebben, verzwakken ze zichzelf.

Het Nieuwsblad maakt van die onzekerheid zelfs het thema: “Of zijn er nog alternatieven als Schreuder niet komt?” en eindigt met de suggestie dat Anderlecht nog een truc uit de mouw kan toveren. Ook dat is geen bevestiging dat plan B klaar ligt, maar wél een indicatie dat de omgeving rond de club – en dus ook de club zelf – rekening houdt met een breukscenario met Schreuder.
Twijfel in de vijver
Dat plan B niet scherp wordt afgebakend, is logisch. In de berichtgeving zit een constante spanning tussen nood aan daadkracht en angst voor gezichtsverlies. Anderlecht is drie weken na het ontslag nog steeds in onzekerheid, en die onzekerheid sluimert – volgens Het Nieuwsblad – in de spelersgroep en bij de staf. Tegelijk wil het Anderlecht-bestuur niet communiceren dat hun plan A faalt, zolang ze nog hopen dat het alsnog lukt.
Er zit bovendien nog een tweede laag van gevoeligheid op. Het wordt duidelijk hoe gevoelig de markt reageert op signalen van Anderlecht. HLN schrijft dat het uitlekken van de naam Jon Dahl Tomasson voor twijfel zorgde bij andere kandidaten. Kandidaten willen niet als tweede keuze gezien worden. Wie nu moet instappen, wil uiteraard garanties dat hij niet binnen acht weken opnieuw als tijdelijke optie wordt genoemd.

Le Soir schetst het probleem in één zin: de vijver is kleiner. HLN vult in hoe die vijver de voorbije weken al is leeggevist. Er stonden vier namen op de shortlist. Thorsten Fink viel na een verkennend gesprek af; beide partijen voelden onvoldoende basis om door te duwen. Intussen is hij aan de slag bij Samsunspor. Tomasson leek lang in polepositie, maar gesprekken liepen vast op het financiële. Verder is de piste Paul Simonis gesloten en Maarten Martens is naar het achterplan verdwenen.
Als Schreuder niet komt, belandt Anderlecht in een markt belandt waar opties óf minder beschikbaar zijn, óf minder perfect passen bij het profiel dat men intern had uitgetekend: een leider met uitstraling die structuur brengt en snel resultaten kan neerzetten. Anderlecht prefereerde aanvankelijk een vrije trainer om geen opstapvergoeding te betalen, maar door de timing bleek het onmogelijk om alle vakjes af te vinken. Criteria zijn dus al verschoven, en bij plan B zou Sporting nog meer moeten schuiven.
Wat nu? Teruggrijpen, verrassen of rekken
Zonder te gokken op nieuwe namen kunnen we drie scenario’s zien die logisch zijn. De meest logische optie is de heropening van een ‘oudere’ piste. Martens is naar het achterplan verdwenen en Simonis werd afgesloten. Dat kan betekenen dat het bestuur contact houdt, maar dit wegschuift zolang Schreuder prioriteit is. Als het dossier-Schreuder definitief vastzit, is het niet ondenkbaar dat Anderlecht intern teruggrijpt naar een profiel dat eerder al is besproken, omdat je dan tenminste geen volledig nieuwe screening meer moet doen.
Anderzijds kan een volledig nieuwe naam sneller beschikbaar zijn dan Schreuder. Le Soir stelt de vraag of een andere coach realistisch is, maar sluit het niet uit. HLN spreekt over andere ijzers in het vuur. Dat kan ook betekenen dat Anderlecht – parallel aan Schreuder – discreet aftast bij profielen die wel meteen kunnen starten.

Ten derde kan Anderlecht de timing rekken, maar wel focussen op een nieuwe coach. Al-Diriyah speelt tot 7 maart nog wedstrijden en heeft daarna een break van een maand. Het Nieuwsblad schrijft zelfs: “Wie weet kan RSCA pas in de zomer een nieuwe poging doen om Schreuder te strikken.” Dat is het uiterste geduldsscenario. Maar zelfs dan kan plan B betekenen dat Anderlecht nu al beslist: als Schreuder niet lukt, nemen ze een andere coach met een project over de zomer heen.
Olivier Plancke