Maarten Coenen
Karl Vannieuwkerke staat bekend om zijn scherpe pen en vaste stem, maar deze week klonk er iets anders door. Geen analyse, geen ironie, geen sport. De VRT-presentator was in diepe rouw na een tragisch overlijden en kwam met een héél pakkend eerbetoon. Eentje dat door merg en been ging.
LEES OOK: Van Gucht verrast met opvallende naam als peter
Zwarte dag voor VRTDe gangen van de VRT klonken deze week anders. Stillere stemmen, tragere passen, een voelbare leegte die zich niet meteen laat benoemen. Alsof er iets essentieels verdwenen is, iets wat pas opvalt wanneer het er niet meer is.
De omroep is in rouw na het overlijden van Chris Vandenabeele, een man die zelden op de voorgrond trad maar voor velen een vaste waarde was. Iemand die vooral ’s nachts aanwezig was, precies wanneer woorden het meeste gewicht krijgen. Van den Abeele stond bekend als notoir Antwerp-supporter en kreeg in 2021 de diagnose van prostaatkanker.
Een stem die de nacht droeg
Chris Vandenabeele was jarenlang een herkenbare stem binnen de VRT-sportredactie en ver daarbuiten. Niet luid, niet opzichtig, maar warm, bedachtzaam en menselijk. Karl Vannieuwkerke beschreef hem in zijn brief voor de Krant van West-Vlaanderen als “de beminnelijkheid in persoon”, iemand die zware gebeurtenissen kon relativeren en van kleine dingen iets betekenisvols maakte.
Tijdens lange ritten of slapeloze nachten was hij een gids, iemand die de stilte niet verdreef maar haar draaglijk maakte. “Het gebeurde dat ik de minuten tot middernacht aftelde”, schreef Vannieuwkerke, omdat Chris dan bijna gegarandeerd voor een moment van klein geluk zorgde.
Hij herinnert zich hoe Vandenabeele hem al vroeg aansprak, interesse toonde en sport serieus nam zonder dedain. Geen dikke nek, geen misprijzen, gewoon Chris. Later werd hij ook een graag geziene gast bij Vive le Vélo, altijd betrokken, altijd oprecht. Zelfs in kleine dingen bleek zijn menselijkheid, zoals het engagement voor een herdenkingsrit voor iemand die aan jongdementie was gestorven. “Plausibel en nobel”, noemt Vannieuwkerke het in een pakkend eerbetoon.
