Olivier Plancke
In Italië werden voor aanvang van het Serie A-seizoen bedenkingen geplaatst bij de komst van Kevin De De Bruyne. Francesco Graziani twijfelde openlijk en Paolo Di Canio sprak over een “kerkhof van olifanten”. De nieuwe ster van SSC Napoli gaf de criticasters zonder woorden lik op stuk.
LEES OOK: Sterspeler België ‘onder vuur’: niet meer incontournable
Het kerkhof van olifanten"Ik wil hem wel eens in de Italiaanse competitie zien," zei Francesco Graziani op Radio Sportiva. Het was duidelijk een opmerking met een dubbele bodem. “In Italië wordt van je verwacht dat je ook zonder bal leeft. Dat je meeverdedigt. Dat je het tactische boven het technische plaatst.”
Het is een typisch Italiaans wantrouwen: bewondering met een stevige waarschuwing als ondertoon. Kevin De Bruyne is een van de besten van zijn generatie, hij komt uit het perfecte systeem van Pep Guardiola, hij heeft de Champions League en de Premier League gewonnen. Maar toch: “Eerst maar zien hoe hij het hier doet.”
Paolo Di Canio zei het nog scherper. Luka Modric en De Bruyne zijn misschien net niet over hun houdbaarheidsdatum. “Niemand in Europa wilde ze nog. Wij halen ze naar de Serie A.” Hij gebruikte een term die hij niet als belediging bedoelde: het kerkhof van nobele olifanten. “Vroeger keken ze als kind naar ons voetbal. Nu komen ze pas als ze veertig zijn.” Maar het was wel een die aanvoelde als een belediging.
Klap in het gezicht van de -weinige- twijfelaars
Kevin De Bruyne – 34 jaar en 56 dagen – is nu officieel de oudste veldspeler die debuteerde voor Napoli sinds het driepunten-tijdperk begon (1994/95). Zijn debuut tegen Sassuolo was een klap in het gezicht van de -weinige - twijfelaars. Binnen de minuut was hij gevaarlijk. Na een uur scoorde hij al zijn eerste goal. Geen spaarmodus, geen acclimatisatie, geen excuses. De Serie A was geen probleem, het klikte meteen.
Maar Graziani heeft ergens een punt. Want dit avontuur is geen verlengstuk van City. Het is iets totaal anders. Daar was hij de vrije man, in Napels is hij gewoon een van de soldaten. Bij Napoli moet je meeverdedigen, lopen en schuiven. Conte denkt niet in balbezit, maar in balverlies. Het is anti-Guardiola. Zelf zei De Bruyne het ook: “Het is totaal anders dan alles wat ik bij City heb meegemaakt.”
De Bruyne is hier niet om uit te bollen
En toch. In Reggio Emilia bewoog hij tussen de linies alsof hier al jaren speelt. Hij wisselde posities met McTominay, zakte in naast Lobotka, en schoof op op als valse negen. Hij werkte, leidde en scoorde. Gazzetta dello Sport schreef: “McTominay tekent voetbal, De Bruyne borduurt het af.”
Di Canio mag het een "kerkhof van nobele olifanten" noemen en Graziani mag twijfelen aan zijn defensieve arbeid, maar De Bruyne laat zien dat zijn klasse overal werkt.
Conte weet dat al. “Ik ben een kleermaker,” zei hij. “Ik probeer zijn kwaliteiten te vertalen naar wat het team nodig heeft.” En De Bruyne past in dat pak. Kevin De Bruyne is niet hier om uit te bollen. Hij is hier om iets te breken.
