Pijnpunten KRC Genk: hier loopt het allemaal mis

Het is crisis in Genk. Dat is duidelijk. De Limburgers moeten dringend de koppen bij elkaar gaan steken. Trainer Wouter Vrancken moet ook keuzes gaan maken. Het is tijd voor verandering.

Neen, Racing Genk gaat Wouter Vrancken niet ontslaan. De coach geniet terecht nog meer dan genoeg vertrouwen. Toch moet de trainer ook ten rade gaan bij zichzelf. Het moet dringend beter, want KRC Genk lijkt wat op de dool. KRC Genk speelde dit seizoen al 29 wedstrijden. Daarin wisten ze er amper te 9 winnen, speelden ze 13 keer gelijk en verloren ze 7 keer. Dat is simpelweg veel te pover.

Trekken we dat door naar heel 2023, dan wordt de balans nog matiger. Genk speelde dit kalenderjaar al 52 wedstrijden. Het rapport is met 19 overwinningen, 20 draws en 13 nederlagen niet goed genoeg. Inzake puntentotaal komt dat neer op 77 op 156, oftewel 49,36%. Niet geslaagd.

KRC Genk verloor in 2023 met Paul Onuachu en in de zomer met Mike Trésor twee heel bepalende pionnen. Dat mag echter geen excuus zijn, want bijna elke Belgische topclub verloor in 2023 zijn beste spelers. Bovendien kwam er in 2023 voor ongeveer 31 miljoen euro aan nieuwe spelers naar de Cegeka Arena. 

LEES OOK: Hendrik Van Crombrugge verrast fans met nieuwe uitdaging

Aanvallend probleem

Er wordt vaak gewezen naar Andi Zeqiri en Tolu Arokodare inzake het grote probleem van Racing Genk. Het klopt dat beiden niet helemaal kunnen overtuigen. Ze scoren te weinig. Toch is Genk ook niet dramatisch bezig inzake gemaakte goals. In 29 duels troffen ze 45 keer raak. Dat is niet geweldig, maar ook niet dramatisch. In de competitie scoorden ze 30 keer, enkel Union SG, Anderlecht, Antwerp doen beter.

Defensief telt Genk in de JPL 17 tegengoals. Enkel Antwerp, Club Brugge en Cercle Brugge doen daarin beter. Al is het wel een feit dat Racing Genk in 29 wedstrijden dit seizoen amper 9 keer de nul kon houden. 

Aanvallend veel wissels

Vrancken wisselt ook vaak. Het was ook vreemd dat hij in Oostende heel de ploeg overhoop gooide. Om sterkhouders te sparen, maar met 5 wissels kan je tijdens de match genoeg wisselen. Dat is bijna een halve ploeg. Nu moesten El Khannouss, Munoz, Heynen en Paintsil ook invallen in de bekermatch… Bovendien speelde Genk pas 4 dagen later weer tegen Eupen. Er was dus genoeg recuperatietijd.

Het gebeurt wel vaker dat Vrancken zijn ploeg door elkaar gooit. Er is inderdaad een druk programma, maar het kan ook anders. Vooral op het middenveld en in de spits wisselt hij er gretig op los. Dat komt het elftal niet ten goede. Vrancken moet een keuze maken en met een vaste elf gaan spelen. Jongens moeten ook het vertrouwen voelen, zeker aanvallende pionnen. 

Ambities

KRC Genk wil zich profileren als een topclub, wat ook de logica zelve is. De club zette de afgelopen jaren veel stappen voorwaarts en in vijf jaar tijd speelden ze drie keer mee voor de landstitel. Ze wonnen ook de Beker van België. Financieel is het ook een van beste geleide clubs van het land. Daarnaast blijft Genk ook innoveren, wat de recente plannen voor de toekomst inzake accommodatie duidelijk maken.

Het lijkt er voorlopig op dat de gemiste titel nog niet is verteerd in de spelersgroep. Is er daar iets gebroken? Genk blaft soms wel in bepaalde matchen, maar het bijt niet. Die extra meter maken voor elkaar, het gebeurt net te weinig. Dat zei ook Hendrik Van Crombrugge na de partij tegen KV Oostende. 

Geen gebrek aan kwaliteit

Aan een gebrek aan pure individuele kwaliteit ligt het zeker niet. Genk heeft Colombiaanse, Mexicaanse en Marokkaanse internationals in de rangen. Daarnaast hebben ze met Heynen een zeer goede speler naar Belgische normen in de ploeg. Dat er geen absolute topspits rondloopt, dat is correct. Maar het is niet de enige oorzaak voor de neerwaartse spiraal. Bepaalde spelers halen een minder hoog niveau. Azen zij te fel op een transfer?

De neuzen moeten dringend in dezelfde richting worden gezet. Binnen de club zien ze dat Genk de afgelopen jaren de nodige stappen voorwaarts heeft gezet. Ze willen af van het effect van ‘jojo-club’. Een sterk seizoen gevolgd door een pover seizoen. Een keer 2de, nadien 7de of 8ste. Dat wil het niet meer. De top zes is het minimum voor deze kern en voor de huidige status van de club. Racing Genk wil meer. Tijd voor Vrancken & co om het tij te keren. 

Nood aan leiders

KRC Genk heeft een visie waarbij het vooral jonge spelers aantrekt die op termijn voor veel geld verkocht worden. Dat is van enorm groot belang, want de club maakt jaarlijks heel wat miljoenen euro’s verlies. Dat wordt gecompenseerd door een uitstekend transferbeleid en eventuele Europese inkomsten. Voor volgend seizoen zijn de zaakjes al in orde met de transfers van Vandevoordt en Trésor. Genk heeft nog héél veel kapitaal in de kern en bij Jong Genk loopt er véél talent rond. De club moet daarom misschien eens afstappen van zijn visie. Althans, een beetje. Met Van Crombrugge haalden ze een ervaren leider in huis. De defensie kan dat nog iets meer gebruiken. 

Daar spelen vooral goede en mooie voetballers, maar geen Vertonghen of Alderweireld. Iemand die een ‘coach’ is op het veld. In de aanval ontbreekt ook iemand die de ploeg echt bij de hand kan nemen. Centraal op het middenveld is die ervaring er wel met Hrosovsky en Heynen. Al zijn dat vooral brave jongens. Genk heeft wat meer ‘smeerlapjes’ nodig, die de boel eens kunnen en durven wakker schudden. Mannen met autoriteit. In januari moet Genk eerst verkopen, aldus Vrancken. Misschien kan het best toch ook eens rondspeuren of ergens geen ervaren pion is die op te pikken valt. Al is dat in de winter héél moeilijk. Is het niet in januari, dan kan het voor komende zomer wel een interessante denkpiste zijn.

CR