Moet Genk weldra vertrek van Vrancken vrezen?

Vorig seizoen greep KRC Genk in de slotseconden van het seizoen nog naast de titel. De Limburgers waren enkele minuten lang virtueel kampioen toen Union tegen Club Brugge op achterstand kwam en zij zelf op voorsprong stonden tegen Antwerp, tot Toby Alderweireld in de 94ste minuut de Great Old naar het delirium knalde. Wouter Vrancken greep zo naast een tweede prijs als trainer.

De coach van KRC Genk had een eerste landstitel op zijn palmares kunnen zetten, nadat hij in 2019 al eens met KV Mechelen de Croky Cup in de wacht wist te slepen. De 44-jarige leverde met beide teams wel zeer straffe prestaties. De beker met Malinwa kwam er op een moment dat de ploeg nog in 1B speelde.

LEES OOK: "Lieg niet"-Van Crombrugge haalt vlijmscherp uit na agressie

Vrancken op termijn naar het buitenland?

Bij Genk pakte hij dan weer vorig seizoen bijna de titel met een ploeg die nog maar net kleppers als Junya Ito, Theo Bongonda, Kristian Thorstvedt en Cyriel Dessers verloren was, waar in januari ook nog eens Paul Onuachu bijkwam. Vrancken wist dat echter vrjiwel probleemloos op te vangen door Mike Trésor en Bilal El Khannouss te laten ontbolsteren.

Als Vrancken dergelijke exploten blijft neerzetten, dan lijkt het onvermijdelijk dat er op termijn interesse uit het buitenland zal komen. Hij heeft in Genk nog een contract tot 2026, maar mogelijk moeten ze in de Cegeka Arena weldra dus een vertrek van hun succestrainer vrezen.

Atypische uitdaging

"Ik voel mij supergoed bij Genk en het is absoluut niet zo dat ik hier weg wil, maar ooit wil ik wel eens naar het buitenland", bekent Vrancken ook in Het Laatste Nieuws. Al hoeft dat niet noodzakelijk de stereotype stap naar een grotere competitie zijn.

"Dat kan iets helemaal atypisch zijn", aldus Vrancken. "Een nieuwe cultuur ervaren zou ik een verrijking vinden. Ook voor mijn gezin. Mijn kinderen eens een keer uit hun bubbel halen, het is een prikkelende gedachte. Een buitenlandse topploeg zal misschien niet snel komen. Die gaan eerder voor een Clement, die in België drie titels op rij won."