Waarom Anderlecht momenteel enkel aan overleven moet denken

Brian Riemer krijgt de nodige kritiek. Het spel van RSC Anderlecht is inderdaad niet goed, maar dat is ergens de logica zelve. De eerste drie speeldagen kon de Deen nog geen beter elftal opstellen dan waarmee het dramatische vorige seizoen is geëindigd. De komende weken en maanden moet het voetbal beter, nu tellen voorlopig enkel de punten.

LEES OOK: Anderlecht met een nijpend tekort? Niet helemaal

Anderlecht teert even enkel op mentaliteit

Riemer was na de match tegen STVV terecht tevreden over de tweede helft. Anderlecht begon niet onaardig aan die tweede helft en zorgde voor meer gevaar. Het scoorde uit een van die twee kansen, maar na een kwartier in de tweede helft kreeg Anders Dreyer rood. Nadien was het ongeveer 40 minuten overleven, maar Anderlecht gaf buiten een aantal afstandsschoten geen grote kansen weg. Defensief staat het sinds die dramatische eerste helft op Union SG goed.

Paars-Wit moet nu nog overleven. Voorlopig kon Riemer enkel aanwinsten Dupé, Patris en Dolberg opstellen. Daarmee is RSCA na het vertrek van Verbruggen, Slimani en de blessure van Murillo nog niet versterkt. Lonwijk is nog niet fit genoeg, Vazquez is gehaald als doublure van Dolberg. Anderlecht, vorig jaar een team dat elfde eindigde, moet nu vooral punten pakken. De 6 op 9 was het hoogst haalbare met de kwaliteit die de kern na drie speeldagen had.

Vijftal spelers nog inpassen

De komende weken mogen en moeten we echter meer verwachten en eisen. Tegen STVV ontbrak ook nog eens Debast en inzake uitvoetballen is hij onmisbaar. Hij kan met zijn passing linies doorbreken en brengt vaart in het spel. Ook Murillo wordt gemist. Hij is vaak de pineut bij media en fans, maar de Panamees is aanvallend ook heel belangrijk. Murillo geeft ook die strakke passes tussen die linies en met zijn aanvallende rushes was hij enorm belangrijk voor het rendement van Dreyer. Die loopt nu wat verloren. De Deen speelt zeer goed tussen de linies (niemand bedient hem daar nu) en verdedigers moeten vaak kiezen tussen hem en Murillo. Daardoor is er nu amper dreiging vanaf de rechterflank van RSCA. Dreyer is niet gehaald om als buitenspeler pur sang te spelen, daarvoor mist hij explosiviteit.

Anderlecht wil een systeem spelen waarbij de backs hoog opkomen en waar de flankaanvallers voor meer aanwezigheid in de box moeten zorgen. Anderlecht heeft nood aan extra voetballend vermogen. Debast en Murillo brengen dat, maar op het middenveld moet dat er ook bij. Mats Rits zorgt daar onder meer voor, net als Alexis Flips. Zij zullen volgende week mogen aantreden tegen Westerlo. Thomas Delaney zou ook nog ook komen, maar het zou heel erg zonde zijn dat hij spelers als Marco Kana (die mogelijk nog vertrekt) en Theo Leoni minuten zou afpakken.



Op de linkerflank komt er met Ludgwig Augustinsson ook nog een kwaliteitsinjectie. Een aanvallend ingestelde linksachter met wellicht iets meer constante in zijn prestaties dan Moussa N’Diaye. Als Anderlecht Murillo, Augustinsson, Rits en Flips nog in het team kan invoegen, zal het wellicht een pak sterker voor de dag komen. Ervaren jongens met het nodige voetballend vermogen. Fredberg gaat dan nog een creatieve flankaanvaller of twee aan de kern moeten toevoegen. Anderlecht mist nog altijd een blikopener die via een dribbel of snelle actie, genre Wilhelmsson of Suarez, een match kan openbreken.

Anderlecht moét de komende maanden zeer zeker beter gaan voetballen. Het kan niet op deze werkkracht punten blijven sprokkelen. Momenteel is er echter te weinig kwaliteit om beter te verwachten. Pas als de nieuwe spelers in het team staan mogen we op dat vlak de lat een stuk hoger leggen. Conclusies over (alle) teams moeten overigens pas getrokken worden na de mercato. Pas dan kan er stilaan een balans worden opgemaakt. Maar na de transferperiode zullen de excuses echt wel opgebruikt zijn ...

CR