Arne Decraene
De toppers volgen elkaar in rotvaart op voor KRC Genk, dat na de spektakelrijke zege tegen AA Gent van vorige week zondag alweer Antwerp ontvangt. Met een fraaie 16 op 18 sinds de jaarwissel, een hels tempo dat enkel dichtste achtervolger Union kan volgen, lijkt er gelukkig voor Wouter Vrancken evenwel maar geen sleet te komen op zijn geoliede machine. Toch loopt het de laatste tijd net iets stroever. Met het afscheid van Paul Onuachu verloor de fiere leider dan ook een cruciale component, voor wie het bestemde wisselstuk helaas niet blijkt te voldoen.
Met 15 doelpunten in zes wedstrijden raast Genk ook in 2023 als een pletwals over haar tegenstanders heen. Alleen tegen Zulte Waregem en Eupen lieten de Limburgers slechts eenmaal de netten trillen. Niet toevallig twee duels waarin Vrancken het zónder Onuachu moest stellen. Al was hij wel gewoon van de partij toen Antwerp een maand geleden Genk met een 0-3 pandoering uit de Croky Cup kegelde. Het laatste bezoek van de Great Old aan de Cegeka Arena, waar de autoritaire leider ongetwijfeld berust is op revanche, zal nog niet verteerd zijn. Bryan Heynen en co kunnen zich wel optrekken aan de heenmatch, toen ze zelf zegevierden op de Bosuil. Deels met dank aan de aanvoerder zelf, die de Goal van het Jaar scoorde. Én, hoe kan het ook anders, twee treffers van de onvermijdelijke Onuachu.
SCHIM VAN SAMATTA
Tolu Arokodare, op de valreep nog afgesnoept van Anderlecht, weet dus wat hem straks te doen staat. Nadat hij in Gent als invaller meteen zijn rekening opende oogt de kans namelijk groot dat de 22-jarige Nigeriaan tegen Antwerp voor het eerst aan de aftrap verschijnt. Tenslotte zakte Ally Samatta in de Ghelamco Arena nog maar eens door de mand. Net zoals eerder tegen Eupen, toen Arokodare daags na Deadline Day nog niet inzetbaar was, en Essevee. De publiekslieveling, die tot dusver nog maar één keer raak schoot en een schim lijkt van de spits die Genk in 2019 haar vorige titel bezorgde, blijkt dan ook niet helemaal te passen in de plannen van Vrancken. In zijn enige drie basisplaatsen slaagde hij er alvast niet in om diens ongelijk te bewijzen. Stuk voor stuk na nieuwjaar trouwens, op zich al tekenend.
Veel redenen om te wisselen had Vrancken natuurlijk niet. Zeker diep in de punt, waar Onuachu op weg was om zich nogmaals tot topschutter te kronen. Ondanks de klachten over de kalender speelt Genk bovendien geen Europees voetbal, waardoor er nog minder nood was aan rotatie. Toch weigerde Vrancken een van de weinige wisselopties in zijn arsenaal ten volste te benutten. Omdat de coach niet volledig in hem gelooft? Nochtans uitte Vrancken, die wel pas Cyriel Dessers kwijt was en vreesde dat ook Onuachu toen al zou vertrekken, zich vorige zomer als een voorstander van diens tijdelijke terugkeer. Op dat moment had hij tevens nog András Németh voorhanden. Hij koos in januari eveneens het ruime sop, al was de Hongaarse belofte omwille van zijn aflopend contract reeds langer op kant geschoven.
TROEVEN VAN VRANCKEN
Met zijn gestalte was hij nochtans een adequatere stand-in voor Onuachu. In principe is Samatta best wel sterk met het hoofd, zo getuigt zijn winning goal tegen Union, maar de bal bijhouden of kaatsen met zijn rug naar het doel en verdedigers in zijn nek is geen kolfje naar zijn hand. Hoewel hij dit seizoen zowaar geen enkele assist uitdeelde, en in totaal aftikt op amper tien stuks, vervulde Onuachu als pivot een essentiële rol in Vrancken zijn systeem. De voormalig Gouden Schoen en Profvoetballer van het Jaar was niet louter een killer in de zestien, ook als targetman kende hij geen gelijke in onze competitie. Een taak die Samatta minder op het lijf geschreven is. Vrancken verwelkomde destijds diens afwijkend profiel, maar in de diepte blijkt hij met zijn duidelijk afgebotte snelheid evenmin het wapen van weleer.
Dan vormen Joseph Paintsil of zelfs Yira Sor allicht betere alternatieven mocht de coach het eens over een andere boeg willen werpen. Die eerste trok in het verleden al zijn streng als nummer negen, met twee doelpunten etaleerde de nieuwkomer dan weer direct zijn torinsinct. Niet dat zulk een switch er vlug zit aan te komen. Vooralsnog blijft Sor op rechts gewoon de back-up voor Paintsil, daar zelf een troef die Vrancken optimaal benut. De in de zone van de waarheid koelbloedige spurtbom is bezig aan de beste campagne uit zijn carrière, wat hij met vier opeenvolgende treffers de voorbije weken extra in de verf zette. Zoals de Buffalo's zopas aan den lijve ondervonden is elke bal over de defensie dodelijk wanneer Paintsil op de loer ligt. Het maakt van Genk een razend gevaarlijk elftal in de omschakeling.
DEMONSTRATIE IN GENT
Gecombineerd met een rustpunt om lange ballen te ontvangen lijkt de achterhoede onder druk zetten, tegenwoordig een stokpaardje van heel wat trainers, daarom voor tegenstanders geen goed idee. Met behulp van het vaardige middenveld, waar behalve Heynen ook Patrik Hrosovsky en Bilal El Khannouss graag een handje toesteken, zijn Carlos Cuesta en co bovendien zelf in staat om pressing te weerstaan. Vooral op de rechterkant, met Daniel Muñoz die gretig oprukt, ontstaan met de regelmaat van de klok fraaie combinaties. Op die manier kwam vorige week de 1-3 tot stand, met voor het eerst Arokodare aan het kanon. Tussendoor sprong Sor hoog genoeg op om een gemeten voorzet van specialist ter zake Mike Trésor, in één tijd met zijn 'mindere' linker, voor diens neus krachtig tegen de touwen te knikken.
Misschien was zijn zoveelste assist eigenlijk voor de nieuwe toren bedoeld. Achterover leunen en lager stelling innemen is dus alleszins evenmin een optie met zulk een luchtmacht in de buurt. Of hoe Genk in Gent nog eens alle ingrediënten van Vrancken zijn succesrecept tentoonspreidde. Dat de spelers die hij van de bank bracht beslissend waren deed de coach vast ook deugd. Net als Dimitri de Condé, wiens inspanningen in de wintermercato meteen renderen. Met tevens nog Anouar Ait El Hadj, in de pikorde voorlopig achter Nicolas Castro, spendeerde hij opgeteld toch bijna 15 miljoen om de titelkansen zelfs zonder Onuachu gaaf te houden. Straks krijgen de Limburgers overigens Luca Oyen terug. De schaarste voor nieuwjaar zou wel eens spoedig kunnen omslaan in weelde. Vrancken zal er zeker niet om malen.
ONUACHU OUT, AROKODARE IN
Ondanks zijn noeste arbeid dreigt Samatta daarentegen op drie basisplaatsen te blijven steken. Stellen dat Onuachu direct onmisbaar bleek is volgens De Condé te kort door de bocht. Toch is het een kwestie van tijd vooraleer Arokodare, anders dan luxe-invaller Sor volledig fit, zijn plek opeist. Viert hij zondag zijn vuurdoop tegen Toby Alderweireld en Willian Pacho, zopas met Noa Lang nog tegenover een heel ander type? Zij duimen alvast dat het minder goed klikt tussen de nieuwe reus – even sterk en maar een paar centimeter kleiner dan de landgenoot die hij moet vervangen – en Trésor, in totaal zes keer aangever voor diens voorganger. Op de Bosuil was het ook hij die twee centers op Onuachu zijn hoofd schilderde. Telkens op een stilliggende bal: stilstaande fases moeten met Arokodare een joker blijven.
Gezien zijn transfersom van vijf miljoen, een kwart van wat Southampton betaalde, is de spaarpot weer gevuld. Zakendoen moet De Condé niet leren, al heeft Arokodare niet alleen letterlijk grote schoenen te vullen. Bovenop zijn goals en imposant postuur was Onuachu snel, mobiel en met zijn prima voetenwerk betrokken in de opbouw. Op papier lijkt Arokodare een waardige opvolger, die Vrancken mits een aantal kleine aanpassingen vlot kan integreren in het geheel. Afwachten echter in welke mate er al dan niet aan kwaliteit wordt ingeboet. "Iedereen is geprikkeld om te tonen dat we niet afhankelijk zijn van één speler", aldus De Condé. Toch hoopt hij vooral dat Arokodare de rol van Onuachu snel overneemt. Samatta daarentegen kan zijn ticket terug naar Istanboel reeds boeken. Zijn aankoopoptie zal niet worden gelicht.
AD
Tolu Arokodare, op de valreep nog afgesnoept van Anderlecht, weet dus wat hem straks te doen staat. Nadat hij in Gent als invaller meteen zijn rekening opende oogt de kans namelijk groot dat de 22-jarige Nigeriaan tegen Antwerp voor het eerst aan de aftrap verschijnt. Tenslotte zakte Ally Samatta in de Ghelamco Arena nog maar eens door de mand. Net zoals eerder tegen Eupen, toen Arokodare daags na Deadline Day nog niet inzetbaar was, en Essevee. De publiekslieveling, die tot dusver nog maar één keer raak schoot en een schim lijkt van de spits die Genk in 2019 haar vorige titel bezorgde, blijkt dan ook niet helemaal te passen in de plannen van Vrancken. In zijn enige drie basisplaatsen slaagde hij er alvast niet in om diens ongelijk te bewijzen. Stuk voor stuk na nieuwjaar trouwens, op zich al tekenend.
Veel redenen om te wisselen had Vrancken natuurlijk niet. Zeker diep in de punt, waar Onuachu op weg was om zich nogmaals tot topschutter te kronen. Ondanks de klachten over de kalender speelt Genk bovendien geen Europees voetbal, waardoor er nog minder nood was aan rotatie. Toch weigerde Vrancken een van de weinige wisselopties in zijn arsenaal ten volste te benutten. Omdat de coach niet volledig in hem gelooft? Nochtans uitte Vrancken, die wel pas Cyriel Dessers kwijt was en vreesde dat ook Onuachu toen al zou vertrekken, zich vorige zomer als een voorstander van diens tijdelijke terugkeer. Op dat moment had hij tevens nog András Németh voorhanden. Hij koos in januari eveneens het ruime sop, al was de Hongaarse belofte omwille van zijn aflopend contract reeds langer op kant geschoven.
TROEVEN VAN VRANCKEN
Met zijn gestalte was hij nochtans een adequatere stand-in voor Onuachu. In principe is Samatta best wel sterk met het hoofd, zo getuigt zijn winning goal tegen Union, maar de bal bijhouden of kaatsen met zijn rug naar het doel en verdedigers in zijn nek is geen kolfje naar zijn hand. Hoewel hij dit seizoen zowaar geen enkele assist uitdeelde, en in totaal aftikt op amper tien stuks, vervulde Onuachu als pivot een essentiële rol in Vrancken zijn systeem. De voormalig Gouden Schoen en Profvoetballer van het Jaar was niet louter een killer in de zestien, ook als targetman kende hij geen gelijke in onze competitie. Een taak die Samatta minder op het lijf geschreven is. Vrancken verwelkomde destijds diens afwijkend profiel, maar in de diepte blijkt hij met zijn duidelijk afgebotte snelheid evenmin het wapen van weleer.
Dan vormen Joseph Paintsil of zelfs Yira Sor allicht betere alternatieven mocht de coach het eens over een andere boeg willen werpen. Die eerste trok in het verleden al zijn streng als nummer negen, met twee doelpunten etaleerde de nieuwkomer dan weer direct zijn torinsinct. Niet dat zulk een switch er vlug zit aan te komen. Vooralsnog blijft Sor op rechts gewoon de back-up voor Paintsil, daar zelf een troef die Vrancken optimaal benut. De in de zone van de waarheid koelbloedige spurtbom is bezig aan de beste campagne uit zijn carrière, wat hij met vier opeenvolgende treffers de voorbije weken extra in de verf zette. Zoals de Buffalo's zopas aan den lijve ondervonden is elke bal over de defensie dodelijk wanneer Paintsil op de loer ligt. Het maakt van Genk een razend gevaarlijk elftal in de omschakeling.
DEMONSTRATIE IN GENT
Gecombineerd met een rustpunt om lange ballen te ontvangen lijkt de achterhoede onder druk zetten, tegenwoordig een stokpaardje van heel wat trainers, daarom voor tegenstanders geen goed idee. Met behulp van het vaardige middenveld, waar behalve Heynen ook Patrik Hrosovsky en Bilal El Khannouss graag een handje toesteken, zijn Carlos Cuesta en co bovendien zelf in staat om pressing te weerstaan. Vooral op de rechterkant, met Daniel Muñoz die gretig oprukt, ontstaan met de regelmaat van de klok fraaie combinaties. Op die manier kwam vorige week de 1-3 tot stand, met voor het eerst Arokodare aan het kanon. Tussendoor sprong Sor hoog genoeg op om een gemeten voorzet van specialist ter zake Mike Trésor, in één tijd met zijn 'mindere' linker, voor diens neus krachtig tegen de touwen te knikken.
Misschien was zijn zoveelste assist eigenlijk voor de nieuwe toren bedoeld. Achterover leunen en lager stelling innemen is dus alleszins evenmin een optie met zulk een luchtmacht in de buurt. Of hoe Genk in Gent nog eens alle ingrediënten van Vrancken zijn succesrecept tentoonspreidde. Dat de spelers die hij van de bank bracht beslissend waren deed de coach vast ook deugd. Net als Dimitri de Condé, wiens inspanningen in de wintermercato meteen renderen. Met tevens nog Anouar Ait El Hadj, in de pikorde voorlopig achter Nicolas Castro, spendeerde hij opgeteld toch bijna 15 miljoen om de titelkansen zelfs zonder Onuachu gaaf te houden. Straks krijgen de Limburgers overigens Luca Oyen terug. De schaarste voor nieuwjaar zou wel eens spoedig kunnen omslaan in weelde. Vrancken zal er zeker niet om malen.
ONUACHU OUT, AROKODARE IN
Ondanks zijn noeste arbeid dreigt Samatta daarentegen op drie basisplaatsen te blijven steken. Stellen dat Onuachu direct onmisbaar bleek is volgens De Condé te kort door de bocht. Toch is het een kwestie van tijd vooraleer Arokodare, anders dan luxe-invaller Sor volledig fit, zijn plek opeist. Viert hij zondag zijn vuurdoop tegen Toby Alderweireld en Willian Pacho, zopas met Noa Lang nog tegenover een heel ander type? Zij duimen alvast dat het minder goed klikt tussen de nieuwe reus – even sterk en maar een paar centimeter kleiner dan de landgenoot die hij moet vervangen – en Trésor, in totaal zes keer aangever voor diens voorganger. Op de Bosuil was het ook hij die twee centers op Onuachu zijn hoofd schilderde. Telkens op een stilliggende bal: stilstaande fases moeten met Arokodare een joker blijven.
Gezien zijn transfersom van vijf miljoen, een kwart van wat Southampton betaalde, is de spaarpot weer gevuld. Zakendoen moet De Condé niet leren, al heeft Arokodare niet alleen letterlijk grote schoenen te vullen. Bovenop zijn goals en imposant postuur was Onuachu snel, mobiel en met zijn prima voetenwerk betrokken in de opbouw. Op papier lijkt Arokodare een waardige opvolger, die Vrancken mits een aantal kleine aanpassingen vlot kan integreren in het geheel. Afwachten echter in welke mate er al dan niet aan kwaliteit wordt ingeboet. "Iedereen is geprikkeld om te tonen dat we niet afhankelijk zijn van één speler", aldus De Condé. Toch hoopt hij vooral dat Arokodare de rol van Onuachu snel overneemt. Samatta daarentegen kan zijn ticket terug naar Istanboel reeds boeken. Zijn aankoopoptie zal niet worden gelicht.
AD
LEES OOK: Kassa kassa in JPL: 120 miljoen voor vier smaakmakers
