Column: 'Lokerse Feesten'

Terwijl ze in Gent bijna helemaal uit gefeest zijn, moeten ze in Lokeren nog eventjes wachten op hun jaarlijkse tiendaagse braspartij doorspekt van muzikale hoogtepunten en jolig volksvertier. Hoewel de Lokerse Feesten pas op 2 augustus beginnen, zorgden Peter Maes en zijn jongens ervoor dat Lokeren al op 28 juli het delirium nabij was. Niet iedereen kan namelijk zijn seizoen starten met een 2-3-overwinning op Anderlecht. Wie vanochtend de kranten opensloeg, kon vooral lezen hoe zwak en steriel landskampioen Anderlecht voor de dag kwam. Dat feit valt natuurlijk moeilijk te ontkennen maar wat meer lof voor Lokeren had ook wel gemogen. Vandaar deze bescheiden ode aan het werk van coach Peter Maes, sportief directeur Willy Reynders en voorzitter Roger Lambrecht. Dat triumviraat heeft van Lokeren een subtopper gemaakt die elk jaar Play-Off I kan en misschien wel moet spelen. Tijdens de voorbije transferperiodes leek Lokeren altijd een oase van rust. Telkens zag Lokeren wel een sterkhouder vertrekken (denken we maar aan Benji De Ceulaer, Derrick Tshimanga of Laurens De Bock) maar sportieve consequenties had dat nooit. Elke keer stond er wel een jonge snaak op of toverde Reynders een witte raaf (kijk maar naar wat Hans Vanaken zondag uit zijn sloffen toverde) uit zijn hoed. Dat allemaal zonder al te veel geld uit te geven. Dat was vroeger wel eens anders op Daknam. De tijd dat Serviërs, Kroaten, Ijslanders en vooral Afrikanen met bakken werden aangevoerd lijkt voorgoed verleden tijd. De centrale as kleurt Belgisch terwijl de buitenlanders écht een meerwaarde vormen. Koen Persoons en Killian Overmeire vormen het hart van de ploeg en zijn bijna onvervangbaar. Het blijft een raadsel waarom de traditionele topploegen liever een Serviër of een Deen halen in plaats van één van die twee jongens weg te plukken uit Lokeren. Deze zomer werden enkele overbodige Afrikanen de deur gewezen maar daarnaast bleef de spelerskern van Maes intact. Sterker nog, met Denis Odoi en Jordan Remacle wordt de concurrentiestrijd verhoogd en krijgt de Limburgse coach meer wisselmogelijkheden. Dat moet de ploeg in staat stellen om op het einde van de competitie nog fris voor de dag te komen. Niet onbelangrijk in een competitieformule waarin een goede eindspurt je seizoen kan maken. Eén zwaluw maakt natuurlijk de lente niet. Anderlecht (zonder versterkingen) stelde niet bijster veel voor en Lokeren mag van geluk spreken dat Guillaume Gillet andermaal faalde van op de penaltystip. Maar toch kan hun prestatie van afgelopen zondag niet als een toevalstreffer worden beschouwd. Lokeren oogst momenteel wat het de afgelopen jaren gezaaid heeft. Dat ze ginds maar genieten van hun feesten. En of ze het verdiend hebben.

LEES OOK: Kopzorgen om Vanaken: Leko-surprise aan de aftrap?