Arne Decraene
De speeltijd zit er bijna op, het echte werk kan binnenkort weer beginnen. In de laatste rechte lijn richting de competitiestart stelt VoetbalNieuws daarom nog eens uitgebreid alle 18 eersteklassers in de Jupiler Pro League voor. Daarbij is het stilaan tijd om ons te focussen op de potentiële titelkandidaten. Te beginnen met: KRC Genk.
In de afgelopen campagne stelden de Limburgers nochtans fors teleur. Als achtste in de stand boekte Genk, dat op basis van het doelsaldo wel beter verdiende, slechts nipt een ticket voor de Europe Play-Offs. Daarin klom het nog op tot plaats zes. De voorlinie oogde een pak minder scherp dan voordien, maar viel al bij al vrij weinig te verwijten. Amper drie teams scoorden immers meer. Niet minder dan acht ploegen slikten echter minder tegentreffers. Afwachten of Wouter Vrancken, die bij KV Mechelen als enige in de top acht nóg meer goals incasseerde, een antwoord weet te formuleren op dat euvel.
ZOMERMERCATO
Vooralsnog moet hij alvast roeien met dezelfde riemen als voorgangers John van den Brom en Bernd Storck, want achterin valt nog geen vers bloed te bespeuren. Genk vat het seizoen straks zelfs aan met nagenoeg exact dezelfde kern als een jaar geleden, toen dat nog een regelrechte stunt mocht worden genoemd. Tegenwoordig liggen de kaarten net iets anders. Op het middenveld verdween enkel Kristian Thorstvedt, wiens plek reeds werd ingenomen door kersverse nummer tien Nicolas Castro. Van de uitgeleende pionnen beginnen schijnbaar alleen Cyriel Dessers en Bastien Toma weer met een propere lei. Stephen Odey en Neto Borges werden intussen al definitief gedumpt.
WIE MAG/MOET NOG WEG?
Eboue Kouassi, Iké Ugbo en Sébastien Dewaest volgen hen allicht naar de exit, ook Toma pakt mogelijk nog zijn koffers. Voorts kan er omtrent Dessers op elk moment wat bewegen. Tot dan telt de selectie 28 veldspelers, vrij veel zonder Europees voetbal. Dimitri de Condé kondigde dan ook een grote kuis aan in de kleedkamer, al valt daarvan tot dusver weinig te zien. Het vertrek van Théo Bongonda is wel in de maak, rond Jhon Lucumi en Paul Onuachu is het voorlopig stil. Mike Trésor krijgt een herkansing, een handvol jongeren tracht zich eveneens te tonen. Vermoedelijk worden de finale knopen dus pas later doorgehakt, maar vandaag zijn alle posities meer dan dubbel bezet.
WAT MAG/MOET ER NOG BIJ?
Tot dan zit er ook weinig inkomend verkeer aan te komen. Met enkel Castro blijven de fans dan wel op hun honger zitten, versterking volgt pas eens er langs uitgaande zijde wat gebeurt. Pas nadien wordt een spits of defensieleider prioritair. Om het nakend afscheid van Bongonda op te vangen kijkt Genk vooral naar interne pistes. In de tussentijd blijven De Condé en co op zoek naar een nummer zes. Een extra concurrent of zelfs upgrade voor Aziz Ouattara, die er niet in slaagt om Patrik Hrosovsky het vuur aan de schenen te leggen als controleur. Ook op de beide backs is een kwaliteitsinjectie geen overbodige luxe, op de flank worden Nikola Storm en Faïz Selemani genoemd.
GROOTSTE AANWINST/VERLIES
Tenzij we Dessers als aanwinst beschouwen valt de keuze automatisch op Castro, over wie iedereen in de Cegeka Arena wel enthousiast blijkt. Qua profiel doet de tweevoetige Argentijn van drie miljoen alleszins denken aan Alejandro Pozuelo. Indien hij het nog maar half zo goed doet heeft Vrancken er een smaakmaker bij. Eerst evenwel Thorstvedt, die voor 10 miljoen naar Sassuolo verhuisde, zien te evenaren. De 23-jarige Noor maakte een tijdje deel uit van het zogenaamde gouden vierkant en legde niet alleen prima cijfers voor, maar beschikte bovenal over een uitstekende winnaarsmentaliteit. Een voorbeeld dat op én naast het veld ongetwijfeld danig zal worden gemist.
OM NAAR UIT TE KIJKEN
Van vaste waarden als rechtsbuiten Junya Ito, toch een van de betere spelers op de Belgische velden, weten we welk vlees we in de kuip hebben. Aan de overzijde is het dan weer de beurt aan Luca Oyen, die samen met Joseph Paintsil op links de leemte die Bongonda achterlaat moet vullen – al komt er mogelijk nog iemand bij. Het nog altijd pas 19-jarige toptalent was in 52 optredens voor Genk alvast reeds goed voor twee doelpunten en zes assists, statistieken die hij verder wil opkrikken. Met behulp van Vrancken, de geschikte persoon om hem te begeleiden bij die volgende stap, moet de komende jaargang voor Oyen het seizoen van de definitieve doorbraak betekenen.
MOGELIJKE 11
Wellicht als winger in een 4-3-3: geen tandem Dessers-Onuachu dus. Die laatste ontbeert net als Castro ritme, Dessers en Trésor krijgen zo hun kans. Al klopt voorin tevens veel jong geweld op de deur. In de verdediging is enkel Carlos Cuesta een zekerheid. Lucumi ruimt plaats voor Mark McKenzie, Mujaid Sadick is out. Genk mikt minstens op de top vier en wie weet een prijs, maar rond de kern – een mix van ervaring en jeugd – hangen nog tal van vragen. Eind augustus kan het spelersmateriaal er helemaal anders uitzien, haast heeft De Condé blijkbaar niet. Komen de Limburgers versterkt of verzwakt uit de mercato? En is Vrancken met het oog op meer evenwicht en constante wel de juiste keuze? Een nieuwe kater wenkt, al willen we ons niet wagen aan nattevingerwerk. Slechter doen dan vorig seizoen is alleszins uitgesloten.
Potentiële XI: Vandevoordt ; Arteaga, McKenzie, Cuesta, Munoz ; Hrosovsky, Heynen, Trésor ; Oyen, Dessers, Ito
LEES OOK: 'Consequenties bij Genk: transferrevolutie in de maak'
