'Club Brugge vreest vertrek drie basiskrachten'

Ondanks het behalen van de derde landstitel op rij, begint Club Brugge deze zomer aan een nieuwe cyclus. Door het vertrek van Alfred Schreuder richting Ajax zal Blauw-Zwart sowieso al in zee gaan met een andere hoofdtrainer. Daarnaast dreigen ook enkele hoekstenen van de basisploeg weg te vallen.

Allereerst het goede nieuws: de huidige basiself zal voor een groot deel intact blijven. Simon Mignolet bevestigde zondag alvast dat hij komend seizoen voor de vierde titel op rij wil gaan. De doelman blijft dus op post. In de defensie maakt Brandon Mechele evenmin aanstalten om te vertrekken. Stanley Nsoki blijft normaal gezien ook op post. Op het middenveld is een transfer van Mats Rits uitgesloten gezien zijn blessure. Flankspelers Tajon Buchanan en Andreas Skov Olsen zullen evenmin vertrekken vermits ze nog maar een halfjaartje in Brugge spelen. Met oog op hun WK-selecties zullen ze geen overbodige risico's nemen. Ook voor Denis Odoi lijkt een vertrek niet aan de orde slechts enkele maanden na zijn komst.

Achter Hans Vanaken staat zoals elke zomer een vraagteken, maar de Rode Duivel liet al uitschijnen dat hij volgend seizoen voor de vierde titel op rij wil gaan. Bovendien wordt hij straks vader en wil hij zeker zijn van speelminuten in functie van het WK. Een vertrek van de draaischijf lijkt dus onwaarschijnlijk. Bij Noa Lang geldt dan weer het omgekeerde verhaal. Hij wil in de zomer een nieuwe stap zetten en kreeg ook garanties van het bestuur.

TWIJFEL BIJ CDK
En dus blijven nog twee steunpilaren over: Clinton Mata en Charles De Ketelaere. De verdediger liet vorige week nog verstaan dat het op zijn 29ste misschien wel 'tijd is voor een nieuw avontuur'. Afwachten welke aanbiedingen hij straks zal ontvangen. En ook De Ketelaere sluit een vertrek allerminst uit. "Ik laat alles op mij afkomen en probeer de goeie keuze te maken. Mijn makelaar vertelt mij alles. Ik moet zeggen dat ik met veel nieuwsgierigheid uitkijk naar wat komt", klonk het zondag nog bij het goudhaantje.

LEES OOK: Vermeeren en De Ketelaere: waarom de tijd héél erg dringt