Arne Decraene
Met nog 20 speeldagen te gaan is het reguliere gedeelte van de Jupiler Pro League bijna halfweg. De interlandbreak biedt dan ook een ideale gelegenheid om nog eens een tussentijdse balans op te maken. De komende dagen nemen we meer bepaald de zomertransfers van de Belgische topclubs onder de loep. Welke aanwinsten voldoen aan de verwachtingen of overtreffen die zelfs, en wie stelt tot dusver teleur? Met vandaag: RSC Anderlecht.
Dankzij een vierde plek wist Paars-Wit vorig seizoen voor het eerst sinds lange tijd nog eens Europees voetbal af te dwingen. Dat sprookje was helaas van uiterst korte duur, want in de voorronde van de Conference League sneuvelde het meteen tegen Vitesse. In de tussentijd had Peter Verbeke wel reeds flink wat vers bloed naar het Lotto Park gehaald. Logisch ook, want door het afscheid van Albert Sambi Lokonga en huurlingen Matt Miazga en Lukas Nmecha verloor Vincent Kompany – samen met nog wat wisselopties – zowat zijn hele as. Anderlecht zocht en vond vervangers, die evenwel nog altijd geen regelmaat krijgen in de prestaties van de recordkampioen. Bovenop de Europese exit pakten de Brusselaars in 14 duels slechts de helft van de punten, goed voor een achtste plaats in het klassement.
DEFENSIEF DUO
Eind augustus viel met Hannes Delcroix trouwens nóg een centrale pion weg. Niet omwille van een transfer, wel door een blessure. Anderlecht leende bij Ajax daarom Lisandro Magallan, nieuwkomer nummer negen. Alleen derde doelman Colin Coosemans kwam tot hiertoe minder in actie dan de 28-jarige Argentijn, van tevoren bedoeld als versterking in de breedte. Achterin was er immers geen nood aan een onbetwistbare titularis, met dank aan die andere huurling Taylor Harwood-Bellis. De jonge Engelsman, deel van de Manchester City-connectie, blijkt een betrouwbare partner voor Wesley Hoedt. Sterk, solide en volwassen voor zijn leeftijd: enkel aan de passing is nog wat werk. Hoedt op zijn beurt groeide de voorbije weken in zijn rol als leidersfiguur, en benadert alsmaar meer zijn Antwerp-niveau.
De komst van de 27-jarige Nederlander, én diens forse loon, beklaagt men zich in Neerpede allerminst. Zijn combinatie van mentale, fysieke en voetballende kwaliteiten past tenslotte precies in het plaatje van Kompany. Na een ietwat aarzelende start nam Hoedt, met drie goals ook op stilstaande fase een dreigende factor, de taak van Miazga dan ook met verve over. Als geheel incasseert de verdediging van RSCA meer tegentreffers, maar aan het complementaire duo – een mix van jeugd en ervaring – zal dat niet gelegen hebben. Enig nadeel: met ook Magallan steevast op de bank, krijgen de eigen jonkies minder kansen. Kompany klaagt dan wel over het beperkt aantal zitjes in de dug-out, hij kiest er toch zelf voor om de ervaren kracht telkens de voorkeur te geven op pakweg Killian Sardella of Zeno Debast.
GOUDHAANTJE GOMEZ
Tenzij de coach nog eens terugkeert naar een systeem met drie achterin, ziet het er overigens niet naar uit dat Magallan snel op meer speelgelegenheid hoeft te rekenen. Hoedt stond al iedere minuut op het veld, Harwood-Bellis kreeg sinds september enkel in de beker rust. Nog zo een wekelijkse klant aan de aftrap: Sergio Gomez, veruit de beste aanwinst. De 21-jarige Spanjaard is een van de weinigen voor wie Anderlecht een transfersom op tafel legde, maar twee miljoen lijkt nu al een koopje. Niet alleen won hij eenvoudig het pleit van Bogdan Mykhaylichenko, de voormalige winger van FC Barcelona en Borussia Dortmund ontpopte zich tot een van de nieuwe sensaties op de Belgische velden. Met drie doelpunten en acht assists legt Gomez, intussen ook vaste penaltynemer, alvast erg straffe cijfers voor.
In defensief opzicht laat de omgevormde linksachter af en toe wel nog een steekje vallen, maar hem een voltreffer noemen is haast een understatement. Paars-Wit, de afgelopen jaren té afhankelijk van Neerpede, botste zo eindelijk nog eens elders op een goudklompje. Een welgekomen bonus vanuit de scouting, waar de hervormingen stilaan hun vruchten afwerpen. Al zag Verbeke, zelf nochtans geen voorstander van een overdaad aan leenconstructies, zich wel genoodzaakt alsnog opnieuw een beroep te doen op een paar tijdelijke krachten. Behalve Harwood-Bellis en Magallan achterin vervoegden zo diep in de punt ook Joshua Zirkzee en later Christian Kouamé de rangen. Het rapport van het gehuurde spitsenduo, die samen hun voorganger Nmecha moeten doen vergeten, blijft voorlopig in deliberatie.
ZESJES IN DE SPITS
Zirkzee etaleert bijwijlen zijn klasse, en met acht treffers in minder dan 10 volledige matchen ogen ook de statistieken lang niet verkeerd. Toch wist de 20-jarige Nederlander, gehuurd van Bayern München, de weliswaar torenhoge verwachtingen nog niet helemaal in te lossen. Kwaliteit in overvloed, maar de constante ontbreekt. Even dreigde zijn collega uit Firenze hem daarom in de pikorde te passeren. Kouamé zit aan drie doelpunten in 618 minuten, een slordige 250 minder dan Zirkzee. Kompany acht de Ivoriaan compatibel met zijn drie jaar jongere concurrent en stelde hen reeds geregeld samen op, zij het zonder succes. Onmisbaar in de formule lijkt namelijk Benito Raman, een transfer waar heel wat fans zich vooraf vragen bij stelde. De energieke spurtbom speelde zich echter even snel in hun harten.
In net geen 1.000 minuten, het meeste van de drie aanvallers, was hij al goed voor zeven goals – doorgaans op cruciale momenten – en drie assists. Hoewel de eenmalige Rode Duivel soms het overzicht verliest, blijft de vraag dus waarom Kompany hem geregeld aan de kant houdt. Keuzestress? Met drie adequate spitsen, die opgeteld al 18 doelpunten en zes assists voor hun rekening namen, voorzag Verbeke alvast voldoende offensieve opties. Nu nog het juiste koppel zien te vinden. Zirkzee en Raman, met Kouamé als joker achter de hand? Toch een stevige mix, ondanks het schijnbaar gebrek aan efficiëntie. Domineren doet het trio dus nog niet, maar teleurstellen evenmin. Een zesje, zeg maar. Hetzelfde geldt voor de laatste twee aanwinsten, die eveneens reeds voor de competitiestart hun kribbel zetten.
REFAELOV & OLSSON
Lior Refaelov zelfs al in april, enkele maanden nadat hij bij Antwerp de Gouden Schoen had gewonnen. Met zijn zeven goals en vier assists was de 35-jarige Israëliër tot dusver betrokken bij 11 treffers, een prestatie die alleen Gomez evenaart. Al richtte Refaelov zijn schade wel vooral in de beker en Europa aan. In de competitie kan hij zijn stempel minder drukken, de voorbije weken gebruikte Kompany hem louter als invaller. Enigszins tot frustratie van de ancien, die met 65 procent van de totale speeltijd nochtans ongeveer op het voorziene schema zit. Tenslotte moeten ook Yari Verschaeren, Anouar Ait El Hadj en Francis Amuzu aan de bak komen, om nog te zwijgen van de vereiste rust voor zijn oude knoken. Al zijn er door de kater in Arnhem, toen de kern grotendeels al samengesteld was, geen midweekmatchen.
Hoewel fysieke vermoeidheid dus geen excuus mag vormen in het Lotto Park, integendeel zelfs, tracht Kompany zijn op sommige posities ruime kern – nodeloos gewapend voor drie fronten – hier en daar toch te benutten. De rotatie voorin moet iedereen tevreden houden, wat niet echt lijkt te lukken, maar elders heeft de trainer een pak minder alternatieven voorhanden. Op het middenveld bijvoorbeeld, waar Josh Cullen zich net als Hoedt en Hendrik Van Crombrugge nog geen seconde adempauze kon veroorloven. Zijn nieuwe maatje Kristoffer Olsson doet niet veel onder. Anderlecht wil dan ook meteen waar voor haar geld, want met zijn prijskaartje van vier miljoen is de 26-jarige Zweed de duurste zomeraankoop. Hij troeft zo Raman, Gomez en de niet nader genoemde transfersom voor Hoedt af.
ZES OP NEGEN
Olsson blijkt dan wel een degelijke kracht op het middenveld, voor dat bedrag mag het toch iets meer zijn. Veel doet de 32-voudig international niet verkeerd, maar een onuitwisbare indruk nalaten? Dat vooralsnog evenmin. Om het vertrek van Lokonga op te vangen, heeft diens opvolger alvast te weinig impact op het spel. Of op het scorebord, zo getuigen zijn nul goals en twee assist. Wie weet legt Majeed Ashimeru, na een halfjaar op huur dan toch definitief in huis gehaald, hem straks dus wel het vuur aan de schenen. Zijn draai heeft hij nog steeds niet helemaal gevonden, maar het potentieel lijkt aanwezig. De anderhalf miljoen die de recordkampioen neertelde voor de Ghanees, wat ons betreft weliswaar geen nieuw gezicht, incluis tikken de totale uitgaven van Paars-Wit af op een tiental miljoen.
Van de échte nieuwkomers zijn Hoedt, Harwood-Bellis, Gomez en Olsson stuk voor stuk vaste titularissen, uit het trio Zirkzee-Kouamé-Raman kiest Kompany telkens twee pionnen. Coosemans en Magallan tot slot werden niet aan boord gehaald om een basisplaats of veel minuten op te eisen. Zonder ze te overtreffen, voldoen op die manier zowat alle aanwinsten min of meer aan de verwachtingen. Ook Refaelov, die zich in Europa helaas niet lang genoeg kon tonen. Op dat vlak dus een geslaagd tussentijds rapport van minstens zes op negen, al is dat ergens ook logisch gezien de leegtes die weer moesten worden gevuld – én de bijgestelde ambities natuurlijk. Verbeke ging daarom vooral op jacht naar spelers met adelbrieven bij buitenlandse topclubs, die nu de voorkeur krijgen op de eigen jeugd.
VIZIER OP KOMPANY
Individueel noteren we weinig miscasts, en beantwoorden de profielen ongeveer aan het vooraf geschetste beeld. Collectief klikt het daarentegen nog niet. De zoektocht naar meer regelmaat in de prestaties, een van de voornaamste treefdoelen tijdens de voorbije mercato, lijkt ondanks de extra injectie aan ervaring tussen de lijnen voorlopig dan ook mislukt. Opnieuw laat Anderlecht te veel punten liggen om aansluiting te maken met de top, toch dé hoofddoelstelling. Tot overmaat van ramp worden nu dus ook nog eens de jongeren geblokkeerd. Kwalitatief oogt de kern, ondanks de schaarste op het middenveld en het gebrek aan échte wingers, beter dan vorig seizoen. Dringend tijd om dat nu om te zetten in resultaten. Anders komt het vizier vroeg of laat misschien toch eens op Kompany te staan.
LEES OOK: Na OHL-knal slaat Anderlecht genadeloos terug in Lotto Park
