Olivier Plancke
Dit seizoen brak Jérémy Doku (17) volledig door bij RSC Anderlecht. Zijn explosie op de grasmat zou in schril contrast staan met de evolutie van zijn drie jaar jongere ploegmaat Francis Amuzu. Die maakte in 2017 reeds zijn debuut in de paars-witte hoofdmacht, maar sindsdien bleef de grote bevestiging steeds uit. Veel waarnemers stellen zich daarom vragen over de vooruitgang van Amuzu, maar toch was die dit seizoen nochtans duidelijk merkbaar. Al was dat niet zo in het oog springend.
Dit seizoen speelde Amuzu voorlopig 1.196 minuten in de Jupiler Pro League tegenover 1.273 minuten tijdens de vorige jaargang. Daarom kan een goede vergelijking worden gemaakt van zijn prestaties in deze twee seizoenen. Een eerste zaak zijn de werkpunten van spurtbom Amuzu. Op vlak van balrecuperatie, geslaagde dribbels en geslaagde voorzetten werd er een minieme achteruitgang genoteerd, maar die worden ruimschoots goedgemaakt door zijn verbeterde speleigenschappen. (lees verder onder de foto)
AMUZU BEHOUDT WÉL HET OVERZICHT
Amuzu scoorde dit seizoen drie doelpunten, en op basis van de kwaliteit van zijn doelkansen ligt dat aantal volledig in de lijn der verwachtingen. Vorig jaar lukte hij maar één goal, maar moest dat aantal normaliter vier keer hoger liggen. Een serieuze verbetering qua efficiëntie voor het doel dus, wat ook wordt gestaafd door zijn aantal doelkansen. Vorig seizoen zette Amuzu amper 2,4% van zijn pogingen om in een doelpunt, terwijl die ratio dit jaar steeg naar 10,7%. Bovendien belandden zijn doelpogingen ook 10% meer tussen de doelpalen van de tegenstander.
En ook in de opbouw kan Amuzu een positieve evolutie voorleggen. De snelle winger leed per wedstrijd opvallend minder balverlies, en bovendien nam zijn passing-efficiëntie een positieve vlucht. Amuzu creëerde ook meer gevaarlijke kansen voor zijn ploegmaats in vergelijking met vorig seizoen. Desondanks bleef zijn assists-aantal steken op twee stuks, wat exact dezelfde hoeveelheid is als vorig seizoen. Maar de boutade dat Amuzu moeite ondervindt om het overzicht te behouden om de juiste beslissingen te nemen op het veld, mag stilaan de vuilbak in. (lees verder onder de foto)
Zo bleek zijn complexere, dreigende passing op de helft van de tegenstander een pak zuiverder dan vorig seizoen. Zijn aantal doorsteekpasses per wedstrijd bleven in aantal nog hetzelfde, maar de efficiëntie daarvan was dit jaar al drie keer hoger. Ook zijn levering in de final third – de zone het dichtst het vijandige doel –, lange passes én passes in een voorwaartse richting gingen in accuraatheid flink omhoog. Bovendien kreeg Amuzu per wedstrijd zelf vijf passes minder toegespeeld van zijn ploegmaats in vergelijking met vorig seizoen. Met minder balbezit legt Amuzu dus een véél beter efficiëntie voor. Dat heet dan progressie maken.
(NOG) NIET VERKOPEN
Zowel voor het doel als in de opbouw maakte Amuzu dit seizoen een positieve evolutie door, maar ook op verdedigend vlak draagt hij steeds meer zijn steentje bij. Daarom mag gesteld worden dat de 20-jarige toch een completere voetballer is geworden. In veel facetten overtrof Amuzu zijn prestaties van vorig seizoen, maar er wordt toch nog meer verwacht van het jonge talent. In de voorbije wintermercato viel de naam van Rangers FC al te horen als mogelijke overnemer, maar misschien doet Anderlecht er goed aan om Amuzu nog minimum een jaartje te houden. Want als hij volgend seizoen nogmaals diezelfde progressie kan boeken, dan lijkt die langverwachte sportieve bevestiging niet zo veraf meer. En dat betekent uiteraard ook een grotere marktwaarde...
