Vincent Kompany was deze week alomtegenwoordig in de Britse pers. Aanleiding was de rode kaart die hij afgelopen zondag pakte in de wedstrijd tegen Arsenal. De Manchester City-verdediger ging volgens scheidsrechter Mike Dean te driest in op de benen van Jack Wilshere en kreeg daarom een rood karton onder de neus geduwd. Terecht of niet terecht? En is dat wel de belangrijkste vraag die we ons moeten stellen?
Vince The Prince en zijn club zullen alvast niet veel hinder ondervinden van de uitsluiting. Toen Kompany er zondag af moest in de 76e minuut was de wedstrijd al lang gespeeld.
The Citizens stonden met 0-2 voor nadat Arsenal-verdediger Laurent Koscielny in de 8e minuut (terecht) rood pakte voor een overtreding op Edin Dzeko in zijn eigen strafschopgebied. Ondertussen heeft de Engelse voetbalbond de rode kaart al geseponeerd, wat wil zeggen dat Kompany geen schorsing boven het hoofd hangt.
Dat is op zich al een vreemd gegeven. De FA gaat namelijk in tegen een beslissing van zijn eigen scheidsrechter. Misschien speelt dat later wel mee in het oordeel van Dean als hij speler X een vliegende tackle ziet inzetten op speler Y. Het is niet mogelijk om arbitrair vast te leggen welke overtreding een rode kaart verdient en welke niet. Maar de grijze zone die er op dit moment heerst in Engeland is contraproductief, zoveel is zeker.
Normaliter gaan we ervan uit dat een tackle met beide benen van de grond bestraft moet worden met een uitsluiting. Bij Kompany was dat het geval. Neen, zijn benen waren niet helemaal gestrekt en ja, hij raakte de bal. Maar doet dat er iets toe in deze? De beelden van de open beenbreuken van Eduardo Da Silva en Aaron Ramsey spoken bij ondertekende en veel Britse voetballiefhebbers nog steeds door het hoofd. En dus is voorkomen in deze meer aangewezen dan genezen.
Ook het argument dat het Engelse voetbal virieler en bitser moet zijn dan op het vasteland raakt kant noch wal. Natuurlijk wordt er in de Premier League veel meer doorgevoetbald, kleine fouten worden niet of nauwelijks bestraft en dat is maar goed ook. Het is één van de vele zaken die het Engels voetbal zo aantrekkelijk maakt. Maar gevaarlijke tackles toelaten, is een brug te ver. Twee voeten vooruit is rood, punt aan de lijn.
Nog interessanter dan de tackle zelf was de berichtgeving van de Vlaamse pers over het voorval.
Het Nieuwsblad citeerde Alan Hansen (analist bij Match of The Day en voormalig verdediger van Liverpool) die vond dat de rode kaart “het einde van de tackle†kon betekenen. Ook Robbie Savage (eveneens analist bij Match of The Day en bekend om zijn messcherpe tackles op en over het randje tijdens zijn loopbaan) kwam aan bod en schreef het Engelse voetbal bijna ten dode op door de “rampzalige beslissing†van de scheids.
Of beide meningen gefundeerd waren, laten we in het midden. Ook hun hoge emo-gehalte helpt deze zaak niet vooruit. Feit is wel dat ze aan bod kwamen in de Vlaamse pers, wat niet kan gezegd worden van de uitspraken van bijvoorbeeld Martin Keown (ook analist bij Match of The Day en vroeger verdediger bij Arsenal) en Graham Poll (Engels topscheidsrechter op rust). Zij spraken in de Engelse kranten hun goedkeuring uit over de beslissing van Mike Dean. In Vlaanderen werden die meningen -al dan niet bewust- genegeerd.
Kompany is de verpersoonlijking van de steile opmars die onze Rode Duivels momenteel aan het maken zijn. Hij is de kapitein, chouchou, bezieler en vaak ook woordvoerder van onze nationale ploeg. Zijn succes bij Manchester City spreekt tot de verbeelding en ook zijn dikwijls intelligente tweets en uitspraken worden gesmaakt door de modale liefhebber. Kompany is een godsgeschenk voor ons land en voor zijn media. Je negatief uitlaten over Heilige Vincent, wordt dan ook gezien als een stevig potje vloeken in de kerk.
Natuurlijk verdient Kompany alle lof als het goed gaat en ja, we moeten hem koesteren. Maar wat nog vaak ontbreekt is de kritische noot als het even wat minder loopt. Hij mag dan niet weerloos neergesabeld worden, want ook Kompany is maar een mens. En mensen maken nu eenmaal fouten, daar is niks mis mee. Het zou Kompany vooruithelpen als hij ook eens wat tegenkanting krijgt. Niemand wordt beter als hij omringd wordt door ja-knikkers.
LEES OOK:
“Als een clown”: Topcoach zoekt Kompany weer op
Tom Vermeersch
