EXCLUSIEF: "Als ze in Brugge die naam horen, krijgen ze nog nachtmerries"

Auteur Tonny van der Mee gaf het voorwoord. “Er zijn twee wedstrijden die mij altijd zullen bijblijven tijdens de carrière van Simon. De match met Ajax tegen PSV, waar hij met 2 goals en 1 assist outstanding was en de 1-7 op het veld van Club Brugge. Als ze in Brugge de naam ‘Tahamata’ horen, krijgen ze nog nachtmerries. Het jaar nadien scoorde hij er ook drie keer."

"De afgelopen jaren waren er veel boeken over oud-voetballers, die na hun carrière de prijs van de roem betaalden. Dergelijke straffe verhalen niet bij Simon: hij is altijd bescheiden gebleven en dat siert hem. Hij staat liever op het veld om jonge kinderen wat bij te brengen.”

Tahamata maakte grote sier bij Ajax, maar hij moest de club met tegenzin verlaten. Hij tekende bij Standard, dat begin jaren ’80 een geweldige ploeg van Europees topniveau had. Met twee titels, een Beker van België en een Europese finale kende hij er een geweldige tijd. Daar begon de vriendschap met Jos Daerden, met wie hij nadien ook nog samenspeelde bij Beerschot en Germinal Ekeren.

"We kwamen samen als nieuwe spelers aan bij Standard en dat schept toch een band. Nadien trokken we op oefenkamp en Simon heeft daarna zes maanden bij mij gewoond. In die tijd was er geen sprake van spelersbegeleiding en bij Standard wilden ze hem toen ergens in een hotel in Luik stoppen. Ik durf nu te zeggen, als dat was doorgegaan, dan hadden we misschien nooit kunnen genieten van die grote voetballer die Simon was. Zijn kwaliteiten? Als hij vandaag de dag zou voetballen, dan speelde hij zeer zeker voor een Europese topclub."


Daerden en Tahamata werden dankzij het voetbal goede vrienden.
Daerden is lyrisch over de geweldige kwaliteiten die Tahamata als voetballer had. "Het was iemand die door zijn individueel talent wedstrijden kon beslissen. Wat mij vooral is bijgebleven, is zijn intelligentie. Hij voelde een wedstrijd zeer goed aan. Een voorbeeld: hij was een spits, maar als de ploeg het moeilijker had, dan werd hij een extra middenvelder. Hij was echt een ploegspeler. Wat bij hem ook opviel, was dat als hij stilstond, hij ook beslissend kon zijn. Dat zie je toch enkel bij de echt grote spelers, zoals bijvoorbeeld Johan Cruijff. Simon was ook zo, dat typeerde hem vooral. Het rare bij hem was wel, onder Ernst Happel bij Standard, dat hij eens hij op de rechterkant van het veld kwam, hij plots veel van zijn kwaliteiten verloor. Dus al zijn acties, passeerbewegingen etc. gebeurden op 3/4 van het veld, maar dat stukje lag hem niet."

Zoals Hazard en Robben
Tahamata speelde altijd met de glimlach. Een liefhebber pur sang. "Hij had altijd veel plezier in het spelletje. Bij Standard was het in die tijd in erbarmelijke omstandigheden trainen, dat kan je je nu niet meer voorstellen. Vanaf september was dat één bruine vlakte met geen gras meer op. In oktober en november werd dat nog erger en van Raymond Goethals mocht hij dan niet trainen en zat Simon koffie te drinken, ook al wou die trainen. Goethals zei dan met zijn sappig accent: “Gij moet het doen”. Simon wilde altijd voetballen en dat straalde hij ook altijd uit."

Daerden is van mening dat Tahamata in die tijd een speler was die in het hedendaagse voetbal zeker voor een Europese topclub zou spelen. "Met welke type speler van nu hij te vergelijken is? Eden Hazard. Hij heeft ook die dribbel, een versnelling in de versnelling en hij speelde zo makkelijk. Je wist toen ook als speler, ik was middenvelder, als Simon de bal op links had en hij had een tegenstander voor zich, dan kon je al naar de zestien meter lopen omdat je wist dat die bal daar toch zou gaan komen. Dat vertrouwen had je in hem. Zoals Arjen Robben, de typische beweging naar binnen en dan voorzetten. Op die manier maakte ik toch wel wat doelpunten", besluit Daerden.

Morgen: een uitgebreid interview met Simon Tahamata over zijn periode bij Standard, Beerschot, Germinal Ekeren en Ajax.

VIDEO: Simon Tahamata die Club Brugge en PSV op zijn eentje oprolde