VN EXCLUSIEF: Jean-Marie Pfaff over EK-finale van 1980: "We speelden toen tegen 4 echte toplanden"

Jean-Marie Pfaff is een Belgisch voetbalicoon. De voormalige doelman maakte in 1980 met de Rode Duivels een geweldig Europees Kampioenschap mee in Italië. België sneuvelde toen slechts in de finale. Wij blikten terug op dat prachtige toernooi. Tegenwoordig is het moeilijker om niet aan het EK deel te nemen, sorry Nederland, dan wel. Er zijn maar liefst 24 landen aanwezig deze zomer. Er waren tijden dat enkel de toppers meededen. In 1980 waren er slechts 8 deelnemers. In de EK-kwalificatie hielden de Belgen Oostenrijk, Portugal, Schotland en Noorwegen achter zich. Straffe namen. Op het EK in Italië belandde het in een hallucinante groep: Engeland, Spanje en Italië. Tegen Engeland werd het 1-1 en tegen Spanje werd met 2-1 gewonnen. Tegen gastland Italië speelden Pfaff & co in een hels Stadio Olimpico in Rome 0-0. België naar de finale! Pfaff maakte de gloriejaren van de Rode Duivels mee. Guy Thys belangrijk "Van 1976-1980 werd de kiem gelegd voor het succes van het Belgische voetbal. Het geluk voor België was dat Guy Thys de nieuwe trainer werd. Raymond Goethals hield vast aan de spelers van Club Brugge, Anderlecht en Standard. Je kwam er toen moeilijk bij. Thys had na de 5-0-nederlaag tegen Nederland geen andere optie dan nieuwe spelers in te brengen. Zo kwam er een nieuwe spirit in het team. Het kon niet meer anders. Millecamps, Vandenbergh, ik… We kregen allemaal onze kans. De kwaliteit was niet zoals bij de 'Grote Drie' (RSCA, Club en Standard, nvdr.) maar er kwam een spirit los waardoor degenen die er nog bij waren ook weer gingen schitteren. Daardoor waren de jaren '80 zo succesvol. Het was vier jaar hard werken en als beloning kwam het EK 1980", aldus Pfaff aan VoetbalNieuws. Keegan, Altobelli & co "Het was prachtig. Nu is het helemaal anders, maar toen kreeg je de kans om na vier wedstrijden de finale te spelen. Als je die wedstrijden nu terug bekijkt… Engeland met Kevin Keegan, Ray Clemence en noem ze maar op. Dat waren nog spelers van het grote Engeland. Dat was toen kick and rush en echt vechten en lopen. Conditioneel moest je top zijn. Nu is Engeland heel anders, maar niet meer zoals vroeger. Collectief waren we zeer sterk. We speelden toen tegen Italië, het topland van dat moment, met toppers zoals Antognoni, Altobelli, Zoff... Dan speelden we ook nog eens in Rome. We speelden eerder al in Turijn en in San Siro tegen Engeland en Spanje. Goh, indrukwekkend. De sfeer in de groep was top en we geloofden in elkaar. Dat was onze kracht. En toen tegen Italië… De sfeer in het stadion die dag… Niet normaal. Altobelli probeerde vrije trappen te versieren door zich aan de zestien meter te laten vallen. Vandereycken pakte Antognoni ook eens hard aan en die moest toen het veld verlaten. Met René hadden we iemand die kon knokken. Ze kende hem overal. Van Moer was toen ook zeer belangrijk. Het was ook een geschenk van Rik De Saedeleer. Door hem kwam Van Moer terug bij de nationale ploeg. We stonden die wedstrijd enorm onder druk en we mochten zeker geen tegengoal incasseren. Want de Italianen konden zo goed verdedigen. We hebben het er zeer goed van afgebracht en toen kwam die finale tegen West-Duitsland." Guy Thys zorgde voor een nieuwe wind bij de Rode Duivels. "Ik herinner mij ook nog de weg van het hotel naar het stadion. We zaten in een prachtig hotel in Rome. Dat was allemaal nieuw voor ons. We zagen een politieagent al rijdend met zijn voeten op zijn zadel staan en van die dingen. Wat was dat allemaal! Die weg was een geweldige belevenis. Het veld was toen ook niet gesproeid en keihard. Als je daarover gleed, lag je helemaal open. Het was een super Duitsland waar we tegen speelden. Verliezen was geen schande. Je moet niet vergeten, op korte tijd speelden we tegen vier echte toppers. Daar werd de grote steen gelegd om op dit niveau te geraken. België is toen op dat elan verder gegaan. In 1982 wonnen we de openingsmatch tegen het Argentinië van Diego Maradona en nadien volgde het WK 1986. We hadden een echte ploeg. Tactisch waren we enorm sterk." Weinig aandacht "Meedoen alleen al aan het EK was toen nog echt geweldig voor België. Vroeger had je geen landen zoals Andorra. Je speelt nu wel meer wedstrijden, maar vroeger speelde je enkel tegen de top van Europa. Mij stoort dat nu niet, maar het is wel anders. Als je daardoor op het EK kan geraken, zoveel te beter." Het WK van 1986 kan iedereen zich herinneren. Het krijgt 30 jaar later nog steeds enorm veel aandacht. Het EK 1980, de enige finaleplaats ooit voor België, krijgt vreemd genoeg minder aandacht. "Goh, als dat nu nog eens zou gebeuren… Dan zou die aandacht geweldig zijn. Nu krijgt Carrasco al bijzonder veel aandacht omdat hij scoorde in de finale van de Champions League. Toen was het 'ze zijn met geluk in de finale gekomen'. Nu is er veel meer heisa rondom.” Toch was de terugkomst na het EK zeer positief. "Het mooiste was die terugkomst in Brussel. Dat was niet zoals Mexico, maar toch heel groots", besluit El Sympatico.

Had een goed gesprek met #Pfaff omtrent het legendarische #EK1980. #Italy #Germany #Spain #England https://t.co/eMhf1oXe0G

— Claudio Reulens (@CReulens) 5 juni 2016

LEES OOK: Pfaff snapt niets van Anderlecht: “Zal ik nooit begrijpen”