2. FRISHEID
Het valt te vrezen dat de opwindende Champions League-campagne van Anderlecht te veel energie heeft gekost. Hoe fris gaan Thielemans, Praet, Mbemba, Najar, Deschacht en Acheampong nog zitten op het moment dat de Play-Offs aanvatten? Ze hebben haast alles gespeeld.
Het klopt dat Preud’homme uit een bredere kern kan putten dan Hasi, maar hij gebruikt hem ook beter. Hasi liet in de Jupiler Pro League Defour, Mbemba en Praet herhaaldelijk door de vermoeidheid heen spelen, soms zelfs met opspelende blessures. Dat leidde tot wekenlange inactiviteit en afwezigheden tijdens CL-matchen.
De Anderlecht-trainer moet meer durven roteren, zeker in een competitie waar haast alles wordt beslist in de Play-Offs. Zo hou je je belangrijkste spelers fris en zijn ook hun stand-ins beter gerodeerd. Kljestan, Dendoncker, Cyriac, Alvarez, Kawaya, Iseka: die jongens kunnen toch voetballen? Hasi had ze wat vaker mogen gebruiken.
Preud’homme roteert haast voortdurend. Gedoz was wat vermoeid na een interland? Geen probleem, weekje rust. Al helpt het natuurlijk wel dat je dan een klasbak als Izquierdo van de bank kunt halen. Club verzwakt nauwelijks als er wordt gewisseld.
3. DE KLEEDKAMER
De Brugse kleedkamer zit na jaren van rommeligheid op één lijn. Er is een goede mix van jong en oud. Timmy Simons waakt mee over het professionalisme en de groepsdynamiek. Er wordt niet gekibbeld op het veld over wie vrijschoppen mag nemen. Er zijn geen vreemde doelpuntenvieringen. En er worden minder domme kaarten gepakt. Alle energie gaat naar dat ene doel. In de kleedkamer van Anderlecht heeft een ervaren rot als Olivier Deschacht alle moeite van de wereld om de haantjes onder de knoet te houden. En met Mitrovic is het voortdurend wat.
4. DE DOELMAN
Silvio Proto kostte Anderlecht minstens twee punten in de jongste confrontatie met Club. Matt Ryan redde al een hele korf punten. Kortweg: Proto is een uitstekende keeper, Ryan hinkt dicht tegen het predikaat ‘wereldklasse’ aan.
5. DE WIL
Bij Club Brugge is het tien jaar geleden dat het nog de titel pakte. Anderlecht schoof de voorbije jaren drie kampioensbekers op rij in de rijkelijk gevulde Brusselse vitrine. Dat leidt automatisch tot enkele procentjes minder honger. De moedige keuze voor de jeugd en de aankondiging bij het begin van het seizoen dat ‘de titel geen must was’ dragen daar nog toe bij. Bij Club is de wil immens. De frustratie over het uitblijven van successen is, vooral in de bestuurskamer en bij de supporters, erg groot. Anderlecht heeft net een driegangenmenu achter de kiezen, bij Club grommen de magen.
MAAR…
Als je bekijkt hoeveel talentrijke jeugdspelers er in de kern van Anderlecht steken, kan je niet anders dan besluiten dat Paars-Wit op de langere termijn straffer bezig is. Club maakt nu al twee jaar op rij 7 tot 8 miljoen euro verlies door de gretige inkopen van buitenlandse spelers (en hun lonen). Hoewel ze er met Mechele, Engels, Storm en co ook een aantal jongens uit de eigen opleiding hebben lopen, moet Club straks nog meer voor de jeugd gaan kiezen. Hou maar op met al die Wangs, Sobota’s en Högli’s. Ze brengen te weinig bij. In België zou kwaliteit genoeg moeten zijn.
DUS…
Club de titel en Anderlecht de Europa League, zou dat niet mooi zijn?
Raf LiekensLEES OOK: "Zonder VAR een titel minder" - Proto pakt Vanaken hard aan
Jens Cuypers