Op dit moment is Thibaut Courtois misschien wel de beste doelman ter wereld, al moet ook Manuel Neuer zeker niet onderdoen voor onze landgenoot. Courtois beseft dat hij wel wat geluk heeft gehad.
"Ik heb een bepaald geluk gehad, maar ik heb mijn kansen telkens ook gegrepen. Ik had, door de licentieproblemen van Köteles, bij Genk drie matchen de kans om me te bewijzen. Speel ik er twee mindere, dan start ik die derde nooit meer. Na dat topjaar, met de landstitel, heb ik zelf beslist om te vertrekken. Ik wilde, via Chelsea, naar Atlético. Het is de beste keuze uit mijn carrière geweest", begint hij zijn verhaal aan
Het Laatste Nieuws.
Toch had het niet veel gescheeld of Courtois was gestopt met voetballen. "Op mijn elfde wilde ik geen keeper meer zijn. Ik dacht eraan om te gaan volleyballen, maar omdat ik me op dat moment niet meer kon aansluiten bij een club, ging dat niet door. Een half jaar later had ik toch mijn plezier tussen de palen gevonden. Rond mijn achttiende heb ik nog eens zo'n periode gehad. Koen Casteels zat bij de A-kern, ik zweefde zowat tussen beloften en eerste ploeg - misschien dat ze niet meer op mij rekenden. Ik gooide er wat met mijn pet naar. Ik zag alleen het slechte van een training, liet me meeslepen door enkele jongens en mijn schoolprestaties gingen er onder lijden. Ik kon kiezen: naar Hoffenheim en een diploma halen voor de middenjury of bij Genk voor mijn plaats vechten en mijn jaar overdoen. Het tweede dus. Keeperstrainers Jos Beckx, met wie ik zes maanden keihard heb getraind, en Guy Martens hebben me er toen bovenop geholpen. Het is een les geweest."
LEES OOK:
Ronaldo achterna: nieuw avontuur Courtois en Gerzig?
Jens Cuypers
