De 2 gezichten van Fellaini

’t Wonder is geschied. Marouane Fellaini heeft zich opnieuw in de plannen van Louis van Gaal geknokt. Zijn eerste goal voor Manchester United én zijn gestalte en knokkersmentaliteit leverden hem een basisstek op in de topper tegen Chelsea. Daarin toonde de Rode Duivel met de scherpe ellebogen opnieuw twee gezichten. Wat een berg frustratie zat er in die loeier die Marouane Fellaini maandag tegen West Brom de winkelhaak in joeg. Zijn eerste goal voor Manchester United, na meer dan een jaar van vergeefse pogingen, blessures, ontgoochelingen en hoongelach. Hij Die Op De Afrokapselwereldranglijst alleen Annemie Turtelboom moet laten voorgaan, was er nog niet in geslaagd om de harten van de United-fans te veroveren. Gebrandmerkt als een paniekaankoop van de faliekant mislukte David Moyes. “Te traag, te sloom en technisch te beperkt, geen speler voor United”, werd er al een jaar instemmend gebromd. Deze zomer leek hij een vogel voor de kat. De eerste naam op de lijst met “Dringend te versassen vedetten”. Er was interesse vanuit Italië (Fiorentina), maar Fellaini had “het geluk” dat hij opnieuw geblesseerd was, en dus min of meer onverkoopbaar. Bovendien drukte Van Gaal hem op het hart dat hij een faire kans zou krijgen. Weinigen geloofden dat op dat moment maar zij hebben onderschat hoe graag Fellaini wil slagen bij de Engelse grootmacht. Maandag tegen West Brom viel hij in aan de rust en deed hij de match kantelen, met een fabelachtige goal en zijn typische stootkracht. Het zou wel eens eindelijk de start van zijn United-carrière kunnen betekenen. A gangly lad, noemde Alex Ferguson hem altijd, toen hij met Everton regelmatig de United-verdediging aftroefde. Vrij vertaald: een smeerlap, een krijger die zonder het voetbal misschien lid was geworden van een Brusselse jeugdbende. Het is precies om die kwaliteiten dat Louis Van Gaal hem tegen Chelsea in de basis dropte, ten koste van de meer balvaardige Ander Herrera. De Nederlander had uitgerekend dat United gemiddeld 10 centimeter kleiner was dan de spelers van José Mourinho. Hij had Fellaini nodig voor zijn lengte en duelkracht, als steun voor de onvermoeibare Daley Blind, die de voorbije weken regelmatig verzoop op het middenveld, door de aanvalslust van zijn ploeggenoten. Man United – Chelsea was een kolkende topper met veel kansen aan beide kanten, gave acties van Eden Hazard en de ook weer bovengedreven Adnan Januzaj en fantastische saves van de twee beste keepers van het moment (Thibaut Courtois en David De Gea) die maakten dat het geen 3-3, maar slechts 1-1 werd. Fellaini etaleerde opnieuw waarom hij wellicht altijd omstreden zal blijven op Old Trafford. Strijdlust, intercepties, gestalte, druk naar voren, maar ook nonchalance, traagheid en dat gangly randje. Bij een van de eerste corners van Chelsea kopte hij de bal zo ver weg dat Di Maria de tegenaanval vanop de middellijn kon lanceren. Kort na rust verlengde hij een crossbal van diezelfde Argentijn met een meesterlijk hieltje tot bij Januzaj. “Kijk fans, ik kan wél voetballen.” Maar hij liet zich ook opmerken met een elleboog aan Luis Felipe. En bij de 0-1 van Drogba, een kopbalgoal bij een hoekschop, stond hij in zijn neus te peuteren. Op eerdere corners had hij Drogba netjes bewaakt. Maar die ene keer gaf Fellaini niet thuis. Drogba spurtte compleet ongedekt richting eerste paal. Rafael zag het gevaar, maar kwam te laat. Zelfs als hij op tijd was geweest, had het nog geen verschil gemaakt: Rafael is de kabouter van de ploeg, een kop kleiner dan Drogba. Fellaini stond nog op de middenstip, zich af te vragen wie hij eigenlijk aan het dekken was. Maar in de laatste minuten van de blessuretijd rechtvaardigde Big Fella opnieuw zijn basisplek. Hij torende boven alles en iedereen uit en knikte een vrije trap van Di Maria staalhard op Courtois. Die kon niks meer doen dan afweren, waarna Robin Van Persie de 1-1 binnenramde. Manchester United heeft zijn Fergie-factor terug: scoren en punten pakken in blessuretijd. Als ultieme stormram zal Fellaini dit seizoen nog vaak van pas komen voor Van Gaal. Al blijft de vraag of hij nog veel zal spelen, als Michael Carrick weer helemaal fit is. Maar in een ploeg met zo veel fluwelen voetballers heb je een lelijkerd nodig die het vuile werk opknapt. Raf Liekens

LEES OOK: Exit Carrick: Chelsea duwt Manchester United kopje onder