Maarten Coenen
Herman Brusselmans slaagde er opnieuw in om iedereen even te laten slikken. De schrijver/columnist dook vroeger nog regelmatig op in voetbalprogramma's, nu laat hij vooral zijn licht schijnen over de actualiteit. Daarbij spaart hij niets of niemand... ook niet zichzelf.
LEES OOK: Vannieuwkerke kruipt uit moeras: emoties laaien hoog op
Onmiskenbare stempel op literatuur en mediaBrusselmans bouwde door de jaren heen een carrière uit die uniek is in het Vlaamse culturele landschap. Met tientallen romans, columns en essays drukte hij zijn stempel op meerdere generaties lezers.
Zijn stijl is herkenbaar tot op de komma: rauw, ironisch, vaak schofferend en toch verrassend teder. Dat leverde hem niet alleen trouwe fans op, maar ook een lange geschiedenis van controverse, rechtszaken en publieke verontwaardiging. Zo verscheen hij recent nog voor de rechtbank.
Ook buiten de literatuur liet hij zich gelden. Zijn passages als voetbalanalist maakten hem tot een cultfiguur op televisie. Niet omdat hij tactische schema’s uittekende, wel omdat hij wedstrijden fileerde zoals hij boeken schreef: ongenuanceerd, geestig en wars van heilige huisjes. Voor sommigen was hij een verademing, voor anderen een constante ergernis, maar onzichtbaar bleef hij nooit.
Column die opnieuw stof deed opwaaien
In zijn meest recente column richtte Brusselmans zijn pijlen op De Kastaars en het bijhorende mediacircus. Hij beschreef hoe snel zulke evenementen alweer vergeten zijn en hoe weinig betekenis prijzen volgens hem nog hebben.
Tegelijk kondigde hij met een knipoog aan dat hij er later uitgebreid op zou terugkomen in zijn werk. In zijn boek 'De Lamzak' zou het ongeveer zo gaan: "Zo evoceer ik de grote aanwezigheid van vrouwen met gigantische decolletés en erg hoge splitten in de jurk, zodat je een prima zicht kreeg op hun tieters en hun benen", aldus Brusselmans bij Humo.
Daarnaast gaf hij ook een inkijk in zijn gezinsleven en zijn twijfels als schrijver. Hij vroeg zich hardop af of het nog zin heeft om grote literaire projecten aan te vatten in een tijd waarin boeken nauwelijks opvallen en verkoopcijfers tegenvallen. Toch bleef hij dromen. Over een onverwacht succes. Over financiële rust. Over een huis in zijn geboortestreek waar stilte eindelijk geen luxe meer zou zijn.
