Olivier Plancke
Van publiekslieveling naar bankzitter in een paar weken: Arthur Vermeeren is in Marseille plots persona non grata. Wat begon met één rode kaart, lijkt nu uit te draaien op een smerig spelletje achter de schermen. En dat spelletje loopt stilaan uit de hand.
Eerst was hij goud waard: Marseille in de wolken
Nog niet zo lang geleden leek Vermeeren zijn plek gevonden te hebben in Marseille. Hij bracht balans, stabiliteit, lef, verantwoordelijkheid, creativiteit en werd zelfs gezien als een van de beste aankopen van de zomermercato. In dezelfde periode sprak ook sportief directeur Mehdi Benatia zich positief uit over de toekomst van de middenvelder: “Als hij zo blijft presteren en het project hem bevalt, zullen we hem hier waarschijnlijk nog wel een paar jaar zien.”
In de Champions League tegen Ajax was hij opmerkelijk en na afloop had iedereen het over hem. “Ondanks zijn jonge leeftijd van 20 jaar geeft hij de indruk al 300 wedstrijden te hebben gespeeld”, zei ex-OM-speler Jean-Charles De Bono aan La Dernière Heure. Vermeeren werd zelfs een vaste basisspeler naast Pierre-Emile Höjbjerg. Er gingen in de omgeving van de club zelfs geluiden rond dat Marseille al dacht aan het lichten van de koopoptie van 20 miljoen euro. Vermeeren leek zelf ook rust te vinden na twee tegenvallende ervaringen bij Atlético Madrid en Leipzig. “Ik vind mezelf weer terug,” klonk het toen.
Waar het mis ging
Begin januari kwam de plotse breuk. Roberto De Zerbi zag al vóór de match tegen Nantes signalen op training: “Minder discipline tijdens de training, een meer teruggetrokken uitstraling; Vermeeren was niet meer dezelfde.” Er volgde een langdurig gesprek waarin De Zerbi zijn bedenkingen uitte, maar tegelijk zijn vertrouwen in de speler behield. Vermeeren startte vervolgens wél tegen Nantes, maar die wedstrijd draaide uit op een persoonlijk drama.
Na een half uur maakte hij een onhandige en gevaarlijke tackle, goed voor de eerste rode kaart uit zijn carrière. Na het uitzitten van zijn schorsing van twee wedstrijden speelde Vermeeren slechts twaalf minuten, en hij zat zelfs vijf volledige wedstrijden op de bank. Ligue 1-watcher Sirik Geffray noemde de situatie van Vermeeren heel opvallend bij Sporza en legt de link met wat De Zerbi over de trainingen zei. “Ik heb het gevoel dat hij niet helemaal lekker in zijn vel zit,” zei de Italiaan. “Hij is wat minder op training, ook fysiek en mentaal.
‘Smerig spelletje?’: fans en pers ruiken iets fout
In en rond Marseille groeit intussen ook het onbegrip, omdat Vermeeren nog niet zolang geleden net werd gewaardeerd voor kwaliteiten die je op het hoogste niveau zelden snel ziet bij een 20-jarige: rust, overzicht en passing. Sporza citeert ook Michel Aliaga, een Franse journalist die OM al 30 jaar volgt, en die het scherp stelt: “Er moet een probleem zijn tussen De Zerbi en Vermeeren, want voor alle volgers en supporters is het glashelder dat Vermeeren samen met Hojbjerg technisch de beste is op het veld.”
Zelfs de Franse journalisten, die wekelijks de uitspattingen van de Italiaanse trainer van dichtbij volgen, hebben het raden naar waarom hij Vermeeren zo behandelt. Geffray ziet in de keuzes van De Zerbi een patroon dat de perceptie van de strafbank voedt. Hij wijst op wedstrijden waarin andere namen – zelfs spelers die volgens hem naar de uitgang worden geduwd – voorrang kregen, zoals Angel Gomes en Darryl Bakola. In die context klinkt ook de bredere sfeerschets rond Marseille mee. “Marseille is als een vulkaan,” zegt Geffray, “met De Zerbi die dat constant aanwakkert.”
Vorige maandag kreeg dat “vulkaan”-gevoel plots een heel concreet beeld op training. Volgens La Provence bleef Geoffrey Kondogbia – nota bene een rechtstreekse concurrent – maar zware fouten maken op Vermeeren, terwijl de technische staf het liet passeren. Vermeeren ging verhaal halen en de situatie escaleerde kort. Ouest-France schrijft zelfs dat ze net niet met elkaar op de vuist gingen.
Er is ook een sportieve verklaring los van de rode kaart en de relatie met de coach. Bij de nieuwe 3-4-3 van De Zerbi is er minder plaats voor centrale middenvelders dan voordien bij de 4-3-3. Daarnaast verwacht De Zerbi meer agressiviteit bij Vermeeren. La Dernière Heure nuanceert bovendien dat het niet enkel om één moment draait, maar ook om regelmaat. Clubwatcher Romain Canuti stelt dat Vermeeren in theorie de ideale middenvelder was voor zijn speelstijl, maar dat hij er nooit in slaagde om een reeks wedstrijden achter elkaar te spelen en dat er een paar wedstrijden waren waarin hij niet presteerde.
Refonte op volle toeren: klok tikt voor Vermeeren
Terwijl Vermeeren sportief naar een herkansing zoekt, draait de refonte in Marseille op volle toeren én lopen de spanningen intern op. Ze noemen het daar graag ‘la refonte’: slopen en opnieuw opbouwen. De komst van Quinten Timber en Ethan Nwaneri zijn daarin het meest zichtbare symbool. Ook Himad Abdelli is onderweg. Contractueel staat Vermeeren voor een cruciale periode. La Dernière Heure schrijft dat hij vier maanden de tijd heeft om Marseille te overtuigen om de koopoptie in zijn huurcontract met RB Leipzig te lichten.
