Olivier Plancke
Een lichte spierhinder, buiten de selectie gehouden, en nu is het ook zeker: Joaquin Seys haalt Kazachstan niet. De voetbalbond liet vrijdag weten dat de 20-jarige back van Club Brugge zondag niet fit raakt. In Vaduz zat hij al in de tribune, nu schuift zijn debuut wéér op. Pech, maar ook een gemiste kans. Dit soort matchen zijn precies waar een bondscoach durf toont. Als hij wacht tot Cardiff, is het te laat.
LEES OOK: Van Bommel verjongt: afvaller Rode Duivels lekt uit
Links draagt, rechts kraaktIn Vaduz zag je het onevenwicht opnieuw. De linkerkant met Maxim De Cuyper en Malick Fofana droeg de ploeg; De Cuyper kopte de 0-1 binnen en gaf nog een assist, en Fofana schitterde. Op rechts was Thomas Meunier nuttig, maar de aanvoer stokte geregeld.
Het werd al herhaaldelijk vastgesteld: België is voorspelbaar op de flanken. Een jonge linkspoot op rechts die graag “inside” komt of een rechtsback met durf en drive kan die as opnieuw openen. Joaquin Seys is… beide geweest.
Het wil maar niet lukken voor Joaquin Seys bij de Rode Duivels. De voetbalbond laat weten dat hij na verder onderzoek nog niet klaar is voor de wedstrijd tegen Kazachstan. #Voetbal #RodeDuivelshttps://t.co/izQAdtZKKh pic.twitter.com/1gN50nwQ1m
— sporza (@sporza) September 5, 2025
Bij Club Brugge speelde hij vorig seizoen wekenlang tegen zijn voet op rechts en hield hij zich staande tegen onder meer Adeyemi en co. Daarna weer links, zijn natuurlijke kant. Steeds hetzelfde patroon: bal aannemen, knikken en gáán. “Een brommerke”, noemt men hem in Brugge.
Het Laatste Nieuws vatte het simpel samen: “Seys is een machine. Onvermoeibaar. Een zekerheid op rechts én links.” Dat profiel mis je in interlands waar de tegenstander in een laag blok wacht en je vooral looplijnen, herhaling en lef nodig hebt.
Automatismen en lef: het profiel voor nu
Het argument ‘verdedigend nog werk aan’ was ook jaren te horen bij Maxim De Cuyper. Nadat hij duidelijke patronen kreeg, volgde het rendement snel. In Vaduz was De Cuyper onstuitbaar met bal, mede dankzij duidelijke afspraken met Fofana. Stel je dezelfde automatismen voor aan de andere kant met – zodra hij fit is – Seys en Doku.
Dat Seys geen hype is, bewijzen de stemmen die ertoe doen. Hein Vanhaezebrouck: “Op rechts? Joaquin Seys. Als je het nu niet probeert, ga je het nooit weten. Seys is een speler voor nu.” Franky Van der Elst: “Hij doet zowat alles goed – verdedigend én aanvallend. Aan de bal heeft hij altijd een oplossing.”
En dan is er leiderschap, ook bij een jongen van 20. Dat soort energie stimuleert een groep, zeker in matchen waar de focus wegzakt. Het is geen aanval op Meunier of Castagne. Het is meer een selectiebeleid met het oog op morgen.
Bouwen naar Cardiff begint vandaag
Want de context telt. Zondag komt Kazachstan naar het Lotto Park. Daarna volgt in oktober de echte test met Macedonië en, vooral, Wales in Cardiff. Je bouwt een backlijn op met minuten te spelen, ook al is het “maar” tegen een blok dat 5-4-1 schuift.
Alleen: zonder Seys moet je het profiel wél simuleren. Zet op rechts iemand die diepgang garandeert, vraag om ritme te versnellen wanneer het niet loopt, en repeteer die “cutback” tot het automatismen zijn. Dát zijn antwoorden die je nodig hebt vóór Cardiff – en die had je zondag kunnen krijgen met Seys, als zijn lichaam mee wilde.
After examination, it appears that Sunday’s match against Kazakhstan comes too soon for Joaquin Seys. pic.twitter.com/scpuI2xCXk
— Belgian Red Devils (@BelRedDevils) September 5, 2025
Zodra hij fit is: zet hem rechtsback met Doku ervoor, vraag om drie keer per tien minuten overtal te creëren aan de buitenkant, laat je middenveld klaarstaan voor de afleg en evalueer. Stel die kennis niet uit tot oktober. De Rode Duivels hebben links eindelijk luxe met De Cuyper. Rechts kan je vandaag al beginnen bouwen. Niet in 2026.
