Maarten Coenen
Wie België zegt, zegt Jean-Marie Pfaff. De flamboyante doelman groeide uit tot een nationale held, werd een van de eerste Belgische voetbalsterren met internationale uitstraling en belandde uiteindelijk zelfs in het hart van heel Vlaanderen dankzij de realityreeks De Pfaffs. Maar achter de publieke glimlach van de familie Pfaff schuilen ook verhalen van pure vriendschap en pijnlijke littekens.
LEES OOK: Jean-Marie Pfaff compleet verrast door brutale diefstal
Littekens in tragische periodeHet verhaal van de familie Pfaff toont de laatste jaren heel ernstige littekens. Carmen werd immers getroffen door een hersenbloeding. Dat werd nadien ook nog eens gevolgd door een agressieve homejacking.
Pikzwarte dagen braken aan, al gaat het ondertussen terug beter met Carmen. Ook Jean-Marie recht de rug en verschijnt regelmatig terug in het openbaar.
Maradona's verhaal
Pfaff keek bij Primo met trots terug op een van de meest bijzondere connecties uit zijn carrière: zijn vriendschap met niemand minder dan Diego Maradona. Een ontmoeting na een wedstrijd groeide uit tot een oprechte band tussen twee wereldsterren uit totaal verschillende werelden.
“Ik mocht zijn truitje hebben en hij vroeg me om het te komen ophalen. We zijn elkaar nadien nog vaak tegen het lijf gelopen en bouwden een hechte vriendschap op,” zegt Pfaff in een interview met het weekblad. “Samen met mijn dochter Kelly heb ik nog drie dagen in zijn huis gelogeerd in Dubai.”
Een schorsing die alles veranderde
Maar niet alles in Pfaffs loopbaan was roem en vriendschap. Soms lagen de moeilijkste momenten net in de schaduw van zijn grootste prestaties. Een van de meest pijnlijke hoofdstukken in zijn carrière begon met een beschuldiging die volgens hem volledig uit de lucht kwam vallen. “Dat was de pijnlijkste periode van mijn leven,” zei Pfaff zichtbaar aangeslagen.
Hij werd destijds geschorst na een vermeende kniestoot aan grensrechter René Thirion. Die beslissing kostte hem tijdelijk zijn plek in de nationale ploeg, waar Theo Custers zijn plaats innam. “Ik had helemaal niks gedaan. Waarom die grensrechter dat verklaarde? Geen idee,” zegt hij nog altijd vol onbegrip. “Vriendjespolitiek? Ik hoorde links en rechts waaien dat de Walen me op die manier uit de ploeg probeerden te krijgen, ten voordele van Michel Preud’homme en Jacky Munaron.”
Ik ben toen écht kapotgegaan vanbinnen,” zegt hij. “Ik, die altijd met trots het Belgische shirt verdedigde, voelde me verraden. Het was alsof alles waar ik zo hard voor gewerkt had, op dat moment werd afgenomen. Voor iets wat ik niet gedaan had.” Aldus de emotionele reactie van de ex-doelman van de Rode Duivels.
