Arne Decraene
Na een bewogen voetbalweekend was het op maandag uitkijken naar het wekelijkse Under Review. Ook nu verschaft Jonathan Lardot namens het Referee Department een woordje uitleg bij een aantal discutabel beslissingen van zijn scheidsrechterskorps. Daarbij kwamen behalve de VAR-soap in Mechelen nog enkele fases aan bod.
De rode kaart voor Thibaud Verlinden bijvoorbeeld, die bij zijn debuut voor OHL werd uitgesloten tegen Club Brugge na een charge op de enkel van Christos Tzolis. Onterecht, zo klonk het hier en daar, al heeft Lardot weinig aan te merken op dat verdict. "Dit is een prima tussenkomst van de VAR. De speler verliest controle over de bal en probeert om hem te recuperen."
LEES OOK: Dender zet opmars verder, Patro moet wonden likken na 0/15
Pech voor Verlinden"Het is ongelukkig, maar wel gevaarlijk voor de fysieke integriteit van zijn tegenstander. Verlies van controle, voet vooruit en impact: in zo'n geval zijn de criteria duidelijk en moet een rode kaart volgen", luidt het. Ook de strafschop voor Dender tegen STVV na handspel van Rein Van Helden, die nochtans een zetje in de rug kreeg van Roman Kvet, gaat Lardot akkoord.
"Dit is een correct toegekende penalty. Er is een schouderduw in het duel, met de bal in de buurt, maar voetbal is een contactsport en er is geen duidelijke duw. Of zo zie ik dat in ieder geval niet. De verdediger heeft er geen belang bij om zijn arm in die positie te houden. Bovendien is er ook nog een extra beweging, mogelijk wel veroorzaakt door het niet-foutieve contact."
Fopduik in Genk?
Voldoende elementen dus om een elfmeter te rechtvaardigen volgens Lardot, die tot slot ook de strafschop van Genk tegen Cercle Brugge – opnieuw op aangeven van de VAR – onder de loep neemt. Opnieuw is er ondanks alle commotie in zijn ogen geen enkele discussie mogelijk. "Dit is heel feitelijk. Op de beelden zie je dat de spits langs de verdediger loopt", klinkt het.
"De verdediger strekt zijn voet uit en raakt de bal niet. We zien een duidelijk contact aan het scheenbeen. Volgens sommigen gaat de aanvaller wel graag liggen, maar ik blijf bij de feiten. Je moet de hele fase bekijken. De speler wordt gehaakt en valt. Wat heeft een aanvaller die altijd wil scoren eraan om zich hier te laten vallen?", besluit hij wel op een vrij naïeve toon.
