Heeft Anderlecht wel nood aan deze vaak genoemde transfer?

We lezen het in kranten, het wordt geroepen in podcasts: Anderlecht moet een nummer tien halen in januari. Maar is dat wel zo? Heeft Paars-Wit echt wel nood aan een aanvallende middenvelder extra? We gaan eens dieper analyseren.

Waarom wordt RSCA steevast gelinkt aan het dossier van een extra aanvallende middenvelder? Alles heeft te maken met het feit dat Christian Eriksen aan Anderlecht werd gelinkt, maar dat werd nooit een concreet dossier. Hij was enkel een optie als hij zoals Kasper Schmeichel een jaar eerder als opportuniteit beschikbaar was. Dat gebeurde niet.

Onze redactie kreeg net voor de zomermercato het transferlijstje te zien en daar stond een ‘dynamische middenvelder’ op. Dendoncker is zo een type, maar speelde daar nog te weinig. Er was geen geld voor nog een extra dure middenvelder. In een ideale wereld kwam die er nog bij, maar RSCA besloot toen om Majeed Ashimeru nog maar eens een kans te geven. Een plan dat momenteel aan het mislukken is, wat geen verrassing is. 

LEES OOK: Bruno uit frustratie: "Ik haal niet het maximum uit hem"

Eriksen was opportuniteit, geen prioriteit

Bepaalde analisten vonden het onbegrijpelijk dat Dennis Praet niet werd gehaald. Maar dat zijn snelle quotes scoren. Praet speelde twee jaar amper, zelfs in de Championship, én is al ruim tien jaar geen creatieve tien meer. Al had RSCA hem misschien wél kunnen halen als extra optie als nummer ‘8’ en Majeed Ashimeru kunnen doorsturen. Hem een contract bijgeven, was dus bizar. De middenvelder wist nog nooit te overtuigen in het Lotto Park en is fysiek te broos.

Op de tien moet Olivier Renard naar onze bescheiden mening géén speler extra halen. Vanaf januari heeft Anderlecht daar immers al vier kandidaten voor…. Mario Stroeykens bewijst zijn kunnen al voor het tweede jaar op rij en komt op de tien héél goed uit de verf. Hij is balvast, doelgericht, maakt meters, pikt regelmatig zijn goaltje mee en is dé motor van dit RSCA.

Stroeykens, Hazard, Verschaeren en Degreef

Daarnaast keert Thorgan Hazard binnen afzienbare tijd ook terug. Hij liet onlangs in de podcast Tof Sport verstaan dat hij het liefst centraal speelt. Onder Brian Riemer speelde hij vanaf links, er was daar toen geen andere echt goede optie (nu wél met Samuel Edozie en de fitte Francis Amuzu), en kreeg hij een vrije rol. Dat lag hem wel.

Hazard is een speler die ook als extra creatieve middenvelder kan ingeschakeld worden. In een ideaal scenario maken Dendoncker, Stroeykens en Hazard het middenveld uit de komende maanden. Naar Belgische normen is dat best straf. Stroeykens en Hazard zijn immers spelers die eventueel ook op de ‘8’ kunnen spelen en in een match kunnen switchen, al zou dat inderdaad heel aanvallend zijn. Maar Riemer speelde vorig jaar in de topperiode van Anderlecht ook mét Verschaeren, Stroeykens en Hazard.

Daarachter heeft David Hubert Yari Verschaeren nog, al kent die voorlopig een matig seizoen. Tristan Degreef is bovendien ook een speler die steeds meer op de deur klopt. De Brusselaars hebben dus vier creatieve profielen die op de ‘10’ kunnen spelen. Daarom zou het bijzonder vreemd zijn als Anderlecht nog een extra nummer tien gaat halen. Het zou dan stapelen worden van spelers, al moeten ze wel een shortlist samenstellen voor komende zomer. Stroeykens vertrekt zeker en Verschaeren zijn toekomst is onduidelijk.

Paars-Wit moet vooral centraal achteraan versterking halen, waar twee verdedigers wenselijk zijn. Jan Vertonghen en Mathias Jorgensen zijn einde contract en het zou handig zijn als Renard daar de hiaten kan opvullen. Dat lijkt toch net iets dringender dan een vijfde nummer tien aan de selectie toe te voegen…

Claudio Reulens

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door VoetbalNieuws (@voetbalnieuwsbe)