Arne Decraene
Met de recordtransfer van Igor Thiago passeerde Club Brugge naar jaarlijkse gewoonte ook deze zomer langs de kassa. Daar houdt het echter nog niet op voor de landskampioen, die de komende weken wellicht nog meer uitgaande topdeals zal afronden.
Tenslotte lopen er met onder andere Joel Ordoñez, Maxim De Cuyper en Ferran Jutglà nog heel wat meer goudhaantjes rond in Jan Breydel. Ondanks de nodige belangstelling uit het buitenland blijven zij bij voorkeur evenwel nog een jaartje langer aan boord. Net zoals Antonio Nusa overigens, die enkel mits een niet te weigeren aanbod mag vertrekken.
In het geval van Andreas Skov Olsen en Raphael Onyedika liggen de kaarten daarentegen anders. Dévy Rigaux anticipeerde reeds op hun nakende exit door met Christos Tzolis en Ardon Jashari twee vervangers in huis te halen. Blauw-Zwart zou daarom bereid zijn om te cashen op het duo, die vorig seizoen nog een cruciale rol speelden in de titelstrijd.
Meer nog: volgens Het Laatste Nieuws is hun vertrek nagenoeg een must. Hoewel het onder meer dankzij de vetpotten van de Champions League nochtans niet genoodzaakt is om smaakmakers te verkopen acht Club de tijd rijp om afscheid te nemen van Skov Olsen en Onyedika. Tenminste indien een ploeg met het vereiste bedrag over de brug komt.
De prijskaartjes van de wispelturige Deen en Nigeriaan worden door HLN op elk een twintigtal miljoen geschat, waarbij de lat voor Skov Olsen iets hoger ligt. Aan interesse alvast geen gebrek, want na 41 treffers en 24 assists in 97 optredens speelde de winger zich volgens de krant in de kijker bij enkele Zuid-Europese topclubs en Engelse middenmoters.
Voorlopig zouden zij wel nog geen concrete poging hebben gewaagd om Skov Olsen los te weken, al is daar uiteraard nog ruimschoots de tijd voor. Onyedka zou na zijn prima play-offs wel alsmaar nauwer contact hebben met gegadigden uit nagenoeg alle topcompetities. Vooral in de Premier League blijkt de controlerende middenvelder erg gegeerd.
Het lijkt dus slechts een kwestie van tijd vooraleer beiden andere oorden opzoeken en de Brugse bankrekening opnieuw stevig gespijsd wordt. Centen die in principe dus niet meer gespendeerd hoeven te worden om hun voetsporen te vullen. Pas indien er nog andere sterkhouders het ruime sop kiezen zou Rigaux terug de transfermarkt optrekken.
