Arne Decraene
Dankzij een vlotte zege tegen STVV is Antwerp quasi zeker van de top zes. Met ook nog de finale van de Croky Cup valt er de komende maanden dus nog heel wat te winnen voor de regerend landskampioen en bekerwinnaar. Toch is de blik ook al op volgende zomer gericht. Dan moet niet Marc Overmars, maar wel Sven Jaecques de zaken runnen. Wat heeft hij zoal in petto?
Tot de directeur voetbalzaken zijn schorsing er in november opzit moet de CEO ook het sportieve luik terug voor zijn rekening nemen. Inclusief de aanstaande zomermercato dus, wanneer er na een naar Antwerpse normen relatief rustige zomer weer een heleboel beweging wordt verwacht op de Bosuil. Zowel op uitgaand als inkomend vlak ligt er daar voor Jaecques vermoedelijk een pak werk op de plank.
Leerschool in Jan Breydel
Op zich niks nieuws onder de zon voor de West-Vlaming, die de functie eerder al bekleedde. Eerst in zijn achtertuin bij Cercle Brugge, waar hij tussen 2012 en 2015 kennismaakte met de kneepjes van het vak. Een turbulente periode voor de Vereniging, die weer afzakte naar de onderste regionen en op drie jaar tijd evenveel trainers versleet. Na het ontslag van Arnar Vidarsson trok Jaecques er zijn conclusies.
"Het was niet het ideale scenario, maar daar pluk ik nu de vruchten van", zou hij later terugblikken op de lastige omstandigheden in Brugge. Jaecques moest er spaarzaam omspringen met een gelimiteerd budget, een leerschool die hem nu handig van pas komt. Antwerp is natuurlijk veel slagkrachtiger dan het Cercle van toen, maar dat het zorgvuldig moet omspringen met de centen is een publiek geheim.
Dat hij behalve ervaren Belgen vooral jong talent naar Jan Breydel haalde past alleszins bij de strategie die de Great Old sinds Overmars zijn aanstelling nastreeft. Ondanks de jaarlijkse degradatiestrijd waren Nuno Reis en Michael Uchebo degelijke vondsten. Op uitgaand gebied wist hij met Igor Vetokele, Eidur Gudjohnsen en de betreurde Grégory Mertens dan weer toch een aantal lucratieve deals af te ronden.
Rechterhand van D'Onofrio
Na een korte passage als consultant bij Eendracht Aalst ging Jaecques in 2016 aan de slag in Deurne-Noord. Met behulp van aanwinsten als Frédéric Duplus, Alexander Corryn, Tuur Dierckx, Fabien Camus, Faris Haroun en Bjorn Vleminckx, die weliswaar niet allemaal een even grote bijdrage leverden, dwong het stamnummer één na jaren in het vagevuur van de tweede klasse prompt eindelijk de promotie af.
Patrick Decuyper ruimde plaats voor Paul Gheysens, van wie Jaecques eveneens de rechterhand werd. Het sportieve aspect besloot de nieuwe baas voortaan evenwel toch aan niemand minder dan Luciano D'Onofrio toe te vertrouwen. Een ideale leermeester voor Jaecques, die als sportief adviseur nauw met hem samenwerkte en toen al heel wat verantwoordelijkheden voor zijn eigen rekening mocht nemen.
Onder het bewind van D'Onofrio werd de Bosuil iedere zomer tot een duiventil gedegradeerd, met een komen en gaan van al dan niet gehuurde of transfervrije spelers. Vaak een mix van vedetten op retour en jongeren met potentieel, al droeg die eerste categorie gaandeweg alsmaar meer de voorkeur weg. Het is een van de redenen waarom de uitgaven de inkomsten ook toen reeds ruimschoots overstegen.
Carte blanche van Gheysens
Toen hij na vier jaar vertrok wou Antwerp rustig de tijd nemen om een geschikte vervanger te vinden. Vermits een opvolger eventjes op zich liet wachten kreeg Jaecques voor het seizoen 2021-22 tijdelijk de touwtjes in handen. Heel wat sterkhouders hun contracten liepen af, en dus moest hij in de zomer al meteen vol aan de bak. Wat blijkbaar het sein was voor Gheysens om hem carte blanche te gunnen.
Met ruim 30 miljoen aan uitgaven sloeg de Great Old ineens álle clubrecords compleet aan diggelen. Radja Nainggolan en huurling Ally Samatta bleven de obligatoire prestigetransfers, maar Michael Frey, Bjorn Engels, Dorian Dessoleil, Birger Verstraete en Viktor Fischer kostten telkens wel een aanzienlijke som. Behalve de transfervrije Dinis Almeida waren de rest van de aanwinsten allemaal jonger dan 24.
De van Club Brugge afgesnoepte Michel-Ange Balikwisha was het grote pronkstuk, maar ook voor Jelle Bataille, Pierre Dwomoh, Willian Pacho, Emanuel Emegha, Sam Vines, Johannes Eggestein en Alhassan Yusuf tastte Jaecques in de buidel. Ten opzichte van D’Onofrio, die een beperkt aantal aankopen vaak aanvulde met gratis opportuniteiten rond de deadline, bleek hij bereid om te betalen voor potentieel.
Dilemma's in Deurne
Niet iedereen bleek een voltreffers, maar de intenties waren wel al van meet af aan duidelijk. Geen huurlingen of een overvloed aan oudgedienden meer, wel een gezonder evenwicht tussen anciens en beloftevolle talenten. Ofwel de sportieve ambities proberen te koppelen aan meer rendement op de langere termijn, zoals Overmars blijft benadrukken een noodzakelijke stap om zelfredzaam te worden.
Op uitgaand vlak stond daar behalve Martin Hongla nog altijd weinig tegenover, maar zonder abrupte stijlbreuk drukte Jaecques zo direct zijn eigen stempel op het transferbeleid. Om vervolgens zijn plek met plezier af te staan aan Overmars, alweer een zwaargewicht. Twee functies combineren zag hij zelf toch niet langer zitten. Dit keer krijgt de CEO dan ook extra bijstand van hoofdscout Joachim Vercaigne.
Een tijdelijke oplossing dus, maar het duo zal wel een paar lastige knopen moeten doorhakken. Tal van kwesties kunnen niet wachten tot volgend jaar, wanneer Overmars zijn taken mag hervatten. Ritchie De Laet zijn aflopend contract bijvoorbeeld, of het al dan niet lichten van Soumaïla Coulibaly zijn dure aankoopoptie. En wat met andere huurlingen zoals Gyrano Kerk, Eliot Matazo en vooral Chidera Ejuke?
Jaecques op jacht
Gaan zij hun geluk zoals Calvin Stengs elders beproeven, of blijven ze zoals Mandela Keita op post? Die laatste is de voornaamste kandidaat om in Arthur Vermeeren zijn kielzog een toptransfer te versieren, maar ook Jean Butez, Michel-Ange Balikwisha en Jurgen Ekkelenkamp zullen weer in de etalage staan. Wie weet kan er na amper een jaar zelfs al serieus worden gecasht op goudhaantje George Ilenikhena.
De bedoeling is ongetwijfeld dat hij zich nog verder ontplooit in Deurne-Noord, maar omwille van de financiële kopzorgen is Antwerp nu eenmaal niet in staat om topaanbiedingen te weigeren. Dat bleek zopas nog met de gedwongen verkoop van Vermeeren en Arbnor Muja. Misschien tikt de teller zelfs nog hoger af dan het record van afgelopen zomer, toen de kassa al met bijna 25 miljoen werd gespijsd.
Geld dat Jaecques anders dan januari dan wél weer deels moet investeren – vanzelfsprekend binnen de grenzen van de Financial Fair Play. Een gezond bedrijf worden goed en wel, om competitief te blijven zijn toch kwalitatieve vervangers nodig. Ondanks het geloof in de eigen jeugd is er behalve onder de lat en in de punt, waar Antwerp in principe gebeiteld zit, allicht in zowat elke linie nood aan vers bloed.
Miscast van Priske
Om nog te zwijgen over de succescoach die het mogelijk voor bekeken houdt. De keuze voor Brian Priske bleek in 2021 alvast geen schot in de roos. Hopelijk moet Jaecques straks niet op zoek naar een opvolger voor Mark van Bommel. Al zal er in al deze dossiers op de achtergrond vast nog wel overleg met Overmars plaatsvinden. Bovendien valt de knowhow van Jaecques zelf evenmin te onderschatten.
De KBVB betrok hem niet zomaar in de rekrutering van bondscoach Domenico Tedesco. Naar verluidt was hij zelfs in beeld om sportief directeur te worden bij Club Brugge. Jaecques kan dan ook niet alleen profiteren van Overmars zijn connecties, zélf bouwde hij intussen eveneens zijn eigen netwerk uit. Met daarbij ook erg veel aandacht voor de mening van het scoutingdepartement, dat hij zelf mee vorm gaf.
Natuurlijk zal Overmars zijn expertise worden gemist, maar met Jaecques en Vercaigne als vervangers ad-interim lijkt Antwerp dus in goede handen. Zij zetten destijds zélf de koerswijziging op poten die nadien in een stroomversnelling werd gebracht. Een makkelijke taak staat hen echter niet te wachten: het onderste uit de kan halen én zelf de juiste profielen vinden. Om dan weer een stapje opzij te zetten.
AD
