Olivier Plancke
Alfred Schreuder werd op 26 januari ontslagen bij Ajax en sindsdien zit hij thuis. Of op de tribune van het Jan Breydelstadion, waar hij dik drie weken geleden gespot werd tijdens de match van Club Brugge tegen Union SG. Scott Parker is vandaag nog steeds de coach van Club Brugge, hij staat er wel onder een geweldige druk, maar verschillende analisten opperen alvast dat Schreuder wel eens de geknipte kandidaat zou kunnen zijn om de scheve situatie bij Blauw-Zwart recht te trekken. En daar is wel iets van aan.
PARKER IS GEEN SCHREUDER
Ook Alfred Schreuder had vorig jaar een inloopperiode nodig bij Club Brugge. De Nederlandse coach pakte 7 punten op 15, maar na een indrukwekkende reeks van negen overwinningen op een rij haalde hij alsnog de Belgische landstitel binnen. Ook Schreuder had vorig jaar amper tijd om de ploeg naar zijn hand te zetten: hij werd twaalf dagen voor zijn eerste competitiematch aangesteld bij Club Brugge. Maar Scott Parker blijft maar vaststeken in zijn inloopperiode, want met 9 punten op 27 - waaronder maar één overwinning - boekt Club Brugge resultaat gewijs amper progressie.
Het grote verschil is dat Alfred Schreuder wel een duidelijke communicatie voerde en heldere richtlijnen hanteerde. De Nederlander blies een nieuwe wind door de club en vanaf dan ging alles in een stijgende lijn. Het contrast met het het attractieve voetbal onder zijn voorganger Philippe Clement was erg groot, maar met de bewuste keuze om zakelijk voetbal te brengen, pakte Schreuder gemiddeld wel 2,33 punten per wedstrijd en bezorgde hij Club Brugge in extremis een derde landstitel op een rij. Schreuder maakte het allemaal niet te moeilijk, in tegenstelling tot Parker.
“Hij (Scott Parker, red) maakt het allemaal véél te ingewikkeld — óók op training. Terwijl je net géén hogere wiskunde moet nastreven. Dat had één van zijn voorgangers, Alfred Schreuder, (wel) snel door. Zíjn keuzes en filosofie waren na een maand voor iedereen duidelijk”, signaleerde Niels Poissonnier, chef voetbal van Het Laatste Nieuws al. Parker is een tactische coach, maar zijn instructies zijn niet duidelijk voor de spelers van Club Brugge. Volgens Het Nieuwsblad vinden ze in Brugge het beter om terug te gaan naar de basis en duidelijk te scheppen. “Zoals Alfred Schreuder dat vorig jaar deed.”
HEIMWEE BIJ CLUB (EN OOK BIJ SCHREUDER?)
De druk wordt van buitenaf stevig opgevoerd op Scott Parker en een nederlaag tegen AA Gent komend weekend zou zelfs zijn ontslag kunnen betekenen. Club Brugge smacht momenteel naar een type-coach zoals Alfred Schreuder, die op korte termijn een duidelijk idee kan brengen en dat quasi onmiddellijk kan koppelen aan resultaten. Zou het toevallig zijn dat de Nederlander dik drie weken geleden aanwezig was op de tribune van het Jan Breydelstadion tegen Union SG?
“Wordt hij straks teruggehaald? In het huidige voetbalbestel schrik ik echt van niks meer”, vraagt ook Marc Degryse zich af in Het Laatste Nieuws. Niels Poissonnier schreef in diezelfde krant dat de heimwee naar een jaar geleden dan ook met de dag groter wordt bij Club Brugge. “Bij Schreuder zal het wellicht niet anders zijn.” Ook de fans van Club Brugge zijn een terugkeer van de ex-kampioenenmaker genegen, ook al was het voetbal onder Schreuder vaak ondermaats.
HET RESULTAAT STAAT VOOROP
Club Brugge speelde onder Alfred Schreuder vaak afwachtend voetbal en de ploeg koos vooral hun momenten in plaats van te willen domineren en kansen te creëren. Het was niet allemaal mooi, maar op die manier werden er wel erg indrukwekkende resultaten geboekt. Die speelwijze vertoont ietwat gelijkenissen met het voetbal onder Parker, maar onder de Engelsman blijven de resultaten helemaal achterwege. Schreuder bezit de kunst om rechtlijnigheid en eensgezindheid te creëren, en tegelijkertijd ook resultaten te boeken op de korte termijn. En dat kan Parker niet.
Alfred Schreuder zette de ploeg perfect naar zijn hand, hij hield bijvoorbeeld wél vast aan een type-elftal, en zelfs Ruud Vormer, die ook onder hem een bankzitter was, sprak zich desondanks lovend uit het geleverde werk van zijn ex-coach. “Zijn trainingen waren wel fe-no-me-naal. De beste die ik ooit gekregen heb.” Anderzijds was Schreuder, ondanks zijn uitmuntende resultaten, ook lang niet onbesproken in de pers, de tribunes, de kleedkamer én de bestuurskamer van Club Brugge. Toen hij de de poorten van het Jan Breydelstadion achter zich toetrok en naar Ajax verhuisde, werd hij in eerste instantie zelfs helemaal niet gemist.
DE BEMOEIENISSEN VAN MANNAERT EN VERHAEGHE
Die kritiek kwam er voornamelijk vanuit de media, die het eindeloze gebrei in de passing- vooral tijdens de eerste wedstrijden - maar niets vonden. Passen om te passen. Iets dat ook helemaal niet strookt met de identiteit van Club Brugge, waarna de supporters zich ook begonnen te roeren. Ook Franky Van der Elst greep dit probleem aan en hij zei dat de fans zich stoorden aan dit trage spel. “Dit terwijl de fans door de Engelse stijl beïnvloed zijn. Ik wil hier geen kick and rush prediken, maar in Brugge houden ze van een directe stijl”, aldus The Fox.
Enkele spelers zouden toen ook ongelukkig geweest zijn onder Alfred Schreuder, al geldt zo’n probleem wel voor iedere voetbalclub. Vooral de relatie met Noa Lang was niet optimaal en de coach zou zich vooral geërgerd hebben aan het gedrag en de maniertjes van de flamboyante aanvaller. Lang zou het Schreuder op zijn beurt kwalijk genomen hebben dat hij veel minder appreciatie kreeg in vergelijking met diens voorganger Philippe Clement.
Maar misschien nog belangrijker is dat niet iedereen in de bestuurskamer overtuigd zou geweest zijn van de Nederlandse coach. In die mate dat er enkel een zakelijke relatie was tussen Schreuder en het bestuur van Club Brugge. Het is een publiek geheim dat Vincent Mannaert en voorzitter Bart Verhaeghe zich graag met het werk van hun trainer bemoeien. Volgens Paul Okon, recent ontslagen als assistent-trainer bij Club Brugge, is Alfred Schreuder zelfs op die bemoeienissen afgeknapt, zo stelde de Australiër onlangs in een interview met HUMO.
LEES OOK: ‘Miljoenenbom Club Brugge: angst voor totale flop groeit’
