Arne Decraene
Met een 2-1 nederlaag tegen Egypte verliep de generale repetitie van de Rode Duivels voor het WK niet naar wens. Roberto Martinez zag dan ook ongetwijfeld zaken die hem zorgen baren met het oog op Qatar. Zo straalt Zeno Debast centraal achterin weinig zekerheid uit, en slaagde Eden Hazard er niet in om de twijfels van zich afschudden. Al steekt de bondscoach, die achteraf een naar zijn normen onverbloemde doch misschien niet helemaal accurate analyse maakte, de hand best tevens in eigen boezem. Anders komt de Gouden Generatie haar laatste kans op eeuwige glorie nu al in gevaar.
"Een wake-upcall", noemde Martinez het. Slechts een van de veelzeggende termen die na afloop de revue passeerden. Zo scheelde er volgens de nochtans immers minne Spanjaard voornamelijk iets aan de 'mindset' van zijn team in Koeweit. "Mentaal waren we niet klaar. Alsof veel van onze spelers vooral niet geblesseerd wilden geraken. Dat kan natuurlijk niet met het WK om de hoek. In die zin was dit de voorbereiding die we nodig hadden. Nu beseft iedereen meteen waarover het gaat. Zo kan je nooit een wedstrijd winnen, we kwamen zelfs niet in de buurt", raasde Martinez door. "Het gaat niet om een gebrek aan vertrouwen of vorm. De mindset zat niet goed. We hebben nog vijf dagen om dat te veranderen. Anders redden we het niet. Het roer moet om. Laat dat de voornaamste les zijn vanavond."
RITME & INTENSITEIT
Harde taal voor een eeuwige optimist. Martinez was dan ook duidelijk diep teleurgesteld. Niet omwille van het resultaat, op zich niks om aan te tillen, maar eerder door de geleverde prestatie. Hoewel onder meer Dries Mertens zijn beklag deed over het klimaat, en Kevin De Bruyne niet de enige was die moeite had met de hobbelige grasmat, weigerde de bondscoach de omstandigheden waaraan hij zijn troepen wou laten wennen trouwens in te roepen als een excuus. Het siert hem. Hopelijk liggen de velden er in Qatar beter bij. En durft De Bruyne, die zich inhield bij zijn poging om zijn mislukte controle recht te zetten, zijn voet dan steviger te zetten. "De tweede bal was zelden voor ons", vatte Martinez het tekort aan intensiteit in de eerste helft samen. Toen al kwamen de Belgen achterin geregeld in de problemen.
Zeker langs de kant van Debast, wellicht toch nog niet helemaal klaar voor een basisplaats. Martinez zou zich wel eens nog kunnen beklagen dat hij niemand anders uitprobeerde. Leander Dendoncker en Wout Faes kregen niet eens de gelegenheid om zich te bewijzen. Een vergissing van formaat? "Deze match was nuttig om enkele spelers broodnodige minuten te geven", aldus Martinez. Helaas doelt hij behalve Hazard, op wie alle ogen gericht waren, en de snedig ingevallen Jérémy Doku op Mertens, Jan Vertonghen en Thomas Meunier. Met uitzondering van de defensie, waar de keuze voor Debast boven de iets meer ervaren alternatieven dan nog ter discussie staat, blijft de wissel van de wacht uit. Slecht nieuws ook voor pakweg Charles De Ketelaere. Thorgan Hazard moet blijkbaar evenmin ritme opdoen.
WACHTEN OP HAZARD
Loïs Openda daarentegen kreeg en greep wel zijn kans. Benieuwd of hij nu over Michy Batshuayi in de pikorde wipt. De spits van Lens etaleerde alleszins zijn neus voor doelpunten door op aangeven van Yannick Carrasco, ook voor de pauze als fullback reeds met voorsprong de meest bedrijvige Rode Duivel, de aansluitingstreffer binnen te tikken. Ingeleid door een goed tikje van Timothy Castagne, die na de inbreng van Meunier de oversteek maakte. Carrasco schoof toen door naar de linkse pocket, waar Hazard tot dan geen potten brak. Niet dat de aanvoerder door de mand viel, alleen ontbreekt nog altijd die allesbepalende flits of versnelling. Vergeleken met Carrasco, die het pleit al won van zijn jongere broer en nu helemaal zeker is van zijn plek, legt hij dan ook gewoon te weinig risico in zijn spel.
Wellicht laat Martinez zijn trouwe luitenant nog even staan, maar met tevens de vrijdag nog afwezige Leandro Trossard die in diens nek hijgt wordt Hazard zijn positie stilaan onhoudbaar. Bij de 2-1 toonde Carrasco alvast dat het ook anders kan. Bovendien vormt Doku eveneens een optie. Net zoals Openda kan hij voor een dosis extra energie zorgen, al houdt de bondscoach die joker mogelijk liever achter de hand. Op het middenveld brengt Amadou Onana dan weer een andere dynamiek met zich mee. Bizar dat hij niet werd getest, want van Youri Tielemans en enige verrassing aan de aftrap Hans Vanaken – die elk een helft kregen – weten we wat ze in hun mars hebben. In tegenstelling tot wat hij vooraf had aangekondigd stelde Martinez voorts zowat zijn typeploeg op. Of zet dit debacle hem aan het denken?
RISICO'S IN DE RUG
Castagne en Arthur Theate waren simpelweg de logische vervangers van Meunier en Vertonghen, die tegen Canada vermoedelijk terug hun stek innemen. Vooral in die laatste zijn geval houdt dat dan wel enig risico in. Niet voor het eerst bleken de Rode Duivels bijzonder kwetsbaar in de rug, een euvel waar Theate zowat als enige weerwerk tegen bood. Niks tegen Vertonghen, die qua agressiviteit zelfs weinig moet onderdoen, maar de recordinternational is een pak minder wendbaar. Met hem erbij wordt het nog moeilijker om op de middellijn te verdedigen, voor zover dat met de rest van de defensie sowieso nog te veroorloven valt. Debast slaagde er bij de 2-0 alleszins niet in om Toby Alderweireld, zelf uit het centrum verdwaald, de vereiste dekking te geven. Al liep er daarvoor ook al het een en ander verkeerd.
Mede door de driedubbele vervanging die dus direct zuur opbrak, vlak na de rust weliswaar geen reden voor de ontregelde organisatie. Terwijl hij ook weinig kan doen aan de individuele fouten die tot de eerste Egyptische treffer leidden valt Martinez hier echter toch wat te verwijten. Of beter gezegd: zijn tactische keuzes liggen mee aan de oorzaak. Op zich zijn het nochtans lovenswaardige ideeën. Hoog opschuiven met de verdediging en volop druk zetten op de helft van de tegenstander, om zo het leer hoog te veroveren. Alleen blijkt de achterhoede niet in staat om met de ruimte in hun rug om te gaan. Marokko en Canada, die zelf over de benodigde wapens beschikken om dat intussen chronische gat in de afweer uit te buiten, namen notities hoe Egypte via snelle omschakelingen schade kon aanrichten.
VRAGEN VOOR MARTINEZ
Het is wellicht een onpopulaire mening, maar wordt het dan geen tijd om bij balverlies voorzichtiger tewerk te gaan en wat meer achteruit te leunen? Hoewel de Belgen specialist ter zake zijn pleiten we niet voor Martinez om er een counterploeg van te maken. Die luxe zullen de tegenstrevers ons in de groepsfase ook niet gunnen. De lijn iets lager dan de middenstrook optrekken moet evenwel kunnen. Al betracht de bondscoach met die proactieve aanpak wie weet een antwoord te formuleren op een ander probleem, met name de schaarse kansen die de Rode Duivels tegenwoordig creëren vanuit het eigen balbezit. Nu de ingevingen niet langer van Hazard komen is het rond de vijandelijke zestien vaak erg lang wachten op een vleugje genie om de boel open te breken. Zeker zonder Romelu Lukaku voorin.
Lost hij op zijn eentje de offensieve onmacht op? Vroeger konden er als plan B nog voorzetten worden gedropt richting Marouane Fellaini of Christian Benteke. De tand des tijds eiste echter tevens van de luchtmacht, waar weinig van overschiet, haar tol. In dat opzicht kunnen Vanaken en Onana handig van pas komen. Of had Martinez, die zich terecht opwond over het gezapige tempo in balbezit, zoals Hansi Flick en tal van andere collega's toch beter nog een pure targetman meegenomen? Een pluspunt dat nu wat ondergesneeuwd geraakt door de uitslag op het scorebord is overigens wel dat de aanwezigen fysiek in orde oogden. Vermits de vragen die hieromtrent werden gesteld een opsteker. Na de pauze werd er fel doorgejaagd en vloog iedereen er tot aan het laatste fluitsignaal in de duels vrij stevig in.
WAARSCHUWING VOOR WK
Precies zoals Martinez het verlangde. Of die manier van voetballen werkelijk te ambitieus is zal moeten blijken, misschien trekt de Spanjaard wel zijn lessen uit de reality check in Koeweit. Durft hij het straks nog aan om zijn spelers dezelfde consignes mee te geven? Als we hen mogen geloven staan ze alvast volledig achter de gevolgde strategie. "We moeten de instructies van de trainer beter opvolgen", klonk het in koor bij Courtois, Witsel en Carrasco. De steun van de kleedkamer geniet Martinez, die niet wou ingaan op zijn contractsituatie, duidelijk nog steeds. Of die opdrachten ook de weg tot succes vormen is een ander paar mouwen. "We moeten dit niet dramatiseren, maar wel onze conclusies trekken. Ik zie het niet foutlopen op het WK. Niemand binnen de groep twijfelt", houdt Courtois het hoofd koel.
Geen man overboord dus, enkel voor het gevoel en de externe druk kwamen Mohamed Salah en co ongelegen. Toch zorgt de misstap aan het eind van de korte voorbereiding voor een deuk in het vertrouwen, en zakken de Rode Duivels met een koffer vol twijfels af naar Qatar. In dit kalenderjaar wonnen ze minder dan de helft van hun duels, in zijn zes jaar aan het roer ging Martinez nooit onderuit tegen een lager gerangschikt land. Slechts één keer eerder verloor hij tweemaal op rij. Hopelijk is dus ook de bondscoach, die nog een aantal knopen door te hakken heeft, zelf wakker geschud. Naar verluidt was heel de selectie al gefocust, louter wijzen op een gebrek aan scherpte lijkt dus te kort voor de bocht. Nog vier dagen om op tactisch gebied de juiste analyses te maken. Een gewaarschuwd man is er twee waard.
AD
LEES OOK: Vanzeir doet boekje open over reserverol bij Cercle
