Arne Decraene
Mits een zege tegen Club Brugge kon Anderlecht zondag zowaar naderen tot op drie punten van de landskampioen, maar in plaats daarvan leed Paars-Wit al haar zesde (!) nederlaag van het seizoen. Met dank aan een andermaal buitenaardse Simon Mignolet én een zoveelste klasseflits van Hans Vanaken, nog maar eens beslissend in het Lotto Park. Al liep er bij het doelpunt van de bezoekers langs Paars-Witte zijde wel het een en ander verkeerd.
Compleet uit de lucht kwam de treffer van Casper Nielsen niet gevallen. Na een moeizame eerste helft nam Blauw-Zwart het heft na de pauze tenslotte alsmaar meer zelf in handen. Het balbezit situeerde zich nu vaker op de helft van de Brusselaars, met de nodige kansen tot gevolg. Kamal Sowah en Andreas Skov Olsen stuitten eerst nog op Hendrik Van Crombrugge, maar bij de derde echte waarschuwing had hij geen verhaal. Vanaken kapte Zeno Debast uit en bediende Nielsen, die van dichtbij maar binnen te tikken had. De middenvelder grossiert in afstandsschoten, maar scoorde zowat al zijn doelpunten in Brugse loondienst tot dusver na infiltraties in de zestien. Het soort goals waar Mats Rits, na nieuwjaar zijn grote concurrent, normaal gezien een patent op heeft.
VERTONGHEN IN NIEMANDSLAND
Moeilijk af te stoppen loopacties, zeker met Amadou Diawara voor de verdediging. Nadat hij in beide confrontaties tegen West Ham zijn tegenstander al liet lopen, heeft de controleur ook nu weer boter op het hoofd. Tot tweemaal toe verloor hij in dezelfde fase immers zijn man uit het oog. Al ontstaat de dreiging eigenlijk reeds vroeger. Op onderstaand beeld ziet u hoe Brandon Mechele indribbelt tot hij Lior Refaelov tegenkomt, waarna hij de bal inlevert bij Denis Odoi. Vermits de flanken van Anderlecht dan al ingezakt zijn om de Brugse wingers op te vangen, en Refaelov blijkbaar vindt dat zijn deel erop zit, besluit Kristian Arnstad om druk te zetten op de rechtsachter. In zijn rug komt op die manier Nielsen vrij, die in de volgende 40 meter niet meer wordt opgepikt.
Vertonghen, na eerder instappen om eventueel mee druk te zetten op de middenvelder niet op één lijn met zijn verdediging, staat zo plots tegenover twee man. Iets wat hij op bovenstaand beeld met de armen wijd ook aangeeft. Per slot van rekening positioneert Sowah zich handig tussen hem en Wesley Hoedt in. In plaats van meteen een keuze te maken bevindt de recordinternational zich daardoor even in niemandsland. Verrast door Odoi zijn strakke inspeelpass, in één tijd en perfect tussen de linies, trekt Vertonghen nog zo snel mogelijk de spurt aan om de veel lichtvoetigere spits bij te benen. Dat hij na diens snedige kap ook nog eens vol in de remmen moet is er echter teveel aan. Vertonghen kan het evenwicht niet bewaren en gaat nogal onhandig onderuit.
ANCIENS IN DE FOUT
Merk op hoe Diawara voorafgaand aan Odoi zijn inspeelpass Vanaken nog in de gaten heeft. De Brugse dirigent, zondag opvallend vaak op rechts terug te vinden, is dan bezig aan een grote oversteek vanaf zijn meer vertrouwde linkerkant. Diawara laat het evenwel over aan Debast, op zich een verdedigbare keuze. Alleen is de Guineeër, net zoals Hoedt overigens, terwijl zelf te gefixeerd op de man in balbezit. Op het onderstaande beeld kan u zien hoe Diawara zelfs Nielsen straal voorbijloopt in een vergeefse poging om zelf nog tot bij Sowah te geraken. Van een gebrek aan inzet lijkt hier dus niet meteen sprake. Wel ontbreekt het de nochtans stuk voor stuk meer ervaren pionnen in het voorts jeugdige elftal aan het nodige overzicht om het gevaar op tijd te ontmijnen.
Op het moment dat Vanaken aan de bal komt is het kalf namelijk al verdronken. Met een flukse passeerbeweging zet hij Debast in de wind, waarna de koele kikker de opties voor het uitkiezen heeft. De eenvoudigste is Nielsen, naar wie Diawara en Hoedt – die net zoals tegen West Ham of Vertonghen vlak daarvoor iets te lang twijfelt tussen inzakken of uitstappen – op geen enkel moment nog omkijken. Mario Stroeykens keert evenmin terug. Jammer voor Mazzu, wiens organisatie voor het overige wel weer op punt stond, en zijn ploeg die het gameplan tot dan prima uitvoerde. Het moet zowat de eerste keer geweest zijn dat Club, vooral dreigend in de omschakeling, middels een vlotte combinatie een uitgespeelde kans versierde. Mazzu, de laatste tijd druk op zoek naar gunstige statistieken om de crisis af te wenden, kan er zich misschien aan optrekken. Al zal hij eerst toch nog eens stevig vloeken.
AD
LEES OOK: De Cat-hype kop ingedrukt: "Potverdekke maar 20 matchen"
