Arne Decraene
Het meest solide geachte huwelijk in de Jupiler Pro League staat plots op springen. Vincent Kompany stevent namelijk af op een breuk met RSC Anderlecht, waar coach en bestuur blijkbaar niet langer op dezelfde lijn zitten. Een doemscenario voor heel wat Paars-Witte fans, die de afgelopen jaren hun onvoorwaardelijke trouw zweerden aan de clublegende. Maar of de impact van zijn vertrek, vermoedelijk richting Engelse tweedeklasser Burnley, ook daadwerkelijk zo desastreus hoeft te zijn?
19 mei 2019. In woelige tijden zorgt Marc Coucke voor een broodnodige PR-stunt door Kompany terug naar het Lotto Park te halen. Aanvankelijk als speler-manager, een dubbele functie die slechts kort overeind blijft. Niet geholpen door de onstabiele en jonge kleedkamer betaalt Kompany nadien nog wat leergeld als voltijds T1, maar samen met de club zet ook hij gestaag stappen. De idealistische visie waarmee hij het vak instapte wordt enigszins opgeborgen en maakt stilaan plaats voor een meer realistische aanpak. Dankzij enkele kapitaalinjecties en vernieuwingen in de bestuurskamer krijgt hij terwijl ook een alsmaar betere kern onder zijn hoede, wat dit seizoen resulteert in een derde plaats en bekerfinale.
WILL SMITH
Doel bereikt, verraste Kompany daarom enkele weken geleden al. Vreemde uitspraken die CEO Peter Verbeke en preses Wouter Vandenhaute, wiens ambities hoger reiken, tegen de borst stootten. Voor hen voelde de verloren bekerfinale aan als een kaakslag van niveau acht op de schaal van Will Smith, pijnlijker nog dan de Europese uitschakeling aan het begin van de campagne tegen Vitesse. In de play-offs vertolkte Anderlecht vervolgens louter een bijrol, al was het in de cruciale duels om de derde plek tegen Antwerp telkens op de afspraak. Bovendien ging RSCA in vier ontmoetingen met landskampioen Club Brugge geen enkele keer onderuit. Af en toe kreeg Kompany zijn troepen dus wel op scherp gesteld.
Toch stak hij misschien iets te veel pluimen op zijn eigen hoed. Zo schaarde Anderlecht zich verdiend, doch met de nodige portie geluk – en zonder Europese belasting – bij de eerste vier. Om nog te zwijgen van het falen van de concurrentie, KRC Genk in het bijzonder. Het parcours naar de Heizel, met onderweg La Louvière, Seraing, Kortrijk en Eupen, zat eveneens mee. Hoewel we Kompany in zekere zin volgen wanneer hij stelt dat het seizoen geslaagd is, kunnen we het dus niet hebben over een half mirakel. Verbeke stelde een compatibele selectie samen, die in staat moest en bleek te zijn om met de concurrentie te wedijveren. Alleen Club Brugge en in mindere mate Antwerp gaven beduidend meer geld uit.
VLUCHT VOORUIT
Desalniettemin verwees Kompany in zijn slot– en wie weet zelfs afscheidsinterview andermaal naar de beperkte middelen, net als het verhaal over de jeugd een afgezaagd en niet helemaal correct riedeltje. Spelers als Benito Raman, Kristoffer Olsson, Wesley Hoedt en Lior Refaelov zijn immers geen goedkope vogels. Ook lang niet allemaal voltreffers trouwens: op dat vlak mag Verbeke, die dan weer wel scoorde met Sergio Gomez en het gehuurde koningskoppel Joshua Zirkzee-Christian Kouamé, de hand ook gerust eens in eigen boezem steken. Wat de jeugd betreft: weliswaar mede door blessures was Yari Verschaeren zowat het enige Neerpede-product met een vaste basisplaats doorheen het volledige seizoen.
Andere talenten van eigen bodem zoals Anouar Ait El Hadj en Marco Kana stagneerden, al kwam die laatste in de PO's wel nog boven water. Had Kompany, die eerder te lang aarzelde om Majeed Ashimeru te brengen, hem vlugger moeten droppen? Samen met zijn soms onnavolgbare wissels is het een van de voornaamste punten van kritiek op de coach, die mee wou groeien met de club. Kompany tekende er zelf voor om de noodlijdende recordkampioen uit het slop te trekken, en zette zo mee zijn schouders onder de Open Brief en het Plan 2020-2025. Nog voor het werk af is dreigt hij nu de vlucht vooruit te kiezen, met een anonieme exit richting een niet eens zó aanlokkelijke bestemming in het buitenland.
GELD OF GEDULD
Ergens kunnen we het discours en ongenoegen van Kompany, die vooraf zelf wel eveneens te hoge verwachtingen creëerde, begrijpen. Zijn woordkeuze – "geld of geduld" – was dan misschien wel wat ongelukkig, ondanks de recente ontgoochelingen moet het bestuur inderdaad niet plots te snel willen gaan. Een prijs en/of rechtstreeks ticket voor Europa zou mooi meegenomen zijn, maar in eerdere interviews liet Verbeke zelf nog verstaan dat de klim terug naar de top een werk van lange adem is. Hij blijkt nu kop van jut bij de fans, omdat een conflict tussen hem en Vandenhaute versus Kompany aan de basis zou liggen van diens mogelijke afscheid. Een heksenjacht die de CEO nu ook weer niet verdient.
De waarheid is dat Anderlecht dit seizoen gewoon naar behoren presteerde. Niks meer, niets minder. En beide partijen hun eigen aandeel dus niet hoeven te overschatten. De bedoeling zou moeten zijn om volgend jaar samen weer een stap omhoog te zetten, op zich geen vanzelfsprekende opdracht. Niet alleen komt ook de concurrentie wellicht versterkt uit de mercato, met Zirkzee en Kouamé verdwijnen maar liefst 31 doelpunten en 23 assists. Verbeke zal opnieuw creatief uit de hoek moeten komen om hen te vervangen. Of durft de CEO, wiens duurste aankopen – vaak mét inspraak van Kompany overigens – tot dusver geen onverdeeld succes bleken te zijn, nog eens een aantal miljoenen op tafel leggen?
PRIJS-KWALITEIT
Wie weet voelt Kompany de bui wel hangen, vreest hij niet op te kunnen boksen tegen de rest en kiest hij daarom vlug eieren voor zijn geld. Hoe dan ook zou het toch wat hypocriet lijken voor de gedoodverfde redder van RSCA om, al dan niet omwille van een beetje spanning, nu reeds vrijwillig op te stappen. Al geldt dat ergens ook voor zijn uitspraken omtrent het budget. Tenslotte weegt zijn eigen loodzware salaris daar evenzeer stevig door. Misschien stuurt het bestuur, ondanks de nu al opborrelende heisa die erop zou volgen, daarom wel zélf aan op een breuk? Kompany ligt vast tot medio 2024 in het Lotto Park. Zelfs een aanzienlijke afkoopsom valt dus niet uit te sluiten, centen die van pas kunnen komen.
Kompany zorgt voor geduld en steun van de fans op de banken, rust binnen en rondom de club en extra uitstraling naar eventuele transfertargets toe, zo stelden we de voorbije jaren vast. Ook reiken zijn tentakels intussen doorheen heel Neerpede, en valt er een duidelijke groei als trainer te noteren. Bovenop zijn eigenzinnigheid is er echter nog zoiets als prijs-kwaliteitsverhouding. Is Kompany, naar verluidt de best betaalde trainer in 1A, dat prijskaartje werkelijk waard? Biedt de coach met zijn ingrepen óp het veld voldoende meerwaarde om die investering te verantwoorden? Of zou Anderlecht net zo goed of zelfs beter af zijn met een goedkoper alternatief? De vraag is wel wie dat dan precies moet worden.
MAZZU & HEIN
Felice Mazzu van Union, wiens loon alvast een pak lager zal liggen, wordt reeds naar voren geschoven als topkandidaat. Hem wegkapen bij Union kost echter ongetwijfeld ook wel wat. Wie het uiteindelijk ook wordt: de schoenen van Kompany vullen belooft een bijzonder ondankbare taak te worden. Op hetzelfde krediet hoeft zijn opvolger alleszins niet te rekenen. Integendeel: bij de minste tegenslag zal de volgende T1, net als Verbeke en Vandenhaute, meteen onder vuur komen te liggen. Deels omwille van die publieke perceptie, en wellicht tevens vanwege het financiële plaatje, is een regelrecht ontslag geenszins aan de orde. Die bominslag kunnen ze zich in Neerpede tenslotte allerminst permitteren.
Het ziet er dan ook alsmaar meer naar uit dat men in het Lotto Park de voorbije dagen en weken al voorzichtig een gracieuzere exit voorbereidde. Mogelijk met wederzijdse toestemming en in onderling overleg, want eventuele rancuneuze gevoelens terzijde blijft Kompany Anderlecht uiteraard voor altijd een warm hart toedragen. Daarom valt het zo moeilijk te geloven dat hij Paars-Wit uit eigen keuze de rug toekeert. Eiste hij, net als Hein Vanhaezebrouck bij AA Gent, misschien sportieve garanties om te blijven? Dat er geld zou worden gespendeerd dat er eigenlijk niet is? Of, indien dit niet zou gebeuren, op z’n minst de volle steun van zijn bazen om zonder enige haast of druk zijn werk te mogen voortzetten?
NIEUW TIJDPERK
Hoe het ook zij: het befaamde proces is bijna ten einde. Vroeger dan verwacht, en helaas niet wegens een voorspoedige afloop. De geboekte vooruitgang bleef al bij al beperkt, komende zomer mogen de Brusselaars opnieuw helemaal vanaf nul beginnen. Dit keer wellicht dus zónder Kompany om als gezicht van het project alle aandacht naar zich toe te trekken. Het bal ligt nu volledig in het kamp van Vandenhaute en Verbeke. Zij moeten op zoek naar een nieuwe bezieler om de gloriedagen van weleer te doen heropleven. Al dan niet in de persoon van Mazzu, die toch eerder aan René Weiler dan aan Pep Guardiola doet denken. Samen met Kompany verdwijnt voor een stuk dus ook de romantiek in het Lotto Park. Een nieuw tijdperk is aangebroken, vanaf nu tellen alleen nog staalharde cijfers en resultaten. Vonken en vuur verzekerd.
AD
LEES OOK: Fans Beerschot en KV clashen: "Zelfs doodsbedreigingen"
