Arne Decraene
Met dure flops als Faitout Maouassa, Owen Otasowie en vooral Kamal Sowah was de zomermercato van Club Brugge hoegenaamd geen succes. Tot overmaat van ramp belandde nu ook enige voltreffer Jack Hendry na enkele mindere weken op de bank. Gelukkig blijkt in de tussentijd Stanley Nsoki alsnog de moeite waard. Met dank aan nieuwe coach Alfred Schreuder.
6,5 miljoen: zoveel centen had Blauw-Zwart veil om de 22-jarige Fransman afgelopen zomer weg te plukken bij Nice. Een absoluut record voor een verdediger in Jan Breydel, maar Nsoki leek dan ook een buitenkans. Amper twee jaar eerder legde Nice tenslotte nog het dubbele van die som op tafel om hem over te nemen van PSG, waar hij 16 keer in actie kwam voor de hoofdmacht. Na 44 duels had het huidige nummer drie in de Ligue 1 echter reeds genoeg gezien, en mocht Nsoki alweer beschikken. Een gebrek aan concentratie, heette het voornaamste verwijt. Nice was de ex-jeugdinternational liever kwijt dan rijk en maar wat blij om nog een deel van haar investering te recupereren.
K.O. ONDER CLEMENT
Club wist dus waar het aan begon toen het de linkspoot in huis haalde. Een ruwe diamant, die het nodige slijpwerk vereist. Een beetje zoals Odilon Kossounou destijds, weliswaar nóg jonger wanneer hij in Westkapelle arriveerde – en zopas voor een pak geld aan Leverkusen verpatst. Net als de Ivoriaan toonde Nsoki in de Champions League snel flarden van zijn immens potentieel met een glansprestatie tegen voormalige werkgever PSG, en ook tijdens de stuntzege in Leipzig behoorde hij tot de uitblinkers aan Brugse zijde. In de competitie volgde na zijn valse start op speeldag twee tegen Union dan weer een uiterst wisselvallig parcours, met onder meer domme rode kaarten tegen Beerschot en Antwerp.
Vooral na die tweede uitsluiting kwam Nsoki, ondanks een aantal flitsen van zijn talent door een hoop al even matige optredens steeds meer onder vuur genomen, in het sukkelstraatje terecht. Samen met Maouassa en Ruud Vormer werd hij bijvoorbeeld het kind van de rekening na een dramatische eerste helft op bezoek bij KV Mechelen, een scenario dat zich enkele dagen later herhaalde in de pandoering tegen Leipzig. Philippe Clement verloor vervolgens het geloof in de man voor wiens komst hij eerder naar verluidt nog duchtig pleitte. In de laatste negen matchen onder de vorige trainer verscheen Nsoki amper tweemaal aan de aftrap. Een duo met Hendry en Brandon Mechele genoot toen de voorkeur.
STEUN VAN SCHREUDER
De landskampioen stevende op die manier af op een zoveelste kater na de zomermercato, tot Clement plots naar Monaco verhuisde. Enter Schreuder, die prompt wél weer de kaart van Nsoki trok. Logisch, want vermits de Nederlander resoluut opteert voor een defensie met drie was een linkspoot achterin onontbeerlijk. Met uitzondering van Federico Ricca, of in geval van nood Éder Balanta, bleef Nsoki dan over als enige optie. Dat behalve manusje-van-alles Denis Odoi in januari geen vervanger neerstreek, lijkt desalniettemin een stevig teken van vertrouwen. Blijkbaar slaagde Nsoki er tijdens de winterstage in Marbella dus in om Schreuder vlug te overtuigen van zijn kwaliteiten. Nieuwe coach, nieuwe kansen.
Nochtans ging hij nadien opnieuw niet denderend van start. Zo had de Fransman boter op het hoofd bij het eerste Luikse doelpunt op het veld van Standard, waar hij de tactische opdrachten niet altijd naar behoren invulde. Zeker in combinatie met Eduard Sobol, volledig uit vorm op de linkerkant, blijkt het systeem van Schreuder dan ook belastend voor Nsoki zijn grootste mankement: het positionele aspect. Anders dan in een verdediging met vier is het namelijk zaak om voortdurend bij de les te blijven, niet bepaald de specialiteit van de linkspoot. Evenmin geholpen door Sobol verliest hij geregeld zijn man uit het oog, en zit ook de timing om uit te stappen naar de zijkant of het centrum niet altijd snor.
CONNECTIE MET VANAKEN
Af en toe laat zijn inschattingsvermogen hem dus in de steek, wat er samen met een ogenschijnlijk tekort aan concentratie voor zorgt dat Nsoki bijwijlen laks of nonchalant oogt wanneer hij de bal aanvalt of terug positie moet innemen. Telkens uitgaan van het slechtst mogelijke scenario, de reflex van elke onverzettelijke verdediger op het allerhoogste niveau, is niet aan hem besteed. Werkpuntjes op mentaal vlak dus, net als het gebrek aan zelfvertrouwen dat hij na een paar mindere acties vaak etaleert. Al lijkt het met Mata mee in de achterhoede, en niet Hendry maar Mechele in zijn rug, op al die punten meteen heel wat beter te lopen. Met de partij tegen Charleroi van zondag als hoogtepunt.
Tegen pakweg Union en AA Gent gaf de Brugse verdediging dan wel nog tal van kansen weg, de vorm van Nsoki ging de voorbije weken alvast reeds in stijgende lijn. Gesterkt door de steun en visie van Schreuder, waarin hij vooral in de opbouw een cruciale rol speelt. Hoewel hij soms de mist ingaat, en zijn crosses nog wat te wensen overlaten, beschikt Nsoki dan ook over een geweldige inspeelpass. Iets wat Club, in de eerste helft tegen Charleroi andermaal statisch met weinig diepgang en beweging voor de bal, maar al te goed kan gebruiken. Niemand in onze competitie die het leer van achteruit scherper tussen de linies kan steken om zo vaart in het spel te brengen, met Hans Vanaken als favoriete doelwit.
ALTERNATIEF VOOR SOBOL?
Op die manier lag Nsoki afgelopen weekend ook aan de basis van Mats Rits zijn tweede treffer, het eerste doelpunt werd dan weer ingeluid door een defensieve actie van de Fransman. Nsoki voetbalt niet alleen met vista, ook zijn verdedigende opdrachten tracht hij met de nodige flair te vervullen. Een bal in de tribune keilen hebben we hem nog maar zelden zien doen. Akkoord, af en toe brengt Nsoki zichzelf én zijn ploegmaats in de problemen, maar het past wel bij de ambities van een ploeg als Club Brugge – en die van teams op een nog wat hoger niveau. Ook een mannetje uitschakelen lukt bijzonder vlot, alleen gaat bij langere rushes doorgaans het licht uit wanneer hij de bal nadien ergens kwijt moet.
Toch liet Nsoki tegen Charleroi tevens een aantal knappe runs in de zone van de waarheid noteren. Mogelijk vormt hij dus ook op de linksbackpositie, tegenwoordig alsmaar meer een pijnpunt bij Blauw-Zwart, een alternatief voor de kwakkelende Sobol. Althans, in een verdediging met vier. Hoewel er op mentaal en tactisch gebied nog werk aan de winkel is, lijkt in de 3-5-2 van Schreuder zijn huidige positie hem momenteel immers op het lijf geschreven. Naast zijn capaciteiten met de bal aan de voet is Nsoki sterk, snel en uitstekend in de anticipatie. Meer dan eens snoept hij het leer weg voor de neus van zijn rechtstreekse tegenstander om dan zelf een aanval op te zetten. Al ging het tegen Union wel bijna mis.
REDDER VAN DE ZOMER
Hoge pieken, diepe dalen. Het lijkt zowat het credo van Nsoki, die zich zondag nog eens van zijn beste kant liet zien. Helaas wordt het wellicht dus wachten tot de volgende wanprestatie, en is het slechts een kwestie van tijd vooraleer hij weer door de ondergrens zakt. Schreuder en de Club-fans doen er dan evenwel best aan om hem niet direct terug te laten vallen. Het daverend applaus van het publiek tegen Charleroi deed Nsoki, die nood heeft aan een warm nest, duidelijk deugd. Tijd om de linkspoot definitief in de armen te sluiten, en een misstap hier en daar te vergeven. De vele foutjes moeten er nog uit, maar gelet op de toppen die hij kan scheren zou het wel eens de moeite waard kunnen zijn.
In de zege tegen Charleroi werd alleszins andermaal duidelijk dat Club met Nsoki toch een potentiële klasbak strikte, die op fysiek en voetballend vlak alle kwaliteiten in pacht heeft om het extreem ver te schoppen. En wat Blauw-Zwart betreft misschien wel het traject van Kossounou kan volgen, met zijn verleden bij PSG, polyvalentie en linkerbeen als bijkomende troeven om de prijs minstens even ver op te drijven. Indien hij de lijn nu ook kan doortrekken, en Schreuder hem bij de les weet te houden, wenkt op termijn wie weet dus opnieuw de jackpot voor Vincent Mannaert en co. En slaat de balans van de op het eerste gezicht mislukte zomer straks dankzij één man alsnog min of meer positief uit.
LEES OOK: Club Brugge houdt hart vast: tóch toptransfer voor Seys?
