Olivier Plancke
Benito Raman liet zich zondag tegen KV Kortrijk ringeloren door Faïz Selemani. Hij liet zich kinderlijk provoceren en deelde de Comorees een kopstoot uit. Het Bondsparket eist vier weken schorsing voor de aanvaller van Anderlecht, waarvan één met uitstel. Nochtans moest Raman met zijn ervaring en mentaliteit een voorbeeldfunctie uitdragen bij Sporting …
ONPROFESSIONELE RAMAN
Eén fase uit de wedstrijd tussen Anderlecht en KV Kortrijk zal ongetwijfeld nog lang onthouden worden. Door media en analisten, maar ook door Benito Raman en zeker Vincent Kompany. Na een uurtje op de klok werd de 27-jarige gepoort door zijn rechtstreekse tegenstander Faïz Selemani en na deze actie twijfelde de Comorees er geen seconde aan om Raman al lachend nog wat te treiteren. Selemani slaagde in zijn provocatieve opzet want Raman kon daarna zijn emoties niet meer bedwingen.
De aanvaller van Sporting reageerde prompt met een kopstoot tegen Selemani en vervolgens werd Raman een rode kaart onder de neus geschoven. Dat was een weinig professionele actie van Raman, want moest iedere profvoetballer nu eens een kopstoot uitdelen wanneer hij door de benen wordt gespeeld … Dergelijke ongecontroleerde en emotionele buien horen niet thuis op een voetbalveld en zorgen bij de hyperprofessionele Vincent Kompany, als coach en als ex-speler, voor grote ergernis en ontgoocheling.
Volgens Selemani was er meer aan de hand dan enkel Ramans grote frustratie vanwege die pijnlijke ‘panna’. “Ik speel hem door de benen en dan beslist hij om me een kopstoot te geven”, zei de Comorees na de wedstrijd aan Het Laatste Nieuws. Maar Selemani gaf ook aan dat het niet enkel bleef bij een kopstoot. “Ik vond het leuk dat ik hem door de benen speelde en lachte wat, waarop hij me beledigde. Hij zei dingen over mijn moeder die echt niet door de beugel kunnen. Wat hij precies zei laat ik in het midden, want zo’n taalgebruik hoort gewoon niet.”
VOORBEELDFUNCTIE
Na de wedstrijd was Kompany niet te spreken over deze bedenkelijke actie van Raman. “Als ik nu alles zou zeggen wat ik denk, zou dat niet ideaal zijn.” De groep van Anderlecht werkte vorige week keihard om zondag een goed resultaat neer te zetten, maar de uitsluiting van Raman gooide alle inspanningen en voorbereidingen in de vuilbak. Nochtans stond Sporting, net voor de uitsluiting van Raman, op het punt om de overhand te nemen tegen Kortrijk én zat Raman zelf óók goed in de wedstrijd. “Ik kan er niet mee lachen … Ik wil niet dat mijn reactie overheerst, maar ik moet hier wel over nadenken. Uiteraard is dat iets wat bepalend is”, aldus een grimmige Kompany.
De ontgoochelde reactie van Kompany in Raman valt volledig te begrijpen. Als coach en als ex-topvoetballer was Kompany namelijk nooit uit zijn lood te slaan door provocaties en treiteringen. Als je een bepalende figuur bent geweest bij Manchester City, dan weet je hoe je moet reageren op zo’n provocaties. Als speler kon Kompany er ook op rekenen dat zijn ploegmaats niet ongecontroleerd en emotioneel reageren op dergelijke treiteringen: wereldtoppers en hyperprofessionele voetballers onder elkaar. Kompany huivert van dergelijke onprofessionele reacties op een voetbalplein.
Dat was eerder dit seizoen al duidelijk merkbaar toen Michael Amir Murillo zich tegen Oud-Heverlee Leuven kinderlijk liet vangen op de – eveneens verkeerde – provocatie van Sébastien Dewaest. De Panamees kreeg toen ook een rode kaart en toen al zei Kompany dat zoiets eigenlijk niet kan. Murillo mocht zich aan een sportieve en/of financiële straf verwachten, maar uiteindelijk bleef het bij een donderpreek van Kompany, iets wat Raman ongetwijfeld ook te wachten staat. En zeker al omdat Kompany eerder dit seizoen letterlijk aangaf dat Raman een voorbeeldfunctie heeft bij Anderlecht.
GEMISTE KANS
Voor Raman is het wel heel ongelukkig dat hij zo’n dure en onprofessionele fout maakte. Ook al is de 27-jarige aanvaller niet altijd een basisspeler bij Anderlecht, een rol waarin hij zich trouwens schikt als een echte professional, de recordkampioen trok hem vorige zomer aan om met zijn ervaring een voorbeeldfunctie uit te dragen voor de jonge spelersgroep. Raman klaagde niet toen hij naast de ploeg viel en hij bleef steeds hard werken op training om het ongelijk van Kompany aan te tonen. Maar zondag kreeg die professionele en voorbeeldige ingesteldheid van Raman een serieuze deuk.
En hij was net zo goed bezig om eerdere fratsen en jeugdzondes uit het collectief geheugen te werken. Naar eigen zeggen is Raman niet meer dezelfde mens zoals in 2017, toen hij Standard inruilde voor Düsseldorf. Even weg uit België, waar hij te vaak werd herinnerd aan zijn fratsen en jeugdzondes. Zo ging hij voor een match bij AA Gent snookeren tot 1 uur ’s nachts. De clubleiding zou hem zelfs hebben laten volgen door een detective … Nog tijdens zijn Gentse passage waren de ongelukkige gezangen – met een megafoon – richting de fans van Club Brugge.
Raman keerde vorige zomer terug naar België om bij Anderlecht één van de beste spelers van de competitie te worden én om zich terug in de kijker te spelen voor de Rode Duivels. “Normaal gezien moet ik met de ervaring die ik heb elke match bij de beste twee spelers van Anderlecht zitten. Lukt dat niet, dan heb ik gefaald”, klonk het veelbelovend. Raman was erop gebrand om aan iedereen te bewijzen dat hij veranderd is in Duitsland. Niet enkel op het sportieve gebied maar vooral ook mentaal. Met een sterk hoofd en een sterk karakter werd Raman daar een mature voetballer. De jaren van verstand zouden gekomen zijn. Gedaan met ontsporingen of extra-sportieve escapades. Zonde.
