Arne Decraene
Bij de beursgang van vorige week pakte Club Brugge graag uit met enkele geslaagde transfers uit het recente verleden. Vincent Mannaert en co deden de afgelopen jaren dan ook meermaals gouden zaken op de mercato, met tal van spelers die een veelvoud van hun aankoopbedrag opleverden. Toch dreigt de duurste aanwinst van allemaal steeds meer op een miscast uit te draaien. Stilaan ziet het er namelijk naar uit dat David Okereke alweer richting uitgang wordt geduwd.
Less is more. In marketingkringen is het een ingebakken begrip, maar vaak kunnen we die wijsheid doortrekken naar het Belgisch transferlandschap. Ook in Jan Breydel blijken de zwaarste investeringen niet altijd te renderen, al vinden we in de top 10 van prijzigste nieuwkomers met Simon Mignolet, Noa Lang, José Izquierdo, Hans Vanaken, Wesley Moraes en Bas Dost intussen flink wat voltreffers terug. Daartegenover staan evenwel tevens een paar stevige flops. Koen Daerden dateert nog uit een ander tijdperk, maar in de spits bleek het toch even zoeken na het vertrek van Wesley. Een jaar voor diens afscheid plukte Club reeds Kaveh Rezaei voor vijf miljoen weg bij Charleroi, in januari 2020 werd voor Michael Krmencik zelfs nog een miljoentje meer op tafel gelegd. Tussendoor kroonde Okereke zich met een aankoopsom van acht miljoen tot Brugse recordtransfer.
REZAEI & KRMENCIK
Het verhaal van Rezaei en Krmencik is welbekend. Die eerste kon zich mede door blessureleed in zijn ene seizoen bij Blauw-Zwart nooit doorzetten, en keerde de zomer nadien met amper één doelpunt achter zijn naam – een strafschop nota bene – alweer met hangende pootjes op huurbasis terug naar Mambourg. Daar vertoeft de Iraniër, wiens contract in Brugge volgend jaar eindelijk afloopt, vandaag nog steeds. Van een toekomst bij de landskampioen lijkt voor hem dus alleszins geen sprake meer. Hetzelfde geldt voor Krmencik, goed voor drie goals op een jaar tijd. Hij ligt nog vast tot medio 2023, maar hoopt straks definitief de overstap te maken naar PAOK Saloniki. Club wil graag meewerken aan een transfer, op voorwaarde tenminste dat er nog wat boter bij de vis komt. Afwachten echter of de Grieken bereid zijn om diep in de buidel te tasten voor de Tsjech, net als Rezaei toch al 28 jaar oud.
Dan toonde de koploper met Okereke al meer geduld. Daar zijn dan ook diverse redenen voor. Zo is de Nigeriaan pas 23, en ging hij vlot van start met vier treffers in zijn eerste drie duels. Vervolgens stokte wel de motor, al stond de teller na een halfjaar in ons land toch op negen doelpunten in 17 optredens: een fraai gemiddelde. Ondanks die haast Dostiaanse cijfers was toen evenwel al duidelijk dat Club best een breekijzer kon gebruiken als antwoord op de gesloten defensies waar het in eigen land vaak tegen moest opboksen. Enter Krmencik, die echter niet aan de verwachtingen wist te voldoen. Op dat moment nog geen motie van wantrouwen richting Okereke, hoewel het oorspronkelijke enthousiasme omtrent de snelle spits dan al was gaan liggen en de Brugse efficiëntie enigszins te wensen overliet. Clement, destijds nochtans een fervent voorstander van diens komst, had louter nood aan een ander profiel.
DE VAL VAN OKEREKE
Net als zijn geringe minuten in de Champions League, waar Okereke slechts tweemaal aan de aftrap stond, bleek het toch een teken aan de wand. Na nieuwjaar mocht hij alleen in Anderlecht nog aan de match beginnen, nadien moest de smaakmaker van het seizoenbegin het stellen met veelal korte invalbeurten. Wie dacht dat de start van een nieuwe campagne zoden aan de dijk zou brengen, kwam bovendien bedrogen uit. Meer nog: nu was Youssouph Badji hem ook gepasseerd. Zelfs toen de jonkie een logische terugval kende, en Emmanuel Dennis zichzelf de das omdeed, kwam Okereke nauwelijks aan de bak. Weliswaar mede door de nodige dosis pech, want een korte heropflakkering werd gestuit door een coronabesmetting. Sindsdien gebruikt Clement hem meestal om te depanneren op de flank, vanwaar hij wel nog drie keer wist te scoren. Al had enkel zijn goal tegen STVV invloed op het resultaat.
Bijwijlen toonde Okereke er ook zijn kwaliteiten, die voornamelijk uit diepgang en scherpte in en rond de zestien bestaan. Toch voelt de geboren spits zich niet helemaal in zijn sas tegen de zijlijn, waar hij – net als diep in de punt overigens – vooral in de combinatie geregeld tekortschiet. In de pikorde moet Okereke er bijgevolg niet alleen Lang en Charles De Ketelaere voor zich dulden. Tahith Chong ligt eveneens hoger in de schuif, terwijl zelfs Ignace Van der Brempt en Nabil Dirar de voorbije weken af en toe de voorkeur kregen. Op die manier verdween de recordaanwinst, die op het kampioenenbal in totaal 24 minuten in actie kwam, alsmaar meer uit beeld. Het nieuwe jaar bracht ook geen beterschap met de komst van Dost, wie hij in diens debuutmatch op STVV nog aan de rust mocht aflossen. Na een zoveelste zwakke prestatie bleken het voorlopig zijn laatste minuten als speerpunt van Blauw-Zwart.
GEEN SAMATTA 2.0
Sindsdien is Okereke veroordeeld tot korte invalbeurten op de flank, waar hij zijn schaarse kansen als titularis tegen Standard, Waasland-Beveren en Dynamo Kiev evenmin greep. Telkens haalde Clement hem immers als eerste naar de kant. De recente coronacrisis in Jan Breydel is misschien nog het meest tekenend voor zijn afgenomen status. Zo mocht Okereke in de terugmatch tegen de Oekraïners pas zes minuten voor tijd invallen, ondanks de afwezigheid van De Ketelaere, Lang, Vanaken, Chong én het uitvallen van Dost. Vervolgens was het tegen Zulte Waregem niet hij, maar Daniel Pérez die na een halfuur al Badji kwam vervangen. Tegenwoordig zijn beide tieners hem dus reeds voorbijgestreefd. Nochtans werd Pérez pas afgelopen winter in huis gehaald als versterking voor Club NXT, dat een diepe spits maar al te goed kan gebruiken. Mochten de regels het toelaten, zou wie weet Okereke die rol nu vervullen.
Het zegt alles over hoe de duurste aankoop aller tijden van zijn sokkel is gevallen. In het drieluik tegen Charleroi, AA Gent en Antwerp mocht hij enkel in Gent vijf minuten meedoen, toen de partij al lang gespeeld was. Op Mambourg bleef Okereke 90 minuten op de bank, en tegen de Great Old moest hij – net als eerder in de beker – uiteindelijk zelfs plaatsnemen op de tribune. De boodschap is duidelijk: als Clement over zowat al zijn pionnen kan beschikken, valt de Nigeriaan uit de boot. Zowel op de flank als diep in de punt zijn er per slot van rekening simpelweg betere opties voorhanden. Bovendien past Okereke als spits niet meer in het voetbal dat Club tegenwoordig voor ogen heeft. Daar gaf Clement het idee om zijn succesformule met Ally Samata in Genk te herhalen namelijk langzaam maar zeker op, en trekt hij nu volop de kaart van het wat stevigere type om als kapstok van zijn dominant elftal te dienen.
VERTREK IN DE MAAK
Zowel qua balvastheid als duel –en kopkracht werpt Okereke minder gewicht in de schaal dan Dost, Badji of Pérez. Een wendbaarder alternatief kan dan wel nog goed van pas komen, maar laten we niet vergeten dat komende zomer ook Loïs Openda de rangen mogelijk opnieuw vervoegt. Net als Dennis, al zoekt hij wellicht andere oorden op. De vraag is dus wat Club dan moet aanvangen met Okereke, die op de flank toch nooit volledig tot ontplooiing zal komen. Hem van de hand doen lijkt de meest logische oplossing, hoewel in dat geval een pijnlijk verlies dreigt. De voormalige topaanwinst is dan wel nog maar 23 jaar oud en scoorde al bij al 15 keer in 66 wedstrijden, acht miljoen oogt momenteel vrij hoog gegrepen voor iemand die geen international is. De kans bestaat dus dat Blauw-Zwart het met minder zal moeten doen. Het gerenommeerde Transfermarkt schat zijn huidige waarde op 'maar' 3,5 miljoen.
Een tegenvaller voor Mannaert en co, want in tegenstelling tot Dost – en in zekere zin ook Krmencik – was Okereke niet louter een transfer voor de korte termijn. De doorgaans eerder voorzichtige Brugse beleidsmakers achtten hem destijds het risico waard om eens een dure gok te wagen, in de hoop dat die inspanning zich niet alleen op het veld maar tevens in de clubkassa ooit fors zou uitbetalen. Net als bij zijn landgenoot Dennis, die weliswaar veel minder kostte, dreigt het rendement echter ver onder de verwachtingen te blijven. Desalniettemin dringt een beslissing zich stilaan op, want het contract van Okereke loopt midden 2023 alweer af. De situatie nog een seizoen laten aanmodderen, kan Club zich dus niet permitteren. Niet dat ze dat van plan leken te zijn, want het recente verleden wees uit hoe de recordaankoop in vergelijking met Rezaei en Krmencik eigenlijk reeds redelijk wat krediet genoot.
NIGERIAANSE KATERS
Dost als Plan A, met Badji, Pérez, Openda en in nood De Ketelaere als alternatieven: dat is volgend seizoen allicht het plan in Westkapelle, waar ze rekenen op de ontwikkeling van hun ruwe diamanten. Of dat ook over Okereke nog gezegd kan worden, valt evenwel te betwijfelen. Voor hem lijkt er, net als de laatste weken, dan geen plaats meer. Het geduld is op, de switch naar de flank bracht geen soelaas. Mogelijk kan een uitleenbeurt daar wél voor zorgen, en wordt hij net als Openda straks nadien opnieuw geëvalueerd. Of biedt het een uitweg om de pijn te verzachten, zoals Club met Krmencik hoopt te doen – al toont Dennis in Keulen dan weer dat zulke pogingen niet altijd het gewenste resultaat opleveren. Wie weet besluit Blauw-Zwart de bittere pil dan ook te slikken, en Okereke meteen definitief aan een lagere prijs ergens te slijten. Eén ding is zeker: de kans dat we hem volgend jaar nog aan het werk zullen zien in Jan Breydel, oogt steeds kleiner. Of hoe beide Nigeriaanse aanvallers, niet zo lang geleden nog aanzien als goudklompjes, de landskampioen met een fikse kater dreigen op te zadelen.
LEES OOK: Brandon Mechele spreekt forse taal na zware Brugse uithaal
