Arne Decraene
Alsof de huidige sportieve malaise nog niet genoeg is. Het Nieuwsblad schetste de afgelopen dagen in een uitgebreide reeks een hallucinant beeld over het reilen en zeilen bij Anderlecht de voorbije jaren, met een lugubere hoofdrol voor Mogi Bayat.
In de tijd dat Herman Van Holsbeeck nog als sportief manager de plak zwaaide in Neerpede, liet de supermakelaar stevig zijn grip gelden op Paars-Wit. Zo wist Bayat bij de overstap van Adrien Trebel, die Standard in januari 2017 inruilde, voor zichzelf gouden voorwaarden vast te leggen. De details daaromtrent vindt u hier terug, maar het komt er alvast op neer dat de broer van de bondsvoorzitter sowieso een stevig graantje zou meepikken indien de Franse middenvelder nogmaals van werkgever zou verhuizen. Een constructie die sterk ruikt naar third-party ownership, sinds twee jaar door de FIFA eerder uitdrukkelijk verboden. Bij huisjurist Renaud Duchêne gaan dan ook al snel de alarmbellen af, waarop hij zowel de directie als Bayat zelf contacteert.
"Dit is een belangrijk punt waarop we gecontroleerd worden door de Licentiecommissie", klinkt het volgens Het Nieuwsblad onder meer in het mailverkeer, al moet de krant op de vraag welk gevolg er aan die waarschuwing werd gegeven wel het antwoord schuldig blijven. Hoe dan ook speelde Anderlecht de afgelopen jaren duidelijk meermaals met vuur wat haar licentie betreft, met recent nog tevens vragen rond Vincent Kompany zijn functie, het voorzitterschap van Wouter Vandenhaute en de link van Marc Coucke met KV Oostende. Ook de rol van Bayat zelf in de jaren voordien lijkt bovendien niet helemaal koosjer, en mogelijk zelfs in strijd met de reglementen omtrent de betrokkenheid van makelaars bij de dagelijkse werking van voetbalclubs.
LEES OOK: Nieuwe wending in rechten-soap: onderzoek naar Play Sports
