Arne Decraene
Beter doen dan de historische bronzen medaille op het WK in Rusland. Dat is de doelstelling voor de Rode Duivels volgende zomer op het uitgestelde EK. Misschien wel de laatste kans om te oogsten met de Gouden Generaties, want heel wat internationals worden stilaan een dagje ouder. Vincent Kompany nam intussen zelfs al afscheid om voltijds coach van Anderlecht te worden. Sindsdien woedt de vraag wie zijn opvolger moet worden, waarop Roberto Martinez wie weet zopas een – tijdelijk – antwoord kreeg.
De stelling dat de beste generatie aan Belgische voetballer aller tijden op haar laatste benen loopt, is uiteraard overdreven. Romelu Lukaku (27), Thibaut Courtois (28), Kevin De Bruyne en Eden Hazard (beiden 29), toch de vier sleutelfiguren, zullen allen namelijk nog enkele jaren meedraaien. Al moeten ze in theorie inderdaad nu op het hoogtepunt van hun kunnen vertoeven. Behalve de 33-jarige Dries Mertens zijn ook alle andere offensieve pionnen nog twintigers, met tevens tieners als Jérémy Doku en Yari Verschaeren die reeds hun kans krijgen. Achterin is het echter een ander verhaal, want daar zijn zowel Toby Alderweireld (31) als Jan Vertonghen (33) de dertig gepasseerd. Hopelijk kunnen zij zoals wel meer verdedigers hun niveau nog een tijdje aanhouden.
OPVOLGERS VAN KOMPANY
Kompany daarentegen hing op 34-jarige leeftijd zijn schoenen aan de haak. Voor hem moet Martinez dus op zoek naar een vervanger, wat natuurlijk geen nieuw gegeven is. Sinds de Spanjaard in augustus 2016 overnam van Marc Wilmots, kon hij slechts in 17 duels een beroep doen op de blessuregevoelige defensieleider. Maar liefst 26 (!) keer, ofwel ruim 60 procent van de tijd, gaf Kompany verstek. Sinds hij in mei vorig jaar zijn terugkeer naar Anderlecht bekendmaakte, was de 89-voudig international – helaas veel te weinig voor iemand met zijn capaciteiten – er enkel in de eerstvolgende twee interlands nog bij. De zes afspraken nadien moest hij allemaal laten passeren. Tijd genoeg dus om zijn schoenen te vullen, zou je dan denken, maar niets bleek minder waar. Nochtans zijn er voldoende kandidaten.
Zij vallen ruwweg onder te verdelen in twee categorieën: jonge talenten en meer ervaren spelers. Die laatste groep bestaat uit Dedryck Boyata (29), Brandon Mechele (28) en Jason Denayer (25), elk met respectievelijk 20, twee en 17 caps achter hun naam. Eerste in lijn lijkt dan Boyata, die de afgelopen drie interlands telkens aan de aftrap stond en Kompany ook tijdens de eerste drie wedstrijden op het WK verving. Tegenwoordig is hij zelfs aanvoerder bij Hertha Berlijn, net zoals Denayer vorig seizoen bij Olympique Lyon. Na een mindere periode, waarin Martinez hem links liet liggen, was hij in vijf van de zes voorbije interlands eveneens titularis. Mechele ligt duidelijker lager in de schuif en maakt dan ook veel minder aanspraak op een vaste stek in de basis. De selectie blijven halen is voor hem al het doel.
JEUGD VERSUS ERVARING
In principe zijn Boyata en Denayer dus prima opties voor de korte en middellange termijn, waarbij die laatste zelfs nog altijd vrij jong is. Alleen durven ze allebei wel eens wisselvallig presteren. Zo beleefde Denayer op jeugdige leeftijd een horrormatch in de beruchte kwartfinale tegen Wales op het EK 2016, waar Kompany – net als Boyata overigens – van bij de start ontbrak. Hij moest toen opdraven omdat ook Thomas Vermaelen uitviel. De leeftijdsgenoot van Kompany is vandaag nog steeds beschikbaar, maar zo mogelijk nog vaker gekwetst en dus evenmin een betrouwbare oplossing om het gat te vullen. Denayer spoelde die kater van vier jaar geleden, die hem uiteraard niet aangewreven mag worden, inmiddels trouwens gelukkig door. Het neemt niet weg dat er over hem én Boyata wat twijfels bestaan.
Zeker in vergelijking met Kompany, aan wiens klasse zij niet kunnen tippen. Daarom sporen velen de bondscoach aan om voor de jeugd te kiezen. Twee namen vallen dan het vaakst: Sebastiaan Bornauw en Zinho Vanheusden, beiden 21 en een maand geleden debutant in de oefenpartij tegen Ivoorkust. Zij het wel rechts in het defensief trio, waarbij de ene de andere mocht aflossen. Vanheusden wisselde als titularis in al zijn gretigheid goede en mindere momenten af, invaller Bornauw veroorzaakte nogal ongelukkig een strafschop. In de Bundesliga doet hij het nu echter reeds meer dan een jaar verrassend goed, dus een nieuwe kans zal ongetwijfeld volgen. Mogelijk eens in het centrum, waar het Neerpede-product – die nog even de kleedkamer deelde met Kompany in Anderlecht – eerder thuis lijkt te horen.
WACHTEN OP VANHEUSDEN
Dat geldt misschien ook voor Vanheusden, hoewel hij zich vanaf de zijkant offensief meer kan uitleven. Iets wat toch van nature in zijn spel zit, een van de redenen waarom de Standard-kapitein alom als de gedoodverfde opvolger van Kompany wordt bestempeld. Vanheusden heeft dan ook alles om het ver te schoppen, alleen ziet het er helaas naar uit dat hij tevens diens broze lichaam gemeen heeft. De problemen situeren zich hier vooral in de knie, die het afgelopen weekend voor de derde keer begaf. Zijn EK-droom ging op die manier al sowieso vliegen. Ooit wordt Vanheusden ongetwijfeld een vaste waarde bij het nationale elftal. Jammer genoeg zal het evenwel niet voor meteen zijn. Martinez zet zijn zoektocht voorlopig dus verder, waarbij we drie eventuele alternatieven nog niet genoemd hebben.
De eerste is een systeemwissel naar vier achterin, met Vertonghen en Alderweireld centraal. Meunier wordt dan een klassieke rechtsback, aan de overkant kan Timothy Castagne of wie weet Joris Kayembe uit de voeten. Een voor de hand liggende oplossing, al boekten de Rode Duivels al hun succes in de huidige formatie en lijkt de bondscoach dus terecht niet snel van plan om daar van af te wijken. Een andere is Leander Dendoncker, die we eigenlijk reeds bij Denayer en co konden vermelden. Van zijn 10 interlands speelde hij er drie als verdediger, zij het dan wel rechts op de plek van Alderweireld. Een rol die ook bij zijn clubs Anderlecht en Wolverhampton meermaals vervulde. In de Premier League blijkt echter andermaal dat de kilometervreter toch veruit het meest geschikt is op het middenveld.
TIP VAN FAVRE
Daar is natuurlijk geen plaats, met Kevin De Bruyne en Axel Witsel die de dienst uitmaken. Of toch? In het Champions League-duel tegen Club Brugge reikte Borussia Dortmund-coach Lucien Favre tenslotte een optie aan waar weinigen waren opgekomen: Witsel als centrale verdediger. Bij afwezigheid van diverse pionnen in zijn achterhoede, waaronder Mats Hummels, posteerde de Zwitser de 109-voudig international immers als anker in Jan Breydel. Witsel kweet zich in zijn gekende sierlijke stijl moeiteloos van zijn opdracht en heerste in de duels, zoals hij dat ook hoger op het veld doet. In de opbouw was de 31-jarige Luikenaar eveneens foutloos, meer zelfs: waar hem als controleur soms verweten wordt het spel te vertragen, zorgde hij vanuit de defensie voor versnellingen, verticaliteit en zelfs infiltraties.
Zonder veel uit positie te lopen weliswaar, niet evident voor iemand die ooit nog doorbrak als nummer 10 annex infiltrerende acht. Hoewel Club Brugge wel een aantal kansen versierde, leek het zo alsof de voormalige Gouden Schoen – mét de aanvoerdersband om de arm – daar al heel zijn carrière speelt. Afwachten of Hummels tijdig fit geraakt voor de clash tegen Bayern München van komend weekend. Zo niet, mag Witsel zich meteen ook meten met Roberto Lewandowski. Momenteel wellicht de beste spits ter wereld en dus heel andere koek dan Emmanuel Dennis. Martinez kijkt alvast aandachtig toe. De bondscoach mag dan wel grote fan zijn van wat de allrounder biedt op het middenveld, misschien is het geen verkeerd idee om het experiment van Favre ook bij de Rode Duivels eens uit te proberen.
WIJN WITSEL
Wilmots verraste kort na zijn aanstelling door Witsel op de zes te zetten, een gouden zet die tevens voor zijn persoonlijke loopbaan doorslaggevend bleek. Acht jaar later luidt Martinez, geïnspireerd door Favre, wie weet de volgende en allicht laatste fase in zijn carrière in. Op de lange termijn wordt Witsel, die amper drie jaar jonger is dan Kompany, uiteraard niet diens opvolger als rots in de branding. Die rol lijkt eerder ooit voor Vanheusden weggelegd. Vermits er in de tussentijd nog niemand echt opstaat om de handschoen op te neem, kan Witsel evenwel de periode tussen generaties nog voor een paar jaar overbruggen. Tot en met het WK 2002 in Qatar bijvoorbeeld, wanneer hij 33 zal zijn, of mogelijk zelfs langer. Op zijn combinatie van métier en klasse zit namelijk nog lang geen sleet, integendeel.
Als een goede wijn wordt Witsel alsmaar beter. Samen met Hazard (106 caps) en Alderweireld (102) vormt de topfitte krullenbol dan ook de grootste bedreiging voor recordinternational Vertonghen (120), al zit bijvoorbeeld Lukaku ook al 87 stuks. Indien hij de switch naar verdediger zou maken, kan Witsel zeker nog jaren mee. Op zijn eigen positie een linie hoger zou hij dan weer plaats ruimen voor Dendoncker of Youri Tielemans, met ook nog Dennis Praet achter de hand, om een nieuwe tandem te vormen met De Bruyne. Allen ex-Anderlecht, maar in de eerste plaats kwaliteitsvolle vervangers die afhankelijk van de tegenstand elkaar onderling kunnen afwisselen. En vooral de alternatieven achterin ruimschoots overstijgen. Favre toonde alleszins de weg. Aan Martinez om de knoop door te hakken.
LEES OOK: Meunier verbaast vriend en vijand: terugkeer naar België?
